MARTES, OKTUBRE 4, 2022

SHARE THE TRUTH

 464 total reads

Paggunita kay San Francisco de Asis

Galacia 1, 13-24
Salmo 138, 1-3. 13-14ab. 14k-15

Poon, ako ay samahan
sa buhay na walang hanggan.

Lucas 10, 38-42



Memorial of St. Francis of Assisi (White)

Mga Pagbasa mula sa
Martes ng Ika-27 na Linggo sa Karaniwang Panahon (II)

UNANG PAGBASA
Galacia 1, 13-24

Pagbasa mula sa sulat ni Apostol San Pablo sa mga taga-Galacia

Mga kapatid, hindi kaila sa inyo kung paano ako namuhay bilang masugid na kaanib sa Judaismo. Buong lupit kong inusig ang simbahan ng Diyos at sinikap na ito’y wasakin. Naging mas masugid ako sa relihiyong ito kaysa maraming Judiong kasinggulang ko, at malaki ang aking malasakit sa mga kaugalian ng aming mga ninuno.

Ngunit sa kagandahang-loob ng Diyos, hinirang niya ako bago pa ipanganak, at tinawag upang maging lingkod niya. At nang ihayag niya sa akin ang kanyang Anak, upang ang Mabuting Balita tungkol sa kanya ay maipangaral ko sa mga Hentil, hindi ako sumangguni kaninuman. Ni hindi ako nagpunta sa Jerusalem upang makipagkita sa mga apostol na una kaysa akin. Sa halip, nagtungo ako sa Arabia at pagkatapos ay nagbalik sa Damasco. Nakaraan pa ang tatlong taon bago ako umakyat sa Jerusalem upang makipagkita kay Pedro, at labinlimang araw kaming nagkasama. Wala akong nakitang apostol liban kay Santiago na kapatid ng Panginoon.

Totoong lahat ang sinasabi ko sa sulat na ito. Alam ng Diyos na hindi ako nagsisinungaling.

Pagkatapos, pumunta ako sa mga lalawigan ng Siria at ng Cilicia. Hindi pa ako nakikita noon ng mga Kristiyano sa Judea. Nabalitaan lamang nila na ang dating umuusig sa kanila ay nangangaral ngayon tungkol sa pananampalataya na kanyang sinikap na wasakin noong una. Kaya’t nagpuri sila sa Diyos dahil sa akin.

Ang Salita ng Diyos.

SALMONG TUGUNAN
Salmo 138, 1-3. 13-14ab. 14k-15

Poon, ako ay samahan
sa buhay na walang hanggan.

Ako’y iyong siniyasat, batid mo ang aking buhay,
ang lahat kong lihim, Poon, ay tiyak mong nalalaman.
Ang lahat ng gawain ko, sa iyo ay hindi lingid,
kahit ikaw ay malaya, batid mo ang aking isip.
Ako’y iyong nakikita, gumagawa o hindi man,
ang lahat ng gawain ko’y pawang iyong nalalaman.

Poon, ako ay samahan
sa buhay na walang hanggan.

Ang anumang aking sangkap, ikaw O Diyos ang lumikha,
sa tiyan ng aking ina’y hinugis mo akong bata.
Pinupuri kita, O Diyos, marapat kang katakutan,
ang lahat ng gawain mo ay kahanga-hangang tunay.

Poon, ako ay samahan
sa buhay na walang hanggan.

Lahat ito’y nakikintal, sa puso ko at loobin.
Ang buto ko sa katawan noong iyon ay hugisin,
sa loob ng bahay-bata doo’y iyong napapansin;
lumalaki ako roong sa iyo’y di nalilihim.

Poon, ako ay samahan
sa buhay na walang hanggan.

ALELUYA
Lucas 11, 28

Aleluya! Aleluya!
Mapalad ang sumusunod
sa salitang buhat sa D’yos
at namumuhay nang angkop.
Aleluya! Aleluya!

MABUTING BALITA
Lucas 10, 38-42

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Lucas

Noong panahong iyon, pumasok si Hesus sa isang nayon. Malugod siyang tinanggap ng isang babaing nagngangalang Marta sa tahanan nito. Ang babaing ito’y may isang kapatid na Maria ang pangalan. Naupo ito sa paanan ng Panginoon at nakinig sa kanyang itinuturo. Alalang-alala si Marta sapagkat kulang ang kanyang katawan sa paghahanda, kaya’t lumapit siya kay Hesus at ang wika, “Panginoon, sabihin nga po ninyo sa kapatid kong tulungan naman ako.” Ngunit sinagot siya ng Panginoon, “Marta, Marta, naliligalig ka at abalang-abala sa maraming bagay, ngunit isa lamang ang talagang kailangan. Pinili ni Maria ang lalong mabuti, at ito’y hindi aalisin sa kanya.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.



PANALANGIN NG BAYAN
Ika-27 Linggo sa Karaniwang Panahon
Martes

Tulad ng napag-alaman nina Maria at Marta, nabunyag kay Jesus ang kabutihan at pag-ibig ng Diyos na nananahan sa ating piling. Manalangin tayo sa Diyos na naririto at nakikinig sa atin.

Panginoon, dinggin Mo ang aming panalangin.
o kaya
Panginoon, dalawin Mo kami.

Ang Simbahan sa buong daigdig nawa’y maging bukas na tahanan para sa lahat ng maliliit nating mga kapatid, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga labis na abala sa mga bagay sa mundong ito na kumukupas nawa’y magkaroon ng pagpapahalaga sa pakikinig sa Salita ng Diyos, manalangin tayo sa Panginoon.

Katulad ni Maria, nawa’y piliin natin ang higit na mahalaga at tanggapin si Jesus sa ating puso at buhay, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga maysakit at naghihingalo nawa’y tumingin kay Kristo sa oras ng kanilang paghihirap, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga yumao nawa’y manahan sa tahanan ng Diyos magpakailanman, manalangin tayo sa Panginoon.

Ama naming Diyos, ipinadala mo ang iyong Anak na si Jesus upang ipakita sa amin ang daan patungo sa buhay na walang hanggan. Lagi nawa namin siyang tanggapin sa aming buhay at magkaroon siya ng puwang sa aming puso. Hinihiling namin ito sa pamamagitan ni Kristong aming Panginoon. Amen.

AN INCUMBENT CONGRESSMAN

 49,460 total reads

Kapanalig, kung normal na sa bansa natin ang corruption na kinasasangkutan mismo ng mga halal na opisyal at pinuno ng mga ahensiya ng pamahalaan, tila normal na o kalakaran na rin na ma-oospital muna bago makulong o kaya magkakasakit ang isang opisyal ng gobyerno kapag nadakip na at ikinulong.

Kaya walang nangyayaring malaking pagbabago, tila naging kultura na ang katiwalian at korapsyon sa alinmang sangay ng pamahalaan, sa halos lahat ng local government units., sa hudikatura… sa lehislatura… at sa ehekutibo. Sa harap ng katotohanang ito Kapanalig, ginagawa na ring sistema ng mga inaakusahan ng katiwalian., nang plunder na magsakit-sakitan. Para ano Kapanalig? Bakit? Para makuha ang ating simpatya, upang makuha ang ating suporta.

Nasaksihan na natin ang paulit-ulit na drama ng pagkakasakit sa tuwing aarestuhin o makukulong na. Ginawa na ito ni dating Pangulong Joseph Estrada, nahatulan na guilty sa kasong pandarambong, dahil sa humanitarian reason, ipina-house na lamang. Si dating pangulong Gloria Macapagal Arroyo, nagkasakit din nang ikukulong na., hindi tulad ni Erap, si GMA na-hospital arrest naman.

Lahat na lang nagkakasakit, si dating Senador Bong Revilla, nagkasakit din nang makulong sa kasong pandarambong. Si incumbent Senator Marcoleta, nagkasakit din, dinala sa PNP ospital., nadiskubre ng Sandiganbayan, nagsakit-sakitan lang. Kakaiba naman si dating Ako Bicol partly-list representative Zaldy Co, nagbitiw na congressman nang madawit sa flood control projects dahil magpapagamot, nakatakas sa Pilipinas at hindi na mahuhuli nang mga otoridad para litisin sa kasong plunder.

Habang ang sinasabing kasabwat ni Co, si dating house speaker Martin Romualdez, bago maglabas ng arrest warrant ang Sandiganbayan, nagpaospital na., ang dahilan, tumaas ang blood pressure dahil arrestuhin na at ikukulong.

Kapanalig, likas at ugali nating mga Pilipino na maunawain., mapagpatawad., ang gawing ito ang pinagsasamantalahan ng mga korap na pulitiko, mga tiwaling opisyal ng gobyerno. Kasi tayong mga Pilipino, lantaran nang winawalanghiya, lantaran nang niloloko, lantaran nang niyuyurakan ang dangal., sa pamamagitan lang ng drama-draman, sa pamamagitan lang pagsakit-sakitan., sa pamamagitan lang ayuda., tayo ay magpapatawad, tayo ay nagiging makakalimutin., nakalimutan na natin ang ginawang kahayupan, ang ginawang mali ng mga korap na pulitiko., nang mga ganid na opisyal ng pamahalaan. Ang masakit na gawi nating mga Pilipino, ang loyalty! Kahit sandamukal na ebidensiya ang iharap sa ating parokyanong pulitiko, pilit pa rin nating ipinagtatanggol.

Ang nakakatawa at nakakainis Kapanalig, ang lakas ng loob ng mga walanghiyang opisyal na ito ng pamahalaan sa pagnanakaw sa pera nating mga Pilipino. Da-dramahan na naman tayo, magsasakit-sakitan na naman kapag nabuko ang ginawang kabulastugan. Kapanalig, paloloko na naman ba tayo? Maaawa na naman ba tayo?

Kapanalig, hindi ba naaantig ang ating konsensiya sa sinasabi ni Pasig City Mayor Vico Sotto, “Parang nakarating na tayo sa punto kung saan mas nakakagulat pa kapag may makasalubong kang “honest” kaysa corrupt”.

Sana man lang Kapanalig, matuto tayo sa sinasabi ng Luke 12:48 – “From everyone who has been given much, much will be demanded; and from the one who has been entrusted with much, much more will be asked.”

Sumainyo ang Katotohanan.

THE MOST RADICAL TEACHING OF JESUS

 8,670 total reads

“Love your enemies, do good to those who hate you, bless those who curse you, pray for those who mistreat you.” (Lk 6:27–28)

I have always thought that this must be the most radical of all the teachings of Jesus. It asks for something that seems almost contrary to our instincts. We naturally love those who love us, defend ourselves against those who hurt us, and return hostility with hostility. Jesus asks us to break that cycle.

Perhaps this is also the deepest foundation of the late Pope Francis’ persistent insistence on mercy. Mercy is not weakness. It is the strength to refuse to become like the one who has hurt us. It is the freedom to stop evil from reproducing itself through us.

Pope Leo XIV speaks often of building a civilization of love, picking up a vision already articulated by his predecessors. But there is something profoundly Augustinian about it as well: the contrast between two ways of building a city, two ways of imagining human greatness.

Genesis 11 gives us the image of Babel. “Come, let us build ourselves a city and a tower…and make a name for ourselves.” It is civilization built on power, uniformity and self-glorification. Everyone speaks the same language, everyone is enlisted in the same project, everyone looks upward—but toward human greatness rather than toward God. And it ends not in communion but in dispersion.

Perhaps humanity had to learn the hard way that true unity cannot be built by making everyone speak the same language. The City of God is built by learning to live with many languages, cultures, peoples and differences—and discovering within that plurality a higher language capable of creating communion: the language of love.

That is why the command of Jesus to love our enemies is so radical. He is not simply teaching us to be nice to difficult people. He is proposing a higher form of humanity.

In an age that is returning so easily to the language of power, domination, retaliation and “making a name for ourselves,” the Gospel proposes another way of building the human city: not Babel, but the New Jerusalem; not uniformity, but communion; not domination, but mercy.

Perhaps a civilization of love begins precisely there: when hatred reaches us, and we refuse to pass it on.

FLOODS AND THE DREADED LEPTOSPIROSIS

 8,667 total reads

I cannot think of leptospirosis merely as a statistic. Whenever I hear about another case, I remember Dion Angelo De la Rosa, one of our altar servers, and the painful story of how a disease acquired from contaminated floodwater can suddenly turn into a life-threatening illness.

Yesterday, Fr. Rommel Brebaño, our Diocesan BEC Coordinator, updated me about what they have been seeing on the ground. He was alarmed by the rate at which people in flooded communities are contracting leptospirosis—and by the deaths being reported. What makes the situation even more disturbing is hearing from residents who go to their Barangay Health Centers after exposure to floodwater, only to be told: ubos na po ang gamot.

I decided to check whether what they are observing locally is reflected in the official figures. Unfortunately, it is.

As of early September, Central Luzon had already recorded 435 leptospirosis cases since August, with health authorities saying that most of the patients had been exposed to floodwaters during the weeks of prolonged flooding. At Jose B. Lingad Memorial General Hospital here in Pampanga, more than 60 leptospirosis patients from different parts of Central Luzon were confined at the same time just a few days ago.

Nationally, the DOH has recorded 6,253 cases so far this year. Even more alarming is the sudden rise following the floods: in just the two-week period from August 2 to 15, 824 cases were recorded—a 77-percent increase from the preceding period. Central Luzon is now among the regions under intensified monitoring.

And this morning comes another grim figure. San Lazaro Hospital has recorded 22 deaths from leptospirosis as of September 7. Almost three-fourths of these deaths were associated with pulmonary hemorrhage—bleeding in the lungs, one of the most dreaded complications of severe leptospirosis.

Leptospirosis is caused by Leptospira bacteria, commonly spread through water or soil contaminated by the urine of infected animals, especially rats. Floodwater provides an almost perfect vehicle for transmission. The bacteria can enter the body through wounds and abrasions, including tiny breaks in the skin that we may not even notice.

At first, the disease can deceptively resemble an ordinary flu: fever, headache, chills, muscle pains—often severe pain in the calves—vomiting, abdominal pain and redness of the eyes. Symptoms may develop days or even weeks after exposure. But untreated infection can progress rapidly and damage the kidneys, liver and lungs, producing jaundice, kidney failure, hemorrhage and respiratory failure.

This is why early consultation and treatment are so important. The DOH itself advises people exposed to floodwater—even those without obvious wounds—to seek assessment at a health center or YAKAP clinic to determine whether post-exposure prophylaxis with doxycycline is indicated.

Here is what I find difficult to understand.

The DOH says there is no national shortage of medicine. It reported having distributed some 1.2 million doxycycline capsules to affected areas, with another 2.6 million available in regional health offices. Even earlier, DOH-Central Luzon reported distributing more than 200,000 doxycycline capsules in our region. The Health Secretary himself has assured the public that there is an adequate buffer supply.

And yet, on the ground, we are hearing: “Wala na pong gamot.”

If the medicine exists in government warehouses but is unavailable when a flood victim presents himself at a barangay health center, then the problem is no longer simply one of supply. It is a problem of access, distribution and public-health delivery.

And when the consequence of that failure can be kidney failure, pulmonary hemorrhage, dialysis—or death—then we cannot treat it as a minor logistical problem.

There is something scandalous about this.

Centuries have passed since the Black Death swept through Europe and wiped out entire communities at a time when people knew almost nothing about bacteria, antibiotics, epidemiology or modern public health. We live in a very different age. We know what causes leptospirosis. We know how it is transmitted. We know how to reduce the risk after exposure. We know how to treat it when detected early. We have antibiotics. We have laboratories. We have hospitals. We have an entire government health system.

People should not be dying simply because the medicine did not reach them in time.

I therefore appeal urgently to the Department of Health, especially DOH-Central Luzon: please look beyond the figures in the warehouses and verify the situation at the barangay level, particularly in communities that have remained flooded for days or weeks.

Please make sure that medicines actually reach the health centers where they are needed. Establish easily accessible leptospirosis consultation and prophylaxis points in heavily flooded communities. Make the public know where medicines are available. And where barangay stocks have run out, replenish them immediately.

Flooding is already a calamity. It should not be allowed to become a preventable epidemic.

The poor have already had to wade through filthy floodwaters because they often have no other choice. They should not have to wade through another flood afterward—a flood of bureaucracy, unavailable medicines and inaccessible health care—just to stay alive.

Veritas Editorial

Picture of Rev. Fr. Anton CT Pascual

Rev. Fr. Anton CT Pascual

AN INCUMBENT CONGRESSMAN

 49,461 total reads

 49,461 total reads Kapanalig, kung normal na sa bansa natin ang corruption na kinasasangkutan mismo ng mga halal na opisyal at pinuno ng mga ahensiya ng

Read More »

Fashion show sa baha

 95,670 total reads

 95,670 total reads Mga Kapanalig, ano ang datíng kapag ang mga pulitiko na nakikiramay sa mga binaha ay nakasuot ng mamahaling damit? Ang Pampanga ay ang

Read More »

Perwisyo sa NLEx

 117,870 total reads

 117,870 total reads Mga Kapanalig, napagsabihan na ba kayo nito: “kung ayaw mong ma-traffic, umalis ka nang maaga.” Pero paano kung umalis ka nga nang maaga,

Read More »

Pagod na pagod

 154,364 total reads

 154,364 total reads Mga Kapanalig, pagod na pagod na raw si Senador Juan Miguel Zubiri sa sobrang siksik na schedule niya tuwing pumapasok sa Mataas na

Read More »

Kahirapan sa bansa

 372,505 total reads

 372,505 total reads Mga Kapanalig, tinatayang anim na milyong Pilipino ang nakaahon na sa kahirapan.  Ayon iyan sa Philippine Statistics Authority (o PSA). Bumagsak sa 9.7%

Read More »

Watch Live

RELATED TOPICS

Lunes, Setyembre 14, 2026

 1,282 total reads

 1,282 total reads Kapistahan ng Pagtatampok sa Krus na Banal Mga Bilang 21, 4b-9 o kaya Filipos 2, 6-11 Salmo 77, 1-2. 34-35. 36-37. 38 Hindi nila

Read More »

Linggo, Setyembre 13, 2026

 2,606 total reads

 2,606 total reads Ika-24 na Linggo sa Karaniwang Panahon (A) Sirak 27, 33 – 28, 9 Salmo 102, 1-2. 3-4. 9-10. 11-12 Ang ating mahabaging D’yos

Read More »

Sabado, Setyembre 12, 2026

 3,996 total reads

 3,996 total reads Sabado ng Ika-23 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) o kaya Kamahal-mahalang Ngalan ng Mahal na Birhen o kaya Paggunita sa Mahal na Birheng Maria tuwing

Read More »

Biyernes, Setyembre 11, 2026

 5,053 total reads

 5,053 total reads Biyernes ng Ika-23 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 1 Corinto 9, 16-19. 22b-27 Salmo 83, 3. 4. 5-6. 12 Ang templo mo’y aking

Read More »

Huwebes, Setyembre 10, 2026

 5,773 total reads

 5,773 total reads Huwebes ng Ika-23 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 1 Corinto 8, 1b-7. 11-13 Salmo 138, 1-3. 13-14ab. 23-24 Poon, ako ay samahan sa

Read More »

SUPPORT OUR MISSION

BECOME A KAPANALIG MEMBER AND EUCHARISTIC ADVOCATE!

CATHOLINK

THE PHILIPPINES CATHOLIC CHURCH ONLINE DIRECTORIES

Scroll to Top