Biyernes, Agosto 14, 2026

SHARE THE TRUTH

 6,095 total reads

Dakilang Kapistahan ng Pag-aakyat sa Langit
sa Mahal na Birheng Maria

Pagmimisa sa Bisperas

1 Cronica 15, 3-4. 15-16; 16, 1-2
Salmo 131, 6-7. 9-10. 13-14

Bumangon ka, D’yos na banal,
sa tronong Kaban ng Tipan.

1 Corinto 15, 54b-57
Lucas 11, 27-28

Vigil of the Assumption of the Blessed Virgin Mary (White)

UNANG PAGBASA
1 Cronica 15, 3-4. 15-16; 16, 1-2

Pagbasa mula sa Unang aklat ng mga Cronica

Noong mga araw na iyon, tinipon ni David sa Jerusalem ang buong Israel upang dalhin ang Kaban ng Tipan sa lugar na inilaan para dito. Tinipon din niya ang mga saserdote at ang mga Levita.

Pinasan ito ng mga Levita sa pamamagitan ng mga pingga, ayon sa iniutos ng Panginoon kay Moises.

Iniutos din ni David sa mga pinunong Levita na pumili ng mga kasamang marunong umawit at tumugtog ng kudyapi, alpa at pompiyang.

Ipinasok nila ang Kaban ng Tipan sa toldang inihanda ni David. Naghandog sila ng mga haing susunugin, at handog pangkapayapaan sa harapan ng Diyos. Matapos ang paghahandog, binasbasan ni David ang mga tao sa ngalan ng Panginoon.

Ang Salita ng Diyos.

SALMONG TUGUNAN
Salmo 131, 6-7. 9-10. 13-14

Bumangon ka, D’yos na banal,
sa tronong Kaban ng Tipan.

Aming nabalita
na nasa Betlehem ang Kaban ng Tipan,
sa bukid ng Jaar namin nasumpungan.
Ang aming sinabi,
“Ang templo ng Poon ay puntahan natin
sa harap ng trono siya ay sambahin!”

Bumangon ka, D’yos na banal,
sa tronong Kaban ng Tipan.

Ang mga saserdote
bayaang maghayag ng ‘yong pagliligtas,
ang mga hinirang sumigaw sa galak!
Sa lingkod mong David,
may pangako ikaw, Panginoon namin,
ang piniling hari, ay huwag mong itakwil.

Bumangon ka, D’yos na banal,
sa tronong Kaban ng Tipan.

Pinili ng Poon,
na maging tahanan ang Lungsod ng Sion.
Ito ang wika niya:
“Doon ako titira panghabang-panahon,
ang paghahari ko’y magmumula roon.”

Bumangon ka, D’yos na banal,
sa tronong Kaban ng Tipan.

IKALAWANG PAGBASA
1 Corinto 15, 54b-57

Pagbasa mula sa unang sulat ni Apostol San Pablo sa mga taga-Corinto

Mga kapatid, kapag napalitan na ng walang pagkabulok ang nabubulok at napalitan na ng walang kamatayan ang namamatay, matutupad ang nasasaad sa Kasulatan: “Nalupig na ang kamatayan: ganap na ang tagumpay!”

“Nasaan, O kamatayan, ang iyong tagumpay?
Nasaan, O kamatayan, ang iyong kamandag?”

Ang kamandag ng kamatayan ay ang kasalanan at ang lakas ng kasalanan ay nagmumula sa Kautusan. Magpasalamat tayo sa Diyos na nagbibigay sa atin ng tagumpay sa pamamagitan ng ating Panginoong Hesukristo!

Ang Salita ng Diyos.

ALELUYA
Lucas 11, 28

Aleluya! Aleluya!
Mapalad ang sumusunod
sa salitang buhat sa D’yos
at namumuhay nang angkop.
Aleluya! Aleluya!

MABUTING BALITA
Lucas 11, 27-28

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Lucas

Noong panahong iyon, samantalang nagsasalita si Hesus sa mga tao, may isang babaing sumigaw mula sa karamihan at nagsabi sa kanya, “Mapalad ang babaing nagdala sa inyo sa kanyang sinapupunan, at nagpasuso sa inyo! Ngunit sumagot siya, “Higit na mapalad ang mga nakikinig sa salita ng Diyos at tumutupad nito!”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

PANALANGIN NG BAYAN
Agosto 15
Ang Pag-akyat sa Langit ng Birheng Maria

Iniakyat ang katawan at kaluluwa sa kaluwalhatian, nagniningning si Maria bilang isang dakilang tanda ng ating walang hanggang hinaharap bilang Simbahan. Bilang mga mananampalatayang patuloy pa ring naglalakbay patungo sa Kaharian ng Langit, ihatid nating kasama ni Maria ang ating mga panalangin sa Diyos na ating Ama.

Panginoon, dinggin Mo ang aming panalangin.
o kaya
Pagpalain Mo kami sa aming paglalakbay sa buhay, O Panginoon.

Bilang isang Simbahan nawa’y asamin natin ang Muling Pagkabuhay na ipinangako ng ating Panginoon, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga namumuno sa mundo nawa’y maging mga kasangkapan ng kapayapaan sa mga bansa, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga Kristiyano nawa’y makatagpo ng pagkakaisa sa paglapit kay Maria, ang abang lingkod na itinaas sa kaluwalhatian, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga maysakit nawa’y makabanaag ng pag-asa sa kaluwalhatian ni Maria, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga patay nawa’y muling mabuhay kasama ni Kristo at magdiwang na kasama ni Birheng Maria at ng mga santo, manalangin tayo sa Panginoon.

Panginoon ng Langit at lupa, nakakarating sa iyo ang aming mga panalangin sa tulong ng aming niluwalhatiang Ina, ang unang mananampalatayang nakibahagi sa kaluwalhatian ng kanyang matagumpay na Anak na si Jesu-Kristo na nabubuhay at naghahari magpasawalang hanggan. Amen.


Paggunita kay San Maximiliano Maria Kolbe, pari at martir

Ezekiel 16, 1-15. 60. 63
o kaya Ezekiel 16, 59-63
Isaias 12, 2-3. 4bkd. 5-6

Galit ng D’yos ay naparam,
pinatawad n’ya ang tanan.

Mateo 19, 3-12

Memorial of St. Maximillian Kolbe, Priest and Martyr (Red)

Mga Pagbasa mula sa
Biyernes ng Ika-19 na Linggo sa Karaniwang Panahon (II)

UNANG PAGBASA
Ezekiel 16, 1-15. 60. 63

Pagbasa mula sa aklat ni propeta Ezekiel

Sinabi sa akin ng Panginoon, “Tao, ipamukha mo sa Jerusalem ang kanyang kasuklam-suklam na gawain. Sabihin mong ipinasasabi ng Panginoon na kanyang Diyos: Ikaw ay mula sa Canaan. Amorreo ang iyong ama at Hetea ang iyong ina. Nang ikaw ay isilang, hindi ka pinutulan ng pusod ni pinaliguan ni kinuskos ng asin ni binalot ng lampin. Walang nag-ukol ng panahon upang gawin sa iyo ang isa man sa mga bagay na dapat gawin. Wala man lamang naawa sa iyo. Basta ka na lamang inilapag sa lupa nang ikaw ay isilang.

Nadaanan kitang kakawag-kawag sa sarili mong dugo. Sinabi ko sa iyo noon na mabubuhay ka at lalaking tulad ng mga halaman sa parang. Lumaki ka nga at naging dalaga. Maganda ang iyong dibdib. Mahaba ang iyong buhok ngunit ikaw ay hubad.

Nang madaanan kita uli, nakita kong ikaw ay ganap nang dalaga. At ibinalabal ko sa iyo ang aking kasuotan upang matakpan ang iyong kahubaran. Nangako ako sa iyo nang buong katapatan. Nakipagtipan ako sa iyo, at ikaw ay naging akin. Pinaliguan kita. Nilinis ko ang dugo mo sa katawan, at pinahiran kita ng langis. Dinamtan kita ng may magagandang burda, at sinuutan ng sandalyas na balat. Binalot kita ng pinong lino at damit na seda. Sinuutan kita ng pulseras sa magkabilang braso, at binigyan ng kuwintas. Binigyan din kita ng hikaw sa ilong at tainga. Pinutungan kita ng isang magandang korona. Nagayakan ka ng alahas na pilak at ginto. Ang kasuutan mo’y pinong lino, piling seda, at telang nabuburdahan nang maganda. Ang pagkain mo’y yari sa pinakamainam na harina. Pulot-pukyutan at langis ang iyong inumin. Lumaki kang walang kasingganda at nalagay sa katayuan ng isang reyna. Natanyag sa lahat ng bansa ang iyong kagandahan pagkat lalo itong pinatingkad ng mga palamuting iginayak ko sa iyo.

Ngunit naging palalo ka dahil sa iyong kagandahan. Anupat nabuyo ka sa pagiging patutot at ang sarili mo’y ipinaangkin sa lahat ng makita mo.

Gayunman, hindi ko na rin kalilimutan ang ginawa kong tipan sa iyo nang ikaw ay bata pa. Ngayon ay gagawa ako ng tipan para sa atin, hindi ito masisira kailanman. Sa sandaling ipatawad ko ang lahat mong kasalanan, matitikom ang bibig mo dahil sa laki ng kahihiyan.”

Ang Salita ng Diyos.

o kaya:
Ezekiel 16, 59-63

Pagbasa mula sa aklat ni propeta Ezekiel

Ito ang ipinasasabi ng Panginoon: “Ilalapat ko sa inyo ang parusang angkop sa pagsira mo sa tipan at pangako. Gayunman, hindi ko na rin kalilimutan ang ginawa kong tipan sa inyo nang ikaw ay bata pa. Ngayon ay gagawa ako ng tipan para sa atin, hindi ito masisira kailanman. Kung magkagayon, maaalaala mo noong ikaw ay bata pa at mapapahiya ka sa sarili mo kapag nakasama mo na ang mga kapatid mong nakababata at nakatatanda sa iyo. Sila’y isasama ko sa iyo bagaman hindi talagang kabilang sa tipan ko sa iyo. Gagawin ko nga ang aking pakikipagtipan sa iyo. Sa gayo’y makikilala mong ako ang Panginoon. Sa sandaling ipatawad ko ang lahat mong kasalanan, matitikom ang bibig mo dahil sa laki ng kahihiyan.

Ang Salita ng Diyos.

SALMONG TUGUNAN
Isaias 12, 2-3. 4bkd. 5-6

Galit ng D’yos ay naparam,
pinatawad n’ya ang tanan.

Ang Diyos ang siyang nagliligtas sa akin,
tiwalang-tiwala ako at wala munti mang pangamba.
Sapagkat ang Poon ang lahat sa akin,
siya ang aking awit, ang aking kaligtasan.
Malugod kayong sasalok ng tubig
sa batis ng kaligtasan.

Galit ng D’yos ay naparam,
pinatawad n’ya ang tanan.

Magpasalamat kayo sa Poon
siya ang inyong tawagan;
ipaalam ninyo sa mga bansa ang kanyang ginawa.
Ipahayag ninyo ang kadakilaan ng kanyang pangalan.

Galit ng D’yos ay naparam,
pinatawad n’ya ang tanan.

Umawit kayo ng papuri sa Poon,
sapagkat kahanga-hanga ang kanyang mga ginawa,
ipahayag ninyo ito sa buong daigdig.
Mga anak ng Sion, umawit kayo nang buong galak,
sapagkat nasa piling ninyo ang dakila at ang Banal ng Israel.

Galit ng D’yos ay naparam,
pinatawad n’ya ang tanan.

ALELUYA
1 Tesalonica 2, 13

Aleluya! Aleluya!
Tanggapin n’yo ang salita
na di sa tao nagmula
kundi sa D’yos na dakila.
Aleluya! Aleluya!

MABUTING BALITA
Mateo 19, 3-12

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Mateo

Noong panahong iyon, may mga Pariseong lumapit kay Hesus at tinangkang siluin siya sa pamamagitan ng tanong na ito: “Naaayon ba sa Kautusan na hiwalayan ng lalaki ang kanyang asawa sa kahit anong kadahilanan?” Sumagot si Hesus, “Hindi pa ba ninyo nababasa sa Kasulutan na sa pasimula’y nilalang sila ng Maykapal, lalaki at babae? At sinabi, ‘Dahil dito, iiwan ng lalaki ang kanyang ama’t ina, at magsasama sila ng kanyang asawa; at sila’y magiging isa.’ Kaya’t hindi na sila dalawa kundi isa. Ang pinagsama ng Diyos ay huwag paghiwalayin ng tao.” Tinanong siya ng mga Pariseo, “Bakit iniutos ni Moises na bigyan ng lalaki ang kanyang asawa ng kasulatan sa paghihiwalay bago hiwalayan iyon?” Sumagot si Hesus, “Dahil sa katigasan ng inyong ulo kaya ipinahintulot ni Moises na hiwalayan ninyo ang inyong asawa. Subalit hindi gayun sa pasimula. Kaya sinasabi ko sa inyo: sinumang lalaking humiwalay sa kanyang asawa sa anumang dahilan liban sa pakikiapid, at mag-asawa sa iba, ay nangangalunya. At ang mag-asawa sa babaing hiniwalayan ay nangangalunya rin.”

Sinabi ng mga alagad, “Kung ganyan po ang kalagayan ng lalaki sa kanyang asawa, mabuti pang huwag nang mag-asawa.” Sumagot si Hesus, “Hindi lahat ay makatatanggap ng simulaing iyan kundi yaon lamang pinagkalooban ng Diyos. Sapagkat may iba’t ibang dahilan kung bakit may mga lalaking hindi makapag-asawa: ang ilan, dahil sa kanilang katutubong kalagayan; ang iba, dahil sa kagagawan ng ibang tao ay nagkagayon sila; mayroon namang hindi nag-aasawa alang-alang sa ikauunlad ng paghahari ng Diyos. Ang makatatanggap ng simulaing ito ay tumanggap nito.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

PANALANGIN NG BAYAN
Ika-19 na Linggo sa Karaniwang Panahon
Biyernes

Nakikilahok sa paglikha ng Diyos ng bagong buhay ang mga asawa at maybahay. Ialay natin ang ating mga panalangin ngayon para sa mga magulang at mga anak.

Panginoon, dinggin Mo ang aming panalangin.
o kaya
Panginoon, punuin Mo ng Iyong pag-ibig ang aming mga tahanan.

Ang Simbahan nawa’y tunay na maituro sa kanyang mga miyembro ang totoong dangal ng kasal at tulungan ang mga mag-asawa na manatiling magkasama sa banal nilang buhay may-asawa, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga pinuno ng gobyerno at mga mambabatas nawa’y magpatupad ng mga batas at tuntunin na nagtatatag ng tahanan at hindi sumisira nito, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga dumaranas ng mga pagsubok sa kanilang buhay may-asawa nawa’y makatanggap ng biyaya na makapagsumikap isabuhay ang kanilang mga pangako, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga pamilyang nasira dahil sa diborsyo at paghihiwalay nawa’y makatagpo ng suporta at pang-unawa sa kanilang kapwa tao sa kanilang komunidad, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga yumao nating mga kamag-anak at kaibigan nawa’y magtamo ng kaligayahan at kapayapaan sa walang hanggang tahanan ng Diyos, manalangin tayo sa Panginoon.

Diyos ng pag-ibig, nilikha mo kaming lalaki at babae upang ipagpatuloy ang iyong gawaing lumikha. Ang pagmamahal namin sa isa’t isa nawa’y sumalamin sa iyong pananahan sa aming buhay. Hinihiling namin ito sa pamamagitan ni Kristong aming Panginoon. Amen.

Fashion show sa baha

 20,073 total reads

Mga Kapanalig, ano ang datíng kapag ang mga pulitiko na nakikiramay sa mga binaha ay nakasuot ng mamahaling damit?

Ang Pampanga ay ang pinakamatinding tinamaan ng habagat nitong mga nakaraang linggo. Ayon sa Pampanga Provincial Disaster Risk Reduction and Management Office, umabot na sa 1.3 bilyong piso ang pinsala sa mga pananim, pangisdaan, makinarya, at pasilidad. Maraming pamilya ang naapektuhan ng baha at kinailangang harapin ang pagkawala ng kanilang kabuhayan at mga ari-arian.

Sa gitna ng ganitong sitwasyon, naging viral sa social media ang mga larawan ng mag-inang sina Pampanga Governor Lilia Pineda at Vice Governor Dennis Pineda habang bumibisita sa mga lugar na sinalanta ng baha. Napansin ng mga netizens ang mga mamahaling tatak ng kanilang mga suot. Isipin niyo, mas mahal pa ang mga ito kaysa sa kinikita ng isang minimum wage worker sa loob ng isang taon!

Para sa marami, hindi lamang ito usapin ng pananamit. Ito ay tungkol sa malaking agwat sa pagitan ng mga lider at ng mga taong kanilang pinaglilingkuran. Habang may mga pamilyang nawalan ng tahanan at naghahanap ng paraan para matustusan ang kanilang pang-araw-araw na pangangailangan, ang pagbabalandra ng mamahaling kasuotan sa gitna ng paghihirap ng mga tao ay pagiging manhid.

Humingi ng paumanhin si Governor Lilia kaugnay ng mga kumalat na larawan at video. Ipinaliwanag niyang hindi naman nila sinasadyang magsuot ng ganoong mga damit. Sinabi rin niyang naging “wake-up call” ang mga ito sa kanya.

Pero kailangan pa ba talagang maging “wake-up call” ang ganitong insidente? Matapos ang mahigit isang dekada sa serbisyo-publiko, hindi ba dapat mas maging sensitibo na sila sa epekto ng pagpapakita ng karangyaan, lalo na sa panahon ng matinding krisis?

Sa ilalim ng Code of Conduct and Ethical Standards for Public Officials and Employees o Republic Act No. 6713, nakasaad na dapat mamuhay nang simple at naaayon sa kanilang posisyon at kita ang mga opisyal ng pamahalaan at kanilang pamilya. Hindi sila dapat magpakita ng kayamanan sa paraang maluho o labis.

Ang usapin, samakatuwid, ay hindi lamang kung magkano ang isang raincoat o handbag. Ang tanong ay kung ano ang ipinahihiwatig ng ganitong pagpapakita ng yaman, lalo na kapag ginagawa ito sa harap ng mga mamamayang dumaranas ng matinding hirap.

Mahalaga ring tingnan ang mas malawak na konteksto ng kapangyarihan at kayamanan. Ang mga Pineda ay parte ng isang political dynasty sa Pampanga. Mula 2010, nagsalit-salitan sina Lilia Pineda at ang kanyang anak na si Dennis Pineda sa pagka-gobernador. Ayon sa isang pag-aaral, maaaring gamitin ng mga political dynasties ang kanilang mga ugnayan at kapangyarihan upang mapanatili ang kanilang dominasyon sa ekonomiya at pulitika, pahinain ang kompetisyon, at bawasan ang pananagutan ng mga opisyal. Ito ang isa sa mga pinakamalaking hadlang sa tunay na demokrasya sa bansa.

Paalala sa atin ni Pope Leo XIV na hindi tayo tinatawag na maging “unengaged spectators” sa mga nangyayari sa ating paligid. Sa halip, kailangan nating makinig, maantig, at makilahok. Lalo itong mahalaga sa panahon ng sakuna, kung kailan kailangang maramdaman ng mga tao na hindi sila nag-iisa.

Mga Kapanalig, sa panahon ng kalamidad, hindi fashion show ang kailangan ng ating mga kababayan. Kailangan natin ng mga lider na ang paglilingkod ay nakikita sa kanilang mga ginagawa, lalo na sa panahon ng krisis. Kailangan natin ng mga lider na ang pamumuno ay nakikita sa gawa at tunay na nakatuon sa kapakanan ng publiko, at hindi sa pansarili o pampamilyang interes. Gaya ng paalala sa 1 Juan 3:18, “[H]uwag tayong magmahal sa pamamagitan ng salita lamang, kundi patunayan natin ito sa pamamagitan ng gawa.” 

Sumainyo ang katotohanan.

BAYAN KO

 5,051 total reads

I used to be bothered by the slogan TAPAT KO, LINIS KO. It sounded almost unpatriotic to me. As though my responsibility ended at the few square meters directly in front of my house. As though the street beyond it, the canal at the corner, the public market, the plaza, the park, the estero, the river, the mountain and the forest belonged to somebody else.

I would rather say: BAYAN KO, LINIS KO.

Perhaps this is one reason we have learned to tolerate a government that does not work as it should. We have become accustomed to taking care of our private spaces while regarding public spaces as nobody’s responsibility. We keep our homes clean while throwing garbage into canals. We complain when the streets flood, but hardly ask whether the drainage system is regularly cleared, whether waterways are properly maintained, or whether flood-control projects actually form part of a coherent plan.

And this goes far beyond cleanliness.

Why do we accept highways built without adequate drainage, roads that flood almost as soon as the rains come, and farm-to-market roads that somehow need repair even before they are properly finished? Why do we tolerate government buildings constructed grandly for ribbon-cuttings but left to deteriorate afterward—broken toilets, dead escalators, leaking roofs, neglected gardens, air-conditioning units exhausting hot air into crowded corridors?

A government that works does not merely build. It maintains.

Maintenance is not glamorous. There is no ribbon to cut when a drainage canal is routinely cleared, when a public toilet is kept clean and functional, when an elevator is repaired before it breaks down completely, when a road is resurfaced at the proper time, when waterways are regularly dredged, or when trees are cared for after they have been planted. Yet these ordinary, unphotogenic tasks are precisely what distinguish functioning public institutions from a culture of pwede na and bahala na.

The same mentality explains why politicians are able to put their names and faces on projects paid for with public money: PROJECT OF CONGRESSMAN SO-AND-SO.

Really? Did he sell his house to build it? Did he empty his bank account? Or was it paid for by the market vendor every time she bought rice, by the teacher whose taxes were withheld from her salary, by the tricycle driver every time he bought fuel?

A road is not a favor. A hospital is not a favor. A school is not a favor. Medicine from a government hospital is not ayuda from a politician. Public money is the people’s money. Public service is not an act of generosity by those in power. It is their duty.

But citizenship also has duties.

We cannot demand a government that works while surrendering the public realm to apathy. We cannot complain about dirty streets while saying, “Hindi ko naman tapat iyan.” We cannot deplore corruption but continue treating politicians as patrons from whom we ask personal favors. We cannot demand accountability only when the consequences finally reach our own homes.

Democracy does not end with choosing our leaders. We also have to watch them, question them, hold them accountable—and care for the common spaces and institutions that belong to all of us.

In that sense, we do get the kind of leadership and governance that we are willing to tolerate. Bad governance thrives not only because there are corrupt officials, but also because there are citizens who have grown accustomed to shrugging their shoulders and saying, Ganyan talaga.

No. It does not have to be ganyan talaga.

Perhaps it is time to enlarge the little territory covered by TAPAT KO, LINIS KO.

The street is ours. The drainage system is ours. The public school and hospital are ours. The rivers and forests and mountains are ours. The taxes are ours. The government itself is ours.

BAYAN KO, LINIS KO.
BAYAN KO, BANTAY KO.
BAYAN KO, PANANAGUTAN KO.

BIG FISH: CAUGHT IN THE FLOOD

 5,057 total reads

Our ancestral home in Betis survived Pinatubo and the lahar. We saved the old house by hydraulically raising its original wooden upper floor by almost twelve feet and supporting it on concrete posts. We then rebuilt the ground floor, determined that floodwaters would never reach it again.

The street itself had already been elevated by almost four feet, so we filled up the garden by about five feet and raised the new ground floor by another four.

We thought that should be high enough. Apparently, it wasn’t. The flood water rose up to five feet and turned our garden into a huge fishpond. This time it reached even the elevated first floor—atrium, kitchen, dining room, bedrooms, etc.

Our house caretaker, Jason, tried to make light of the situation. He sent pictures of tiny tilapias he had caught swimming in the flooded garden. We laughed at his “catch”—baby tilapias!—and jokingly wondered whether fish that small already knew how to swim.

Then the other day Jason sent another photograph, this time proudly displaying his latest catch: a big fish—a “bulig,” as we Kapampangans call the “dalag” or mudfish.

I found myself thinking: At last, may nahuling “malaking isda” sa baha. If only we could say the same about the other kind of flood.

I still remember the 2024 SONA, when the President proudly announced that more than 5,500 flood-control projects had already been completed. Just days later, the southwest monsoon intensified by Typhoon Carina submerged large parts of Metro Manila. It was perhaps the first warning of a serious disconnect between the projects reported on paper and the reality on the ground.
By the 2025 SONA, the tone had changed completely. No more boasting. This time, there was anger: “Mahiya naman kayo sa inyong kapwa Pilipino!”—“Have some shame before your fellow Filipinos!” Thunderous applause. Standing ovation. The legislators themselves rose to applaud!!!

Then came the investigations—and a different kind of flood, what Jessica Soho aptly called “PAGBAHA NG KASAKIMAN”—A FLOOD OF GREED.

In August 2025, the President himself released the results of a preliminary review: 9,855 flood-control projects worth about ₱545.6 billion from July 2022 to May 2025. Out of 2,409 contractors, just 15 companies had obtained about ₱100 billion worth of contracts—roughly 20% of the total.

Then came an unusual twist. Malacañang launched the Sumbong sa Pangulo website, where ordinary citizens could look up flood-control projects in their communities and report those that were unfinished, defective—or simply nonexistent.

And the revelations came one after another: alleged ghost projects in Bulacan and elsewhere; testimonies about “SOP,” percentages and mock bidding; photographs of huge piles of ₱1,000 bills; allegations about how commissions were prorated. The trail led from contractors to district engineers, to higher DPWH officials—and eventually to the very process by which projects found their way into the national budget.

For this was not just about stealing from projects after they had been awarded. The deeper problem was a system that had made public infrastructure vulnerable to political patronage from the budgeting stage itself—through so-called “allocables,” patronage-based priority projects, controversial bicam insertions and “parking,” and huge Unprogrammed Appropriations.

Flood-control projects could become political currency. Instead of beginning with the question, What does this watershed or river basin actually need?, the process could be distorted by another question: Who has an allocation, where will it be placed, who gets the contract, and who gets a share?

When politics dictates engineering, the question ceases to be “Where does the water flow?” It becomes “Where does the money flow?”

No wonder public anger spilled into the streets, culminating in the Trillion Peso March. It is difficult to forget the images of money piled high on tables while ordinary families were shoveling mud out of their flooded homes.

That is why the latest developments do matter. I hear that some powerful figures have been charged with plunder over the alleged multibillion-peso kickback scheme involving government projects. The Sandiganbayan has found probable cause and ordered their arrest. Of course, a charge is not a conviction. Those charged remain entitled to due process and the presumption of innocence.

But let us hope that this time, those truly responsible for the plunder of public funds—no matter how powerful or well-connected—will finally be held to account. We cannot allow this to end with hearings, exposés and headlines. There must be accountability before the law.

I admit I was not at all optimistic that the investigations would eventually lead to the prosecution—and, where the evidence warrants it, the conviction—not only of the small fry but of some of the so-called “big fish” as well. I hope I am proven wrong.

Because even now, communities where billions have supposedly been spent on flood control continue to go under water. Perhaps this is what happens when projects are determined by political boundaries and allocations rather than watersheds, river basins, sound engineering and the actual behavior of water.

Let the evidence lead wherever it must. No sacred cows. No selective justice. And let those proven guilty be held accountable according to law.

Jason managed to catch his big fish in our flooded garden. Let us hope our justice system can do a little better than Jason and catch the bigger ones.

Public money is people’s money. And when money meant to protect people from floods is stolen, it is not just money that disappears. Homes, livelihoods, futures—and sometimes lives themselves—are swept away.

Veritas Editorial

Picture of Rev. Fr. Anton CT Pascual

Rev. Fr. Anton CT Pascual

Fashion show sa baha

 20,074 total reads

 20,074 total reads Mga Kapanalig, ano ang datíng kapag ang mga pulitiko na nakikiramay sa mga binaha ay nakasuot ng mamahaling damit? Ang Pampanga ay ang

Read More »

Perwisyo sa NLEx

 43,352 total reads

 43,352 total reads Mga Kapanalig, napagsabihan na ba kayo nito: “kung ayaw mong ma-traffic, umalis ka nang maaga.” Pero paano kung umalis ka nga nang maaga,

Read More »

Pagod na pagod

 79,853 total reads

 79,853 total reads Mga Kapanalig, pagod na pagod na raw si Senador Juan Miguel Zubiri sa sobrang siksik na schedule niya tuwing pumapasok sa Mataas na

Read More »

Kahirapan sa bansa

 300,477 total reads

 300,477 total reads Mga Kapanalig, tinatayang anim na milyong Pilipino ang nakaahon na sa kahirapan.  Ayon iyan sa Philippine Statistics Authority (o PSA). Bumagsak sa 9.7%

Read More »

Inhustisya sa gitna ng krisis sa klima

 333,988 total reads

 333,988 total reads Mga Kapanalig, nakikiramay tayo sa mga taga-Nepal Matapos ang isang nakapanlulumong trahedyang nangyari doon. Noong nakaraang linggo, magkasunod na flash floods at mudslides

Read More »

Watch Live

RELATED TOPICS

Sabado, Setyembre 12, 2026

 45 total reads

 45 total reads Sabado ng Ika-23 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) o kaya Kamahal-mahalang Ngalan ng Mahal na Birhen o kaya Paggunita sa Mahal na Birheng Maria tuwing

Read More »

Biyernes, Setyembre 11, 2026

 1,585 total reads

 1,585 total reads Biyernes ng Ika-23 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 1 Corinto 9, 16-19. 22b-27 Salmo 83, 3. 4. 5-6. 12 Ang templo mo’y aking

Read More »

Huwebes, Setyembre 10, 2026

 2,821 total reads

 2,821 total reads Huwebes ng Ika-23 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 1 Corinto 8, 1b-7. 11-13 Salmo 138, 1-3. 13-14ab. 23-24 Poon, ako ay samahan sa

Read More »

Miyerkules, Setyembre 9, 2026

 3,935 total reads

 3,935 total reads Miyerkules ng Ika-23 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 1 Corinto 7, 25-31 Salmo 44, 11-12. 14-15. 16-17 O kab’yak ng hari namin, ang

Read More »

Martes, Setyembre 8, 2026

 4,949 total reads

 4,949 total reads Kapistahan ng Pagsilang ng Mahal na Birheng Maria Mikas 5, 1-4a o kaya Roma 8, 28-30 Salmo 12, 6ab. 6kd Ang lubos kong kasiyahan

Read More »

SUPPORT OUR MISSION

BECOME A KAPANALIG MEMBER AND EUCHARISTIC ADVOCATE!

CATHOLINK

THE PHILIPPINES CATHOLIC CHURCH ONLINE DIRECTORIES

Scroll to Top