SABADO, PEBRERO 18, 2023

SHARE THE TRUTH

 3,153 total reads

Sabado ng Ika-6 na Linggo sa Karaniwang Panahon (I)

o kaya Paggunita sa Mahal na Birheng Maria tuwing Sabado

Hebreo 11, 1-7
Salmo 144, 2-3. 4-5. 10-11

Pupurihin ko ang ngalan
ng Poon magpakailanman.

Marcos 9, 2-13

Saturday of the Sixth Week in Ordinary Time (Green)

or Optional Memorial of the Blessed Virgin Mary on Saturday (White)

UNANG PAGBASA
Hebreo 11, 1-7

Pagbasa mula sa sulat sa mga Hebreo

Mga kapatid, tayo’y may pananalig kung nagtitiwala tayong mangyayari ang mga inaaasahan natin, at naniniwala sa mga bagay na di natin nakikita. At kinalugdan ng Diyos ang mga taong noong unang panahon dahil sa kanilang pananalig sa kanya.

Dahil sa pananalig sa Diyos, nauunawaan natin na ang sanlibutan ay nilalang sa pamamagitan ng salita niya, at ang mga bagay na nakikita ay mula sa mga hindi nakikita.

Dahil sa pananalig sa Diyos, si Abel ay naghandog ng mas mabuting hain kaysa inihandog ni Cain. Dahil doon, si Abel ay kinilalang matuwid nang tanggapin ng Diyos ang kanyang handog. Bagamat patay na, siya’y nagsasalita pa sa pamamagitan ng kanyang pananalig sa Diyos.

Dahil sa pananalig sa Diyos, hindi namatay si Enoc, kundi inilipat sa kabilang buhay. “Hindi na siya nakita sapagkat inilipat na nga siya ng Diyos.” Sinasabi sa Kasulatan na si Enoc ay naging kalugud-lugod sa Diyos bago inilipat. At hindi kinalulugdan ng Diyos ang hindi nananalig sa kanya. Sapagkat ang sinumang lumalapit sa Diyos ay dapat maniwalang may Diyos, at siya ang nagbibigay ng gantimpala sa mga humahanap sa kanya.

Dahil sa pananalig sa Diyos, pinakinggan ni Noe ang babala ng Diyos tungkol sa mga bagay na mangyayari na hindi pa niya nakikita. Gumawa siya ng isang daong upang siya at ang kanyang sambahayan ay maligtas. Sa pamamagitan nito’y hinatulan niya ang sanlibutan, at siya’y ibinilang na matuwid ng Diyos dahil sa kanyang pananalig.

Ang Salita ng Diyos.

SALMONG TUGUNAN
Salmo 144, 2-3. 4-5. 10-11

Pupurihin ko ang ngalan
ng Poon magpakailanman.

Pupurihin ko’t pasasalamatan ang Diyos araw-araw,
di ako titigil ng pasasalamat magpakailanman.
Dakila ang Poon, at karapat-dapat na siya’y purihin;
ang kadakilaan niya ay mahirap nating unawain.

Pupurihin ko ang ngalan
ng Poon magpakailanman.

Sa alinmang lahi, ang iyong ginawa ay papupurihan,
ihahayag nila ang mga gawa mong makapangyarihan.
Ang karangalan mo at pagkadakila’y ipamamalita,
at isasaysay ko ang mga gawa mo na kahanga-hanga.

Pupurihin ko ang ngalan
ng Poon magpakailanman.

Magpupuring lahat sa iyo, O Poon, ang iyong nilalang;
lahat mong nilikha ay pupurihin ka’t pasasalamatan.
Babanggitin nilang tunay na dakila ang ‘yong kaharian,
at ibabalitang tunay kang dakila’t makapangyarihan.

Pupurihin ko ang ngalan
ng Poon magpakailanman.

ALELUYA
Marcos 9, 6

Aleluya! Aleluya!
Nagsalita ang D’yos Ama:
“Ang Anak kong sinisinta
ay narito, dinggin n’yo s’ya!”
Aleluya! Aleluya!

MABUTING BALITA
Marcos 9, 2-13

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos

Noong panahong iyon, umakyat si Hesus sa isang mataas na bundok. Wala siyang isinama kundi sina Pedro, Santiago at Juan. Samantalang sila’y naroon, nakita nilang nagbagong-anyo si Hesus, nagningning ang kanyang kasuutan na naging puting-puti, anupat walang sinumang makapagpapaputi nang gayun. At nakita ng tatlong alagad si Moises at si Elias, na nakikipag-usap kay Hesus. Sinabi ni Pedro kay Hesus, “Guro, mabuti pa’y dumito na tayo. Gagawa po kami ng tatlong kubol: isa sa inyo, isa kay Moises at isa kay Elias.” Hindi nalalaman ni Pedro ang kanyang sinasabi sapagkat masyado ang takot niya at ng kanyang mga kasama. At nililiman sila ng isang alapaap at mula rito’y may tinig na nagsabi, “Ito ang minamahal kong Anak. Pakinggan ninyo siya!” Pagdaka, tumingin ang mga alagad sa paligid nila at nakitang wala na silang kasama roon kundi si Hesus.

Habang bumababa sila sa bundok ay mahigpit na itinagubilin sa kanila ni Hesus: “Huwag ninyong sasabihin kaninuman ang inyong nakita hangga’t hindi muling nabubuhay ang Anak ng Tao.” Sinunod nila ang tagubiling ito, ngunit sila-sila’y nagtanungan kung ano ang kahulugan ng sinabi niyang muling pagkabuhay. At tinanong nila si Hesus, “Bakit po sinasabi ng mga eskriba na dapat munang pumarito si Elias?” Tumugon siya, “Paririto nga si Elias upang ihanda ang lahat ng bagay. Kung gayo’y bakit sinasabi ng Kasulatan na ang Anak ng Tao’y hahamakin at magtitiis ng maraming hirap? Sinasabi ko sa inyo na pumarito na si Elias, at ginawa sa kanya ng mga tao ang gusto nila, ayon sa sinasabi ng Kasulatan tungkol sa kanya.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

PANALANGIN NG BAYAN
Ikaanim na Linggo sa Karaniwang Panahon
Sabado

Nagbagong-anyo ang ating Tagapagligtas sa harap nina Pedro, Jaime, at Juan sa itaas ng bundok, at nakita nila ang kaluwalhatian ng Diyos. Halina at ating hilingin sa Diyos na pakinggan ang ating panalangin.

Panginoon, dinggin Mo ang aming panalangin.
o kaya
Ama, punuin Mo kami ng Iyong kaluwalhatian.

Ang mga pinuno ng ating Simbahan sa pamamagitan ng kanilang pagpapaliwanag at paggabay, nawa’y akayin tao sa kaluwalhatian ng makalangit na tahanan, manalangin tayo sa Panginoon.

Tayo nawa’y gawing laging mulat sa tuwinang presensya at luwalhati ng Diyos sa pagbabagong-anyo ni Jesus, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang lahat ng tao nawa’y asamin ang makapiling ang Diyos, kasama si Maria at lahat ng banal sa Langit, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga nagdurusa ng pagkakasakit nawa’y ang nagbagong-anyong si Kristo ang maging kanilang tanda ng kalakasan ng kalooban, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang ating mga mahal na yumao nawa’y masiyahan sa banal na pagkakita sa banal na kaluwalhatian ng Diyos, manalangin tayo sa Panginoon.

Makalangit na Ama, palalimin mo ang aming mga pananampalataya habang naglalakbay kami sa mahirap na sandali ng aming buhay. Tulungan mo kaming makilala ang iyong presensya sa mga taong nakakasalamuha namin, at makita na ang iyong kamay ang gumagalaw sa bawat sandali. Hinihiling namin ito sa pamamagitan ni Kristong aming Panginoon. Amen.

 

FROM REVOLUTION TO RECONCILIATION

 2,080 total reads

My French friend Eric Nicolas, a native of Marseille, sent me a message yesterday that made me look at one particular moment of Pope Leo’s visit to France in a different light.

Eric admitted that before the visit he had been worried: would France still turn out to welcome a Pope? Then he saw the enormous crowds and wrote to me: “How wrong I was. What Pope Leo did to France is incredible… What is happening in France is like a miracle.”

But what struck me most was something else he noticed—the place where Pope Leo celebrated the great Mass in Paris: the Place de la Concorde.

Eric reminded me that during the French Revolution this was called the Place de la Révolution. The guillotine stood there, and more than a thousand people were executed on that square during the Revolution, including King Louis XVI, Queen Marie-Antoinette, Danton, and many others.

“Silently,” Eric wrote, “it became a Mass for reconciliation as well… away from death and looking forward in love and peace. Was it done on purpose? I don’t know. But wow, what a symbol!”
I thought: indeed, what a symbol.

The relationship between France and the Catholic Church has been marked by deep wounds. Before the Revolution, the institutional Church had become closely identified with the monarchy and the social order of the ancien régime. Bishops and clergy enjoyed privileges that made the Church, in the eyes of many revolutionaries, part of a system they were rebelling against.

But revolutions can also devour their own ideals. The struggle against privilege eventually gave way, especially during the Terror, to violent dechristianization and persecution. Churches were closed and desecrated, priests and religious were imprisoned, exiled or killed, and the revolutionaries who had risen against tyranny themselves became capable of terrible tyranny.

And yet France did not cease to be a land of extraordinary Christian spiritual vitality. It gave the universal Church St. Vincent de Paul, who organized charity and service to the poor into a powerful Christian movement. It gave us St. Margaret Mary Alacoque and Paray-le-Monial, from which devotion to the Sacred Heart spread throughout the Catholic world. It gave us St. John Mary Vianney, the Curé of Ars, patron saint of parish priests.

It gave us St. Thérèse of Lisieux, whose “Little Way” taught generations of Christians that holiness does not necessarily consist in doing extraordinary things, but in doing the smallest things with extraordinary love and childlike trust in God.

It gave us St. Charles de Foucauld, who dreamed of becoming a “universal brother,” living the hidden life of Nazareth among people of another faith and culture.

France gave us Lourdes and St. Bernadette, and the remarkable ministry to the sick that grew around that sanctuary. And in our own time, a little village called Taizé became one of the places where generations of young Christians—Catholic, Protestant and Orthodox—have discovered the beauty of silence, Scripture, simple prayer, fraternity and reconciliation.

And one could add Chartres, the Assumptionists, the Good Shepherd Sisters, the great French missionary congregations and schools of spirituality and theology that have left their mark on the Church throughout the world, including our own Church in the Philippines.

Perhaps this helps explain why I have been so moved by Pope Leo’s visit. He has not come to France to reopen the wounds of the Revolution, to reclaim some lost political privilege for the Church, or to resurrect the ancien régime. He has come with a very different language: human dignity, fraternity, dialogue, healing, reconciliation and peace.

And so I keep returning to that image of the Mass at the Place de la Concorde. The square itself has undergone a kind of conversion. It was once the Place de la Révolution, associated with the guillotine and the Terror. In 1795, it was renamed the Place de la Concorde—the Place of Concord—as France sought reconciliation after the bloodshed.

And there, more than two centuries later, hundreds of thousands gathered around an altar. Pope Leo began the Mass by recalling the words of the Psalm: “How good and pleasant it is when brothers and sisters dwell together in unity.” He spoke of Christ as the source of the deepest things for which the human heart thirsts—for life, truth, unity, peace, communion and happiness.

I do not know whether the historical symbolism of that particular location was deliberately intended by the organizers. Perhaps it was. Perhaps it was not.

But sometimes a place itself preaches the homily. Where once stood a guillotine, there stood an altar. Where crowds once gathered to watch people die, an enormous crowd gathered to celebrate the Eucharist. Where France once spoke the language of revolution and counter-revolution, Pope Leo spoke of communion.

From death to life.
From division to concord.
From violence to reconciliation.
From an armed world to what Pope Leo has repeatedly called an “unarmed and disarming peace.”
Perhaps that is one of the quiet miracles my friend Eric was seeing in France.

EXTENT OF OUR LOVE

 2,349 total reads

Gospel Reading for September 28, 2026 – John 15: 18-21

EXTENT OF OUR LOVE

“If the world hates you, keep in mind that it hated me first. If you belonged to the world, it would love you as its own. As it is, you do not belong to the world, but I have chosen you out of the world. That is why the world hates you. Remember what I told you: ‘A servant is not greater than his master.’ If they persecuted me, they will persecute you also. If they obeyed my teaching, they will obey yours also. They will treat you this way because of my name, for they do not know the one who sent me.

————

Today, we celebrate the feast of the first Filipino saint, St. Lorenzo Ruiz, and his companions. He was canonized by Pope St. John Paul II in 1987 and is the patron saint of Overseas Filipino Workers (OFWs) and the Filipino youth.

Lorenzo was born in 1594 in Binondo, Manila, to a Chinese father and a Filipino mother. He worked as a skilled calligrapher and as a church clerk. In 1636, he was falsely accused of murder and sought safety aboard a ship with Dominican missionaries, not knowing they were sailing to Okinawa, Japan, during a time of great Christian persecution under the Tokugawa Shogunate.
He was arrested and imprisoned for two years, and was brutally tortured in Nagasaki to force him to give up his faith in God. His famous final words were:

“I am a Catholic and wholeheartedly do accept death
for God; had I a thousand lives, all these to Him shall I
offer.”*

He died on September 29, 1637.

St. Lorenzo Ruiz did not go to Japan for the Faith like his Dominican companions. Yet when he was being gravely tortured to renounce his faith in exchange for his freedom, he chose God.

Can we imagine ourselves in the shoes of St. Lorenzo Ruiz? Under such grave torture, what would we have done? Our answer to this question may help us, more or less, estimate the EXTENT OF OUR LOVE for God.

Lord Jesus, send us your Spirit that we may remain steadfast in our faith in the midst of trials and challenges. Amen.

Malaya na si Mary Jane

 19,856 total reads

Mga Kapanalig, magiging masaya ang Pasko ngayong taon ng pamilya ni Mary Jane Veloso.

Si Mary Jane ay ang kababayan nating hinatulan ng death penalty sa Indonesia noong 2010. Natagpuan kasi sa bagaheng ipinadala sa kanya ang mahigit dalawang kilong droga. Mabigat ang kaparusahan ng Indonesia sa mga nagpapasok doon ng ipinagbabawal na gamot, at sa kabila ng ilang apela ng ating gobyerno na baguhin ang desisyon ng korte, nanindigan ang Indonesia na parusahan si Mary Jane. 

Pero sa pakiusap ni dating Pangulong Noynoy Aquino, nagkaroon ng moratorium sa pagsasakatuparan ng death penalty hanggang matapos ang termino ng presidente ng Indonesia noon na si Susilo Bambang Yudhono. Nang manungkulan ang bagong pangulo ng Indonesia na si Joko Widodo, inalis ang moratorium at kasama si Mary Jane sa mga ipipila sa firing squad. Hindi tumigil ang administrasyon ni PNoy. Sa kanyang pakiusap muli at pangakong tutulong sa pagsugpo sa mga drug syndicates sa rehiyon, nakaligtas si Mary Jane sa death penalty. Sumuko rin noon ang recruiter niya.

Nangamba ang publiko para kay Mary Jane nang sabihin ng bagong upong si Pangulong Rodrigo Duterte na dapat igalang ang desisyon ni Indonesian President Widodo. Alam naman nating walang human rights para sa dati nating presidente na nasa kustodiya na ngayon ng International Criminal Court. Taóng 2020, nahatulan ng habambuhay na pagkakakulong ang mga recruiters ni Mary Jane.

Sa pag-upo naman ng bagong presidente ng Indonesia, nagkaroon ulit ng negosasyon ang ating gobyerno sa pamamagitan na ni Pangulong BBM. Humantong ito sa pagbabalik-bansa ni Mary Jane noong 2024, bagamat ikinulong siya sa Correctional Institution for Women habang pinag-aaralan ang mga hakbang na gagawin hinggil sa kaso niya. At noong isang linggo nga, inanunsyo ni PBBM ang paggagawad niya ng absolute pardon kay Mary Jane. Ibinabalik kay Mary Jane ang lahat ng kanyang mga karapatan, unang-una na rito ang kanyang kalayaan.  

Ang kuwento ni Mary Jane ay ang kuwento rin ng marami nating kababayang naghahangad ng magandang buhay para sa kanilang pamilya, pero pinagsasamantalahan ng mga kapwa nating sariling kapakanan lang ang iniisip. Kuwento rin ito ng mahihirap nating kapatid na nagdurusa sa mga bilangguan dahil sa mabagal na paggulong ng kanilang mga kaso, samantalang ang mga makapangyarihan at maimpluwensya na may ginawang mabigat na krimen ay hindi man lang nakararanas sa maghimas ng malamig na rehas.

Sa huli, ang kaso ni Mary Jane ay hindi lamang isang legal na isyu. Hindi lamang ito tungkol sa pagpaparusa alinsunod sa mga batas. Isang pagsubok ito kung pinoprotektahan ba ng lipunan ang mahihirap at mahihina upang hindi sila mapagbagsakan ng mga batas na hindi nila kayang unawain o takasan—lalo na kapag parusang kamatayan na ang ipinapataw na kaparusahan. Tandaan nating isa sa mga pinahahalagahang prinsipyo ng mga panlipunang turo ng Simbahan ay ang pagkiling sa mahihirap—hindi dahil kailangan nila ng special treatment kundi bilang tugon sa kanilang kahinaan at kawalan ng kakayahan upang ipagtanggol ang kanilang karapatan sa loob ng sistemang legal.

Nahuli si Mary Jane noong 25 taóng gulang siya; mahigit 40 anyos na siya sa kanyang paglabas. Anong uring proteksyon ang ibinibigay ng ating lipunan sa mga katulad niya? Anong uring katarungan ang umiiral sa ating lipunan? Paano natin pinahahalagahan ang dignidad ng mga bilanggo? Ang mahabang panahon ng pagkakakulong kay Mary Jane ay isang sagot sa mga tanong na ito. 

Mga Kapanalig, tandaan natin ang mga salitang ito sa Isaias 10:1-2: “Mapapahamak kayo, mga gumagawa ng hindi makatarungang batas na umaapi sa mga tao, upang pagkaitan ng katarungan ang mga nangangailangan [at] upang alisan ng karapatan ang mahihirap.”

Sumainyo ang katotohanan.

Veritas Editorial

Picture of Rev. Fr. Anton CT Pascual

Rev. Fr. Anton CT Pascual

Malaya na si Mary Jane

 19,857 total reads

 19,857 total reads Mga Kapanalig, magiging masaya ang Pasko ngayong taon ng pamilya ni Mary Jane Veloso. Si Mary Jane ay ang kababayan nating hinatulan ng

Read More »

KRISIS NA KINAKAHARAP NG MGA KABATAAN

 69,169 total reads

 69,169 total reads Mahinang industrial base ng ekonomiya, ito ang hadlang at ugat ng tumataas na bilang ng mga walang trabaho sa bansa lalu na sa

Read More »

PAX SILICA

 91,259 total reads

 91,259 total reads PAX SIILICA., mismo ang ating pamahalaan ang nagsusulong ng proyektong ito. Kapanalig, hina-hyped ng gobyerno ang Pax Silica bilang isang hi-tech artificial intelligence

Read More »

Nagmamahal, Judith

 191,080 total reads

 191,080 total reads Mga Kapanalig, dumating na ba sa inyo si Judith? Kung hindi ninyo siya kilala, si Judith ang buwan-buwan na dumadalaw sa atin para

Read More »

Mas malusog na Pilipino?

 223,254 total reads

 223,254 total reads Mga Kapanalig, dumarami ang mga Pilipinong overweight at obese. Ayon sa Food and Nutrition Research Institute, 16% ng mga batang edad 5 hanggang

Read More »

Watch Live

RELATED TOPICS

Miyerkules, Setyembre 30, 2026

 1,508 total reads

 1,508 total reads Paggunita kay San Jeronimo, pari at pantas ng Simbahan Job 9, 1-12. 14-16 Salmo 87, 10bk-11. 12-13. 14-15 Panginoon, ako’y dinggin sa pagsamo

Read More »

Martes, Setyembre 29, 2026

 3,330 total reads

 3,330 total reads Kapistahan nina Arkanghel San Miguel, San Gabriel at San Rafael Daniel 7, 9-10. 13-14 o kaya Pahayag 12, 7-12a Salmo 137, 1-2a, 2bk-3, 4-5

Read More »

Lunes, Setyembre 28, 2026

 5,175 total reads

 5,175 total reads Kapistahan ni San Lorenzo Ruiz at mga Kasama, mga martir Sirak 2, 1-18 Salmo 115, 1. 2-3. 4-5. 6-7. 8-9. Mahalaga sa Maykapal

Read More »

Linggo, Setyembre 27, 2026

 6,365 total reads

 6,365 total reads Ika-26 na Linggo sa Karaniwang Panahon (A) Ezekiel 18, 25-28 Salmo 24, 4kb-5. 6-7. 8-9 Poon, iyong gunitain wagas mong pag-ibig sa ‘kin.

Read More »

Sabado, Setyembre 26, 2026

 7,285 total reads

 7,285 total reads Sabado ng Ika-25 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) o kaya Paggunita kay San Cosme at San Damian, mga martir o kaya Paggunita sa Mahal na

Read More »

SUPPORT OUR MISSION

BECOME A KAPANALIG MEMBER AND EUCHARISTIC ADVOCATE!

CATHOLINK

THE PHILIPPINES CATHOLIC CHURCH ONLINE DIRECTORIES

Scroll to Top