Daily Readings

SABADO, DISYEMBRE 24, 2022

SHARE THE TRUTH

2,473 total reads

Ika-24 ng Disyembre
(Simbang Gabi)

2 Samuel 7, 1-5. 8b-12. 14a. 16
Salmo 88, 2-3. 4-5. 27 at 29

Pag-ibig mong walang maliw
ay lagi kong sasambitin.

Lucas 1, 67-79

24th of December (Aguinaldo Mass) (White)

UNANG PAGBASA
2 Samuel 7, 1-5. 8b-12. 14a. 16

Pagbasa mula sa ikalawang aklat ni Samuel

Si David ay panatag nang nakatira sa kanyang bahay. Sa tulong ng Panginoon, hindi na siya ginambala ng kanyang mga kaaway. Tinawag niya si Natan at sinabi, “Nakikita mong nakatira ako sa tahanang sedro, ngunit ang Kaban ng Tipan ay sa tolda lamang.” Sumagot si Natan, “Isagawa mo ang iyong iniisip, sapagkat ang Panginoon ay sumasaiyo.”

Ngunit nang gabing iyo’y sinabi ng Panginoon kay Natan, “Ganito ang sabihin mo kay David: ‘Ipagtatayo mo ba ako ng tahanan? Inalis kita sa pagpapastol ng tupa upang gawing pinuno ng bayang Israel. Kasama mo ako saanmang dako at lahat mong mga kaaway ay aking nilipol. Gagawin kong dakila ang iyong pangalan tulad ng mga dakilang tao sa daigdig. Bibigyan ko ang Israel ng kanyang lupa at doon ko patitirahin. Wala nang gagambala sa kanila roon: wala nang aalipin sa kanila tulad noong una, buhat nang maglagay ako ng hukom nila. Magiging payapa ka sapagkat wala nang gagambala sa iyo. Bukod dito, akong Panginoon ay nagsasabi sa iyo: Patatatagin ko ang iyong sambahayan. Pagkamatay mo, isa sa iyong mga anak ang ipapalit ko sa iyo. Patatatagin ko ang kanyang kaharian.’

“Kikilanlin ko siyang anak at ako nama’y magiging ama niya. Magiging matatag ang iyong sambahayan, ang iyong kaharia’y hindi mawawaglit sa aking paningin at mananatili ang iyong trono.’”

Ang Salita ng Diyos.

SALMONG TUGUNAN
Salmo 88, 2-3. 4-5. 27 at 29

Pag-ibig mong walang maliw
ay lagi kong sasambitin.

Pag-ibig mo, Poon, na di nagmamaliw
ang sa tuwi-t’wina’y aking aawitin;
ang katapatan mo’y laging sasambitin,
yaong pag-ibig mo’y walang katapusan,
sintatag ng langit ang ‘yong katapatan.

Pag-ibig mong walang maliw
ay lagi kong sasambitin.

Sabi mo, Poon, ikaw ay may tipan
na iyong ginawa kay David mong hirang
at ito ang iyong pangakong iniwan:
“Isa sa lahi mo’y laging maghahari,
ang kaharian mo ay mamamalagi.”

Pag-ibig mong walang maliw
ay lagi kong sasambitin.

Gagawin ko siyang anak na panganay,
mataas na hari nitong daigdigan!
Laging maghahari ang isa n’yang angkan,
sintatag ng langit yaong kaharian.

Pag-ibig mong walang maliw
ay lagi kong sasambitin.

ALELUYA

Aleluya! Aleluya!
Sinag ng bukang-liwayway
at araw ng kaligtasan
halina’t kami’y tanglawan.
Aleluya! Aleluya!

MABUTING BALITA
Lucas 1, 67-79

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Lucas

Noong panahong iyon, napuspos ng Espiritu Santo si Zacarias na ama ni Juan at nagpahayag ng ganito:

“Purihin ang Panginoong Diyos ng Israel!
Sapagkat nilingap niya at pinalaya ang kanyang bayan,
At nagpadala siya sa atin ng isang makapangyarihang Tagapagligtas,
Mula sa lipi ni David na kanyang lingkod.
Ipinangako niya sa pamamagitan ng kanyang mga banal na propeta noong una,
na ililigtas niya tayo sa ating mga kaaway,
at sa kamay ng lahat ng napopoot sa atin.
Ipinangako rin niya na kahahabagan ang ating mga magulang
at aalalahanin ang kanyang banal na tipan.
Iyan ang sumpang binitawan niya sa ating amang si Abraham,
na ililigtas tayo sa ating mga kaaway,
upang walang takot na makasamba sa kanya,
at maging banal at matuwid sa kanyang paningin, habang tayo’y nabubuhay.
Ikaw naman, anak, ay tatawaging propeta ng Kataas-taasan;
sapagkat mauuna ka sa Panginoon upang ihanda ang kanyang mga daraanan,
at ituro sa kanyang bayan ang landas ng kaligtasan,
ang kapatawaran ng kanilang mga kasalanan.
Sapagkat lubhang mahabagin ang ating Diyos;
magbubukang-liwayway sa atin ang araw ng kaligtasan
upang magbigay-liwanag sa mga nasa kadiliman at nasa lilim ng kamatayan,
at patnubayan tayo tungo sa daan ng kapayapaan.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

PANALANGIN NG BAYAN
SIMBANG GABI – Ikasiyam na Araw

Habang malapit na nating ipagdiwang ang kaarawan ng Panginoon, buksan natin ang ating mga puso sa pasasalamat sa ganitong dakilang biyaya at sama-sama tayong manalanging:

Halina, Panginoong Hesus!

Halina, Panginoon, at puspusin mo ng iyong pagpapala ang buong Simbahan, ang Santo Papa, at lahat ng mga relihiyosong pinuno namin. Manalangin tayo!

Halina, Panginoon, at gabayan mo ang mga pinuno namin sa pulitika at kultura upang maakay nila ang aming bayan tungo sa tapat na pakikipagtulungan at pagkakaisa. Manalangin tayo!

Halina, Panginoon, at ipagkaloob mo ang iyong kapayapaan sa mga bansang may digmaan, sa mga klase at pangkat na pinag- watak-watak ng kanilang mga hidwaan, sa mga mag-anak na nagkakalayo dahil sa selos, inggit, at kawalan ng katapatan. Manalangin tayo!

Halina, Panginoon, sa aming bayan at paginhawahin mo ang lahat ng naghihirap, napapabayaan, hinahamak, o kinukutya. Manalangin tayo!

Halina, Panginoon, sa aming pamayanan sa parokya at tulungan mo kaming mabuhay sa nalalapit na Pasko nang may kaloobang tulad ng kina Mariang Kabanal-banalan at San Jose. Manalangin tayo!

Halina, Panginoon, sa aming mga mag-anak at sa bawat isa sa amin, at ipagkaloob mo ang iyong pagpapatawad, kagalakan, at kapa- yapaan. Manalangin tayo!

Tahimik nating ipanalangin ang ating mga pansariling kahilingan. (Tumigil sandali.) Manalangin tayo!

Halina, Panginoong Hesus, kailangan ka namin. Ikaw ang tangi naming pag-asa. Ikaw ang tangi naming Tagapagligtas. Ikaw ang aming lahat. Ikaw na nabubuhay at naghahari nang walang hanggan.

Amen!

___________________________________________________________________

Dakilang Kaspistahan ng Pasko ng Pagsilang ng Panginoon
(Pagmimisa sa Bisperas)

Isaias 62, 1-5
Salmo 88, 4-5. 16-17. 27 at 29

Pag-ibig mong walang maliw
ay lagi kong sasambitin.

Mga Gawa 13, 16-17. 22-25
Mateo 1, 1-25
o kaya Mateo 1, 18-25

Vigil of the Nativity of the Lord (White)

UNANG PAGBASA
Isaias 62, 1-5

Pagbasa mula sa aklat ni propeta Isaias

Magsasalita ako para lumakas ang loob ng Jerusalem.
Hindi ako tutugon hangga’t hindi siya naililigtas,
hangga’t ang tagumpay niya
ay hindi nagliliwanag
na tulad ng sulo sa gabi.
Ang lahat ng bansa’y
pawang makikita ang iyong tagumpay,
at mamamalas ng lahat ng hari ang iyong kadakilaan.
Ika’y tatawagi’t
bibigyan ng Panginoon ng bagong pangalan.
Ikaw ay magiging magandang korona
sa kamay ng Diyos,
korona ng Panginoong nakalulugod.
Hindi ka na tatawaging “Itinakwil,”
Ni ang lungsod mo’y hindi rin tatawaging
“Asawang Pinabayaan.”
Ang itatawag na sa iyo’y “Kinalugdan ng Diyos,”
At ang lupain mo’y tatawaging “Maligayang Asawa,”
pagkat ang Diyos ay nalugod sa iyo,
at sa lupain mo,
siya ay magiging tulad ng asawa.
At ikaw Israel
ay ituturing niyang kasintahan,
ang manlilikha mo’y pakakasal sa iyo,
kung gaano kaligaya ang kasintahang lalaki
sa araw ng kanyang kasal,
gayun magagalak sa iyo ang Diyos.

Ang Salita ng Diyos.

SALMONG TUGUNAN
Salmo 88, 4-5. 16-17. 27 at 29

Pag-ibig mong walang maliw
ay lagi kong sasambitin.

Sabi mo, Panginoon, ika’y may tipan
na iyong ginawa kay David mong hirang
at ito ang iyong pangakong iniwan:
“Isa sa lahi mo’y laging maghahari,
ang kaharian mo ay mamamalagi.”

Pag-ibig mong walang maliw
ay lagi kong sasambitin.

Mapalad ang taong sa ‘yo’y sumasamba,
sa pagsamba nila’y inaawitan ka
at sa pag-ibig mo’y namumuhay sila.
Sa buong maghapon, ika’y pinupuri,
ang katarungan mo’y siyang sinasabi.

Pag-ibig mong walang maliw
ay lagi kong sasambitin.

Ako’y tatawaging ama niya’t Diyos,
tagapagsanggalang niya’t Manunubos.
Ang aking pangako sa kanya’y iiral
at mananatili sa kanya ang tipan.

Pag-ibig mong walang maliw
ay lagi kong sasambitin.

IKALAWANG PAGBASA
Mga Gawa 13, 16-17. 22-25

Pagbasa mula sa Mga Gawa ng Mga Apostol

Noong dumating si Pablo sa Antioquia ng Pisidia, tumayo siya sa sinagoga at sinenyasan silang tumahimik.

“Mga Israelita at mga taong may takot sa Diyos – makinig kayo! Ang Diyos ng ating bansang Israel ang humirang sa ating mga ninuno. Sila’y ginawa niyang isang malaking bansa samantalang naninirahan sa lupain ng Egipto, inilabas doon sa pamamagitan ng kanyang dakilang kapangyarihan. At nang alisin ng Diyos si Saulo, inihalili si David upang maghari sa kanila. At ganito ang patotoo ng Diyos tungkol sa kanya. ‘Natagpuan ko kay David na anak ni Jesse ang lalaking nakalulugod sa akin, isang lalaking handang tumupad sa lahat ng iniuutos ko.’ Mula sa angkan ng lalaking ito ipinagkaloob ng Diyos sa Israel si Hesus, ang kanyang ipinangakong Tagapagligtas. Bago siya dumating, ipinangaral ni Juan sa buong Israel na dapat nilang pagsisiha’t talikdan ang kanilang mga kasalanan, at pabinyag. Nang matapos na ni Juan ang kanyang gawain, sinabi niya sa mga tao, ‘Sino ba ako sa akala ninyo? Hindi ako ang Kristo. Ngunit siya’y darating na kasunod ko. At hindi ako karapat-dapat kahit tagaalis ng panyapak.’”

Ang Salita ng Diyos.

ALELUYA

Aleluya! Aleluya!
Bukas ninyo makikita
maghahari’y Poong sinta,
patatawarin ang sala.
Aleluya! Aleluya!

MABUTING BALITA
Mateo 1, 1-25

Ang simula ng Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Mateo

Ito ang lahi ni Hesukristo na mula sa angkan ni David na mula naman sa lahi ni Abraham.

Si Abraham ang ama ni Isaac; si Isaac ang ama ni Jacob na ama ni Juda at ng kanyang mga kapatid. Naging anak naman ni Juda kay Tamar sina Fares at Zara. Si Fares ang ama ni Esrom at si Esrom ang ama ni Aram. Si Aram ang ama ni Aminadab; si Aminadab ang ama ni Naason na ama naman ni Salmon. Naging anak ni Salmon kay Rahab si Booz, at naging anak naman ni Booz kay Ruth si Obed. Si Obed ang ama ni Jesse na ama ni Haring David.

Naging anak ni David si Solomon sa dating asawa ni Urias. Si Solomon naman ang ama ni Roboam. Si Roboam ang ama ni Abias, at si Abias ang ama ni Asa. Si Asa ang ama ni Josafat, at si Josafat ang ama ni Joram na siya namang ama ni Ozias. Itong si Ozias ay ama ni Jotam na ama ni Acaz, at si Acaz ang ama ni Ezequias. Si Ezequias ang ama ni Manases, at si Manases ang ama ni Amos na ama naman ni Josias. Si Josias ang ama ni Jeconias at ang kanyang mga kapatid. Panahon noon ng pagkakatapon ng mga Israelita sa Babilonia.

Matapos ang pagkakatapon sa Babilonia, naging anak ni Jeconias si Salatiel na ama ni Zorobabel. Si Zorobabel ang ama ni Abiud na ama ni Eliaquim, at si Eliaquim ang ama ni Azor. Si Azor ang ama ni Sadoc na ama ni Aquim; itong si Aquim ang ama ni Eliud. Si Eluid ang ama ni Eleazar; si Eleazar ang ama ni Matan na ama ni Jacob. At si Jacob ang ama ni Jose na asawa ni Maria. Si Maria naman ang ina ni Hesus na tinatawag na Kristo.

Samaktwid, labing-apat ang salinlahi mula kay Abraham hanggang kay David, labing-apat mula kay David hanggang sa pagkakatapon ng mga Israelita sa Babilonia, at labing-apat din mula sa pagkakatapon sa Babilonia hanggang kay Kristo.

Ganito ang pagkapanganak kay Hesukristo. Si Maria na kanyang ina at si Jose ay nakatakda nang pakasal. Ngunit bago sila nakasal, si Maria’y natagpuang nagdadalang-tao. Ito’y sa pamamagitan ng Espiritu Santo. Isang taong matuwid itong si Jose na kanyang magiging asawa, ngunit ayaw niyang mapahiya si Maria, kaya ipinasiya niyang hiwalayan ito nang lihim. Samantalang iniisip ni Jose ito, napakita sa kanya sa panaginip ang isang anghel ng Panginoon. Sabi nito sa kanya, “Jose, anak ni David, huwag kang matakot na tuluyang pakasalan si Maria, sapagkat siya’y naglihi sa pamamagitan ng Espiritu Santo. Manganganak siya ng isang lalaki at ito’y pangangalanan mong Hesus, sapagkat siya ang magliligtas sa kanyang bayan sa kanilang mga kasalanan.”

Nangyari ang lahat ng ito upang matupad ang sinabi ng Panginoon sa pamamagitan ng propeta:

“Maglilihi ang isang dalaga at manganganak ng isang lalaki,
At tatawagin itong “Emmanuel,”
ang kahuluga’y “Kasama natin ang Diyos”.

Nang magising si Jose, sinunod niya ang utos ng anghel ng Panginoon; pinakasalan niya si Maria. Ngunit hindi ginalaw ni Jose si Maria hanggang sa maipanganak nito ang isang sanggol na lalaki na pinangalanan nga niyang Hesus.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

o kaya: Maikling Pagbasa
Mateo 1, 18-25

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Mateo

Nangyari ang lahat ng ito upang matupad ang sinabi ng Panginoon sa pamamagitan ng propeta:

“Maglilihi ang isang dalaga at manganganak ng isang lalaki,
At tatawagin itong “Emmanuel,”
ang kahuluga’y “Kasama natin ang Diyos”.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

PANALANGIN NG BAYAN
Disyembre 25

Puno ng kagalakan ang ating mga puso habang ginugunita natin ang Pagsilang ng ating Panginoon at Tagapagligtas na si Jesu-Kristo. Taglay ang mga pusong nagpapasalamat, manalangin tayo sa Diyos na ating Ama na nagsugo ng kanyang Anak upang tayo ay iligtas.

Panginoon, dinggin mo ang aming panalangin.
o kaya
Panginoon, pagpalain mo kami ng iyong presensya.

Sa pamamagitan ng ating pagpapatotoo sa Pagkakatawang-tao ng Diyos, nawa’y maranasan ng lahat ng tao sa mundo ang presensya ni Jesus, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang kapayapaan nawa’y maghari sa lahat ng mga bansa, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga di-Kristiyano nawa’y mahikayat na kilalanin si Jesus, ang Diyos na Nagkatawang-tao, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga mag-anak nawa’y mamuhay sa pag-ibig, kagalakan, kapayapaan, at maayos na pagsasamahan sa Paskong ito, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga dukha nawa’y makatagpo ng pag-asa at kagalakan sa pagdating ng Manunubos, manalangin tayo sa Panginoon.

Ama, pinupuri ka namin dahil sa pagsusugo mo ng iyong Anak upang maging aming Tagapagligtas. Siya nawa ang aming maging liwanag, kagalakan, at kapayapaan sa buhay na ito hanggang sa walang hanggan. Hinihiling namin ito sa pamamagitan ni Kristo na aming Panginoon. Amen.

Protektahan ang mga bata

Rev. Fr. Anton CT Pascual Tuesday, August 25, 2026 7:00 am

21,823 total reads

Mga Kapanalig, taos-puso tayong nakikiramay sa mga estudyante, guro, at buong komunidad ng Ateneo de Zamboanga University na naapektuhan ng malagim na pamamaril noong Agosto 18. Ito ang pangalawang insidente ng pamamaril sa isang paaralan sa loob lamang ng dalawang buwan.

Nanawagan ang Department of Education (o DepEd) sa media, vloggers, content creators, at publiko na huwag mag-post, magbahagi, o magpakita ng mga video at larawan na nagpapakita ng insidente at ng mga naging bunga nito. Ayon sa DepEd, maaari nitong dagdagan ang trauma na nararanasan ng mga biktima, kanilang mga pamilya, at buong komunidad.

Naglabas din ang ilang organisasyon ng media ng pahayag na dapat itrato ang mass shooting katulad ng suicide. Dapat iwasang bigyan ng labis o paulit-ulit na atensyon ang gumawa ng pag-atake, at huwag maglahad ng mga detalyeng hindi naman kailangang malaman ng publiko. Nanawagan sila sa mga kasamahan nila sa media na maging maingat at responsable sa kanilang pagbabalita.

Nangagamba rin ang mga psychiatrists at eksperto sa usaping mental health sa patuloy na pagkalat ng mga video ng insidente sa social media. Anila, may masamang epekto ang paulit-ulit na pagkakalantad sa gumawa ng pag-atake at sa mismong insidente. Dapat daw maging maingat sa pagtalakay sa ganitong mga pangyayari dahil maaari nitong dagdagan ang anxiety at takot ng mga tao.

Pinag-aaralan na ng pamahalaan ang mas malawak na tugon sa karahasan sa mga paaralan, kabilang ang suporta sa mental health ng kabataan, intervention para sa mga pamilya, at mga konkretong hakbang para sa kaligtasan sa paaralan. May mga panawagan ding suriin ang mga batas tungkol sa pagmamay-ari ng baril.

May mahalagang papel din ang mga paaralan sa paglikha ng ligtas na pisikal at emosyonal na kapaligiran. Makatutulong ang pagkaroon nila ng malinaw na sistema para sa pag-uulat ng bullying, pang-aabuso, at iba pang panganib na maaaring mag-udyok sa mga estudyanteng maging marahas. Sapat na suporta din ang dapat ibigay sa mga mag-aaral at guro. Kaya nangako ang DepEd na magbibigay ng psychological first aid at psychosocial support sa mga apektadong estudyante, staff, at pamilya.

Sa tahanan naman, mahalagang maging mapagmatyag ang mga magulang sa mga nakikita at napapanood ng kanilang mga anak. Paalala ni Pope Francis na dapat subaybayan ng mga magulang kung anu-ano ang mga bagay at impluwensiyang pinapapasok nila sa buhay ng kanilang mga anak, tulad ng mga napapanood sa telebisyon at gadgets, at ng mga taong nakakasalamuha at nakakasama nila.

Sa pagharap natin sa trahedyang ito, huwag nating kalimutan ang mga taong higit na nangangailangan ng ating atensyon—ang mga biktima, kanilang mga pamilya, at ang buong komunidad na patuloy na nagdurusa. Maging maingat tayo sa impormasyong ibinabahagi, lalo na sa social media. May responsabilidad tayong huwag magpalaganap ng sensitibong larawan, tsismis, o fake news na lalo lamang makasasakit sa mga biktima at kanilang pamilya. Hindi natin kailangang dagdagan ang kanilang sakit. Sa halip, piliin nating maging bahagi ng paghilom at pag-iwas sa panibagong trahedya. Patuloy din nating itanong sa ating sarili: paano natin mapoprotektahan ang mga bata mula sa kultura ng karahasan?

Mga Kapanalig, paalala sa atin ng Awit 34:18, “Ang Panginoon ay malapít sa may pusong wasak, at inililigtas ang mga may bagbag na diwa.” Sa gitna ng ganitong kadiliman, nawa’y maging bukál tayo ng habag at malasakit. Patuloy nating ipanalangin ang mga biktima ng pamamaril, ang kanilang mga mahal sa buhay, at ang buong komunidad ng Ateneo de Zamboanga University. Higit sa lahat, igalang natin ang kanilang dignidad at privacy habang sama-sama nating hinahanap ang mga paraan upang maging mas ligtas ang ating mga anak.

Sumainyo ang katotohanan.

1,2,3 kanya-kanya na!

Rev. Fr. Anton CT Pascual Monday, August 24, 2026 7:00 am

53,095 total reads

Mga Kapanalig, kumusta kayo nitong mga nakaraang linggo na naging grabe ang pag-ulan?

Noong Agosto 17 lamang, umabot sa 201.7 millimeters ang ulan sa Quezon City sa loob lamang ng limang oras. Halos kalahati ito ng ulang naitala noong Bagyong Ondoy! Marami rin ang lumusong sa pagbaha, na-stranded sa biyahe, at pinasok ng tubig-baha ang bahay. Hindi bababâ sa limandaan ang nasugatan, at mahigit 25 ang nasawi. Dahil din sa pinagsamang epekto ng habagat at mga nagdaang bagyo, tinatayang 3.5 bilyong piso ang halaga ng pinsala sa imprastraktura at mahigit 1.4 bilyong piso naman sa agrikultura.

Sa ganitong mga pagkakataon, kanya-kanyang diskarte ang mga Pilipino kung paano poprotektahan ang kanilang sarili, pamilya, at bahay mula sa baha. Isa na rito ang paggawa ng mga improvised flood barrier, na nag-viral sa social media matapos kumalat ang iba’t ibang paraan ng mga Pilipino sa paggawa nito. Sa Noveleta, Cavite, nag-ambagan ang ilang residente para makagawa ng isang barrier na nakatulong na mapigilan ang pagpasok ng baha sa kanilang eskinita. Sa Mabalacat, Pampanga naman, isang tindahan ang gumamit ng sandbags para harangan ang tubig-baha at maprotektahan ang kanilang puwesto.

Patunay ang mga ito ng pagiging maparaan ng mga Pilipino kapag may kalamidad. Pero ganito na lang ba palagi? Kanya-kanya na lang ba? Bakit kailangang tayo-tayo ang gumagawa ng paraan para protektahan ang ating mga sarili gayong dapat ang pamahalaan ang may pangunahing pananagutan dito?

Kahit gaano nakakabilib ang pagkamaparaan ng mga Pinoy, hindi dapat nauuwi sa kanya-kanyang diskarte ang paghahanda at pagtugon sa pagbaha. Hindi trabaho ng isang ordinaryong mamamayan o komunidad na magdisenyo ng sariling proteksyon laban sa baha para lamang mapanatiling ligtas ang kanilang tahanan. Hindi rin dapat sila ang napipilitang gumastos mula sa sariling bulsa o gumamit ng mga improvised na kagamitan para lamang harangan ang tubig-baha. Kahit may mga indibidwal o komunidad na nakagawa ng paraan para maprotektahan ang kanilang mga bahay, paano naman ang mga kalsada, paaralan, ospital, palengke, at iba pang pampublikong lugar? Hindi lahat ay may kakayahang gumawa ng sariling flood barrier at gumastos para dito.

Hindi naman dapat problema ng mga mamamayan ang pagbaha kung maayos ang paghahanda, pagpaplano, at pamamalakad ng mga sistema. Walang ibang may kakayahang ayusin ito kundi ang pamahalaan. Kabilang dito ang paglilinis at pagpapanatili ng mga drainage systems pati na ng mga daluyan ng tubig, tamang pamamahala sa mga ilog at waterways, at pagtiyak na hindi nahaharangan ang natural na daloy ng tubig. Kasabay nito, dapat may malinaw na disaster preparedness, maagang babala, maayos na evacuation plans, at sapat na kagamitan at mga kawani para mabilis na makatugon kapag may panganib. Kung meron ang mga ito, hindi sana naipapasa ang responsabilidad sa mga mamamayan at wala sanang flood barriers na kailangang ilagay.

Labis na kinokondena sa Jeremias 23:1-4 ang mga pinunong hindi inaalagaan ang mga taong ipinagkatiwala sa kanilang pamamahala. Sa halip na gabayan ang kanilang nasasakupan, pinababayaan nilang magkanya-kanyang diskarte ang mga tao at inilalagay nila sila sa panganib. Ganito rin ang binibigyang-diin sa Fratelli Tutti. Hindi sapat na sabihing kaya naman ng bawat isa na dumiskarte para sa sarili. Dapat may mga institusyong aktibo at tunay na kumikilos pa rin para sa kapakanan ng mga tao at ng kabutihang panlahat.

Mga Kapanalig, ang proteksyon laban sa baha ay hindi dapat maging pribilehiyo ng mga may pera, kagamitan, o kakayahang gumawa ng sariling paraan. Hindi dapat kanya-kanya ang kaligtasan. Ito ay pananagutan ng gobyerno sa mga mamamayan. Pananagutan nilang tiyaking may maayos na paghahanda at may mga serbisyong makikinabang ang buong komunidad, lalo ang mga higit na nangangailangan.

Sumainyo ang katotohanan.

THE “SON OF MAN”

H.E. Pablo Virgilio Cardinal David, D.D. Sunday, August 23, 2026 1:34 pm

7,682 total reads

Homily for the 21st Sunday in Ordinary Time, 23 August 2026

Matthew 16:13–20

We need to do a little Bible study for a start in order to understand our Gospel today. We need it to get to know where Jesus is coming from when he asks his disciples the question: “Who do people say the SON OF MAN is?”

The title “Son of Man” is important to Jesus. He often uses it to refer—not only to himself, but to the whole movement of his disciples. It is a title loaded with meaning. So we need to do a little Bible study and go back to the books of the Hebrew Bible that use the title “SON OF MAN.” The most important of these, aside from the Psalms, are the prophetic book of Ezekiel and the apocalyptic book of Daniel.

You might ask, do they use this title in the same way? No. In the prophet Ezekiel, whenever God calls the prophet SON OF MAN, it is a reminder that he must remain humble. Even if the word of God has been entrusted to him, that should not be a reason for it to go to his head. For Ezekiel, “Son of Man” means a child of Adam and Eve—fallen, weak, and sinful.

But in the Book of Daniel—my favorite book in the Old Testament—it is different. It is in Daniel that the meaning of the title “Son of Man” begins to change. We need to go back to chapter seven of his book. There, the “Son of Man” is a character in a vision.

According to Daniel, in his dream he first sees four ferocious beasts appearing one after another. Later, the angel explains that these four beasts represent four powerful empires of the world. For Daniel, they symbolize a humanity that no longer behaves humanly but acts like a beast. It desires nothing but power, even if it means trampling on human dignity. Its only principle is the survival of the fittest. No mercy, no restraint, no respect.

But in the prophet’s vision, there is a fifth character who appears after the four beasts. And this is the one he calls the “Son of Man.” This time, the representation is different. He is no longer associated with human frailty, cruelty, or sinfulness. Why? Because Daniel contrasts him with the beastly behavior of the monsters. He comes riding upon the clouds. He is lifted up and brought before another figure, an “Ancient One,” seated upon a throne in judgment. He represents God. And he bestows upon the Son of Man all dominion, power, and glory.

In the angel’s explanation, this Son of Man represents the wise ones of Israel, models of wisdom, holiness, and courage. People who are truly human. Examples of people of genuine human dignity, true images of God. This account in Daniel chapter seven is almost like an oracle about the fulfillment of God’s original plan for humanity: that the human being should truly become God’s image and likeness. A human being who resembles God.

So there is a context to Jesus’ question: “Who do people say the SON OF MAN is?” In short, who is this figure whom Daniel regards as the model of true human dignity, the one who will inherit the Kingdom of God? And the first answers of the disciples are people remembered as models of courage in the history of Israel. First they mention John the Baptist. Then Elijah, Jeremiah, or one of the prophets.

But suddenly Jesus changes the question: “But who do you say that I am?” And Simon Peter is the one who dares to answer. He says, “You are the Christ, the Son of the living God.” This is his way of saying—“You are not merely a model of true humanity. You are the Anointed One. You are not only the ‘Son of Man’; you are the ‘Son of God.’”

And in his response to Peter, Jesus takes us back to Daniel’s vision. What Daniel saw in his dream was explained or revealed to him not by a human being, but by a heavenly messenger. And so Jesus says to Peter, “Blessed are you, for flesh and blood has not revealed this to you, but my Father in heaven.”

In St. Mark’s version of this same scene, immediately after Peter says, “You are the Christ,” Jesus follows it with a grim prophecy about the suffering and death that the Son of Man must undergo before rising again (Mk 8:31).

There, the Son of Man refers not only to himself, but to the whole movement or community of his disciples. We, who represent Daniel’s “Sons of Man” are destined to first pass through suffering and death before the resurrection.

In other words, the mission to which Jesus invites us is to bring God’s purpose to fulfillment—that the children of humanity might become children of God; that human beings might overcome the impulses of frailty, sin, and beastliness, so that the image of God may truly shine upon the human face. To be able to react spontaneously when our humanity is degraded by violence, cruelty, and disrespect. To say, “No, that’s not what it means to be human!”

This will be the mission of the Church that Jesus establishes. And so he says to Simon, “You are Peter, and upon this rock I will build my Church.” Meaning, no longer something weak, but a solid foundation, one that even the powers of death will not be able to destroy.

Have you noticed how Jesus keeps changing the images or symbols he uses in his response to Peter? First: the rock, symbol of a firm foundation. Second: the key, symbol of stewardship of the Kingdom. Third: one who binds and one who loosens. The rock and the key are clear enough. But what is this business about binding and loosening?

Remember, Simon was a fisherman. And wasn’t it when Jesus first encountered him by the lakeshore that he found him tending or mending his nets? The net, after all, is the fisherman’s principal instrument, aside from his boat, for catching fish. And didn’t the Lord say to him when he called him, “You will be a fisher of men”? From then on, it would be people whom his net would gather for the Kingdom of God.

For fishermen, there are two important things that need to be done when repairing the nets after fishing. As nets grow old, some of their strands break, while other parts become tangled. And so there are two tasks:

1. Binding together the parts of the net that have been torn apart.

2. Loosening the parts that have become tangled.

After all, how can a net make a good catch if it is full of holes because its strands have broken apart, or if parts of it have become all tangled up?

Isn’t life like that too, especially our relationships? Sometimes we begin with beautiful relationships, connections, even projects, and then suddenly things fall apart. Connections are broken. People separate. We go our own ways. At other times, something that started out very simple becomes terribly complicated. Everything gets tangled up.

And so it is as though the Lord were saying, “Yes, you will still go through all sorts of failures. But do not surrender your humanity to failure and sin. If you wish to inherit the Kingdom, then live out your calling. Stand by your mission.”

And that mission is to become menders of nets. To repair what has been broken in our lives. To bind together relationships that have been torn apart. To loosen the knots of relationships that have become tangled.

And in this way, we fulfill the mission God has entrusted to us: to become fishers of people for his Kingdom—so that the image of the SON OF MAN may shine forth, and on our human faces, people may catch a glimpse of the SON OF GOD.