LINGGO, HULYO 30, 2023

SHARE THE TRUTH

 3,623 total reads

Ika-17 Linggo sa Karaniwang Panahon (A)

1 Hari 3, 5. 7-12
Salmo 118, 57 at 72. 76-77. 127-128. 129-130.

Iniibig ko nang lubos
tanang utos mo, Poong D’yos.

Roma 8, 28-30
Mateo 13, 44-46

Seventeenth Sunday in Ordinary Time (Green)
Fil-Mission Sunday

UNANG PAGBASA
1 Hari 3, 5. 7-12

Pagbasa mula sa unang aklat ng mga Hari

Noong mga araw na iyon, ang Panginoo’y napakita kay Solomon sa panaginip. “Ano ang ibig mong ibigay ko sa iyo? Sabihin mo!” wika sa kanya. Sumagot si Solomon, “Panginoon, aking Diyos, ginawa mo akong hari bilang kahalili ng aking amang si David, bagaman ako’y bata pa’t walang karanasan. Pinapamuno mo ako sa iyong bayan, sa bayang ito na hindi na mabilang sa dami. Bigyan mo ako ng isang pusong maunawain at marunong kumilala ng masama at magaling. Sapagkat sino ang maaaring maghari sa bayan mong ito na napakalaki?” Ikinalugod ng Panginoon ang hiling ni Solomon. Kaya’t sinabi sa kanya: “Yamang hindi ka humiling para sa iyong sarili ng mahabang buhay, o kayamanan, o kamatayan ng iyong mga kaaway, kundi ang hiniling mo’y pagkaunawa at katalinuhang humatol, ipinagkakaloob ko sa iyo ang hiniling mo. Binibigyan kita ng karunungan na walang kapantay, maging sa mga nauna, maging sa mga susunod pa sa iyo.”

Ang Salita ng Diyos.

SALMONG TUGUNAN
Salmo 118, 57 at 72. 76-77. 127-128. 129-130.

Iniibig ko nang lubos
tanang utos mo, Poong D’yos.

Ikaw lamang, Panginoon, ang lahat sa aking buhay,
kaya ako’y nangangakong susundin ang kautusan.
Higit pa sa ginto’t pilak nitong buong sanlibutan,
ang mabuting idudulot ng bigay mong kautusan.

Iniibig ko nang lubos
tanang utos mo, Poong D’yos.

Aliwin mo sana ako niyang pag-ibig mong lubos,
katulad ng binitiwang pangako sa iyong lingkod.
Sa akin ay mahabag ka, at ako ay mabubuhay,
ang lubos kong kasiyaha’y nasa iyong kautusan.

Iniibig ko nang lubos
tanang utos mo, Poong D’yos.

Mahigit pa kaysa ginto, pag-ibig ko sa ‘yong aral,
mahigit pa kaysa gintong binuli at dinalisay.
Kaya iyang tuntunin mo ang siya kong sinusunod,
pagkat ako’y namumuhi sa anumang gawang buktot.

Iniibig ko nang lubos
tanang utos mo, Poong D’yos.

Lubos akong humahanga sa bigay mong mga turo,
iya’y aking iingata’t susundin nang buong puso,
ang liwanag ng turo mo’y nagsisilbing isang tanglaw,
nagbibigay dunong ito sa wala pang karanasan.

Iniibig ko nang lubos
tanang utos mo, Poong D’yos.

IKALAWANG PAGBASA
Roma 8, 28-30

Pagbasa mula sa sulat ni Apostol San Pablo
sa mga taga-Roma

Mga kapatid:
Alam nating sa lahat ng bagay, ang Diyos ay gumagawang kasama ang mga nagmamahal sa kanya, ang mga tinawag ayon sa kanyang panukala, sa kanilang ikabubuti. Sapagkat sa mula’t mula pa’y alam na ng Diyos kung sino ang sa kanya; ang mga ito’y itinalaga niyang maging tulad ng kanyang Anak, at sa gayon, naging panganay natin siya. At ang mga itinalaga niya noong una pa ay kanyang tinawag. Ang mga tinawag niya ay kanya ring pinawalang-sala, at ang kanyang mga pinawalang-sala ay kanya namang binigyan ng karangalan.

Ang Salita ng Diyos.

ALELUYA
Mateo 11, 25

Aleluya! Aleluya!
Papuri sa Diyos Ama
pagkat ipinahayag n’ya
Hari s’ya ng mga aba.
Aleluya! Aleluya!

MABUTING BALITA
Mateo 13, 44-52

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Mateo

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa mga tao: “Ang paghahari ng Diyos ay katulad ng kayamanang nakabaon sa isang bukid. Nahukay ito ng isang tao at tinabunan uli. Sa laking tuwa, siya’y humayo at ipinagbili ang lahat ng ari-arian niya at binili ang bukid na iyon.

Gayun din naman, ang paghahari ng Diyos ay katulad nito: may isang mangangalakal na naghahanap ng mamahaling perlas. Nang makakita ng isang perlas na napakahalaga, siya’y humayo at ipinagbili ang lahat ng kanyang ari-arian at binili iyon.

“Ang paghahari ng Diyos ay katulad din ng isang malaking lambat na inihagis sa dagat at nakahuli ng sari-saring isda. Nang mapuno ay hinila ito sa pampang. At naupo ang mga tao upang pagbukud-bukirin ang mga isda: tinipon nila sa mga sisidlan ang mabubuti, ngunit itinapon ang mga walang kuwenta. Gayun din ang mangyayari sa katapusan ng daigdig. Darating ang mga anghel at ihihiwalay ang mga makasalanan sa mga banal, at ihahagis ang mga makasalanan sa maningas na pugon. Doo’y mananangis sila at magngangalit ang kanilang ngipin.

“Nauunawaan na ba ninyo ang lahat ng ito?” tanong ni Hesus. “Opo,” sagot nila. At sinabi niya sa kanila, “Kaya nga, ang bawat eskriba na kumikilala sa paghahari ng Diyos ay tulad ng isang puno ng sambahayan na kumukuha ng mga bagay na bago at luma sa kanyang taguan.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

o kaya:
Mateo 13, 44-46

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Mateo

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa mga tao: “Ang paghahari ng Diyos ay katulad ng kayamanang nakabaon sa isang bukid. Nahukay ito ng isang tao at tinabunan uli. Sa laking tuwa, siya’y humayo at ipinagbili ang lahat ng ari-arian niya at binili ang bukid na iyon. “Gayun din naman, ang paghahari ng Diyos ay katulad nito: may isang mangangalakal na naghahanap ng mamahaling perlas. Nang makakita ng isang perlas na napakahalaga, siya’y humayo at ipinagbili ang lahat ng kanyang ari-arian at binili iyon.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

PANALANGIN NG BAYAN
Ika-17 Linggo sa Karaniwang Panahon (A)
Patnubay sa Misa

Nagpapasalamat sa Panginoon sa pagtawag niya sa atin para mapabilang sa Kaharian, hilingin natin ang iba pang biyayang kai- langan natin upang tayo’y maging lalong karapat-dapat na kaanib ng kanyang Kaharian. Sabay-sabay nating hilingin:

Mapasaamin ang Kaharian mo!

Nawa maging laging bukas ang Simbahan sa lahat ng may nais pumasok upang balang araw sila’y maging mga tapat na disipulo ng Panginoon. Manalangin tayo!

Nawa ang Santo Papa, mga obispo, mga pari, at relihiyoso ay tuwinang maging inspirasyon na- tin para magmahal at maglingkod sa Panginoon nang buong puso, isip, at kaluluwa. Manalangin tayo!

Nawa gabayan ng mga magulang, guro, at katekista ang kanilang mga anak at tinuturuan upang magpahalaga sa pagiging kaanib ng Kaharian ng Diyos. Manalangin tayo!

Nawa ang mga walang tirahan, walang hanapbuhay, maysakit, at dukha ay makatagpo ng habag, pakikiisa, at kailangang tulong sa kani-kanilang pamayanang Kristiyano. Manalangin tayo!

Nawa ang mga kaanib sa ating pamayanan, lalo na ang kabataan, ay magtamo ng saganang biyaya at pagkalinga ng Diyos sa kanilang kahirapan. Manalangin tayo!

Nawa magtagumpay ang ating mga kababayang misyonero sa pagsisikap nilang magpatuloy ng maraming tao sa Kaharian ng Diyos. Manalangin tayo!

Tahimik nating ipanalangin ang ating mga sariling kahilingan. (Tumigil saglit.) Manalangin tayo!

Panginoong Hesus, tagapagpagaling ng katawan at kaluluwa, kahabagan mo ang aming pama- yanan at ang sanlibutan. Manahin nawa namin ang Kaharian kung saan ka nabubuhay at naghahari magpakailanman. Amen!

PANALANGIN NG BAYAN
Ika-17 Linggo sa Karaniwang Panahon (A)

Nagpapasalamat sa Panginoon sa pagtawag niya sa atin para mapabilang sa Kaharian, hilingin natin ang iba pang biyayang kai- langan natin upang tayo’y maging lalong karapat-dapat na kaanib ng kanyang Kaharian. Sabay-sabay nating hilingin:

Mapasaamin ang Kaharian mo!

Nawa maging laging bukas ang Simbahan sa lahat ng may nais pumasok upang balang araw sila’y maging mga tapat na disipulo ng Panginoon. Manalangin tayo!

Nawa ang Santo Papa, mga obispo, mga pari, at relihiyoso ay tuwinang maging inspirasyon na- tin para magmahal at maglingkod sa Panginoon nang buong puso, isip, at kaluluwa. Manalangin tayo!

Nawa gabayan ng mga magulang, guro, at katekista ang kanilang mga anak at tinuturuan upang magpahalaga sa pagiging kaanib ng Kaharian ng Diyos. Manalangin tayo!

Nawa ang mga walang tirahan, walang hanapbuhay, maysakit, at dukha ay makatagpo ng habag, pakikiisa, at kailangang tulong sa kani-kanilang pamayanang Kristiyano. Manalangin tayo!

Nawa ang mga kaanib sa ating pamayanan, lalo na ang kabataan, ay magtamo ng saganang biyaya at pagkalinga ng Diyos sa kanilang kahirapan. Manalangin tayo!

Nawa magtagumpay ang ating mga kababayang misyonero sa pagsisikap nilang magpatuloy ng maraming tao sa Kaharian ng Diyos. Manalangin tayo!

Tahimik nating ipanalangin ang ating mga sariling kahilingan. (Tumigil saglit.) Manalangin tayo!

Panginoong Hesus, tagapagpagaling ng katawan at kaluluwa, kahabagan mo ang aming pama- yanan at ang sanlibutan. Manahin nawa namin ang Kaharian kung saan ka nabubuhay at naghahari magpakailanman. Amen!

Protektahan ang mga bata

 177 total reads

Mga Kapanalig, taos-puso tayong nakikiramay sa mga estudyante, guro, at buong komunidad ng Ateneo de Zamboanga University na naapektuhan ng malagim na pamamaril noong Agosto 18. Ito ang pangalawang insidente ng pamamaril sa isang paaralan sa loob lamang ng dalawang buwan. 

Nanawagan ang Department of Education (o DepEd) sa media, vloggers, content creators, at publiko na huwag mag-post, magbahagi, o magpakita ng mga video at larawan na nagpapakita ng insidente at ng mga naging bunga nito. Ayon sa DepEd, maaari nitong dagdagan ang trauma na nararanasan ng mga biktima, kanilang mga pamilya, at buong komunidad.

Naglabas din ang ilang organisasyon ng media ng pahayag na dapat itrato ang mass shooting katulad ng suicide. Dapat iwasang bigyan ng labis o paulit-ulit na atensyon ang gumawa ng pag-atake, at huwag maglahad ng mga detalyeng hindi naman kailangang malaman ng publiko. Nanawagan sila sa mga kasamahan nila sa media na maging maingat at responsable sa kanilang pagbabalita.

Nangagamba rin ang mga psychiatrists at eksperto sa usaping mental health sa patuloy na pagkalat ng mga video ng insidente sa social media. Anila, may masamang epekto ang paulit-ulit na pagkakalantad sa gumawa ng pag-atake at sa mismong insidente. Dapat daw maging maingat sa pagtalakay sa ganitong mga pangyayari dahil maaari nitong dagdagan ang anxiety at takot ng mga tao.

Pinag-aaralan na ng pamahalaan ang mas malawak na tugon sa karahasan sa mga paaralan, kabilang ang suporta sa mental health ng kabataan, intervention para sa mga pamilya, at mga konkretong hakbang para sa kaligtasan sa paaralan. May mga panawagan ding suriin ang mga batas tungkol sa pagmamay-ari ng baril.

May mahalagang papel din ang mga paaralan sa paglikha ng ligtas na pisikal at emosyonal na kapaligiran. Makatutulong ang pagkaroon nila ng malinaw na sistema para sa pag-uulat ng bullying, pang-aabuso, at iba pang panganib na maaaring mag-udyok sa mga estudyanteng maging marahas. Sapat na suporta din ang dapat ibigay sa mga mag-aaral at guro. Kaya nangako ang DepEd na magbibigay ng psychological first aid at psychosocial support sa mga apektadong estudyante, staff, at pamilya.

Sa tahanan naman, mahalagang maging mapagmatyag ang mga magulang sa mga nakikita at napapanood ng kanilang mga anak. Paalala ni Pope Francis na dapat subaybayan ng mga magulang kung anu-ano ang mga bagay at impluwensiyang pinapapasok nila sa buhay ng kanilang mga anak, tulad ng mga napapanood sa telebisyon at gadgets, at ng mga taong nakakasalamuha at nakakasama nila.

Sa pagharap natin sa trahedyang ito, huwag nating kalimutan ang mga taong higit na nangangailangan ng ating atensyon—ang mga biktima, kanilang mga pamilya, at ang buong komunidad na patuloy na nagdurusa. Maging maingat tayo sa impormasyong ibinabahagi, lalo na sa social media. May responsabilidad tayong huwag magpalaganap ng sensitibong larawan, tsismis, o fake news na lalo lamang makasasakit sa mga biktima at kanilang pamilya. Hindi natin kailangang dagdagan ang kanilang sakit. Sa halip, piliin nating maging bahagi ng paghilom at pag-iwas sa panibagong trahedya. Patuloy din nating itanong sa ating sarili: paano natin mapoprotektahan ang mga bata mula sa kultura ng karahasan?

Mga Kapanalig, paalala sa atin ng Awit 34:18, “Ang Panginoon ay malapít sa may pusong wasak, at inililigtas ang mga may bagbag na diwa.” Sa gitna ng ganitong kadiliman, nawa’y maging bukál tayo ng habag at malasakit. Patuloy nating ipanalangin ang mga biktima ng pamamaril, ang kanilang mga mahal sa buhay, at ang buong komunidad ng Ateneo de Zamboanga University. Higit sa lahat, igalang natin ang kanilang dignidad at privacy habang sama-sama nating hinahanap ang mga paraan upang maging mas ligtas ang ating mga anak.

Sumainyo ang katotohanan.

1,2,3 kanya-kanya na!

 31,453 total reads

Mga Kapanalig, kumusta kayo nitong mga nakaraang linggo na naging grabe ang pag-ulan? 

Noong Agosto 17 lamang, umabot sa 201.7 millimeters ang ulan sa Quezon City sa loob lamang ng limang oras. Halos kalahati ito ng ulang naitala noong Bagyong Ondoy! Marami rin ang lumusong sa pagbaha, na-stranded sa biyahe, at pinasok ng tubig-baha ang bahay. Hindi bababâ sa limandaan ang nasugatan, at mahigit 25 ang nasawi. Dahil din sa pinagsamang epekto ng habagat at mga nagdaang bagyo, tinatayang 3.5 bilyong piso ang halaga ng pinsala sa imprastraktura at mahigit 1.4 bilyong piso naman sa agrikultura.

Sa ganitong mga pagkakataon, kanya-kanyang diskarte ang mga Pilipino kung paano poprotektahan ang kanilang sarili, pamilya, at bahay mula sa baha. Isa na rito ang paggawa ng mga improvised flood barrier, na nag-viral sa social media matapos kumalat ang iba’t ibang paraan ng mga Pilipino sa paggawa nito. Sa Noveleta, Cavite, nag-ambagan ang ilang residente para makagawa ng isang barrier na nakatulong na mapigilan ang pagpasok ng baha sa kanilang eskinita. Sa Mabalacat, Pampanga naman, isang tindahan ang gumamit ng sandbags para harangan ang tubig-baha at maprotektahan ang kanilang puwesto.

Patunay ang mga ito ng pagiging maparaan ng mga Pilipino kapag may kalamidad. Pero ganito na lang ba palagi? Kanya-kanya na lang ba? Bakit kailangang tayo-tayo ang gumagawa ng paraan para protektahan ang ating mga sarili gayong dapat ang pamahalaan ang may pangunahing pananagutan dito?

Kahit gaano nakakabilib ang pagkamaparaan ng mga Pinoy, hindi dapat nauuwi sa kanya-kanyang diskarte ang paghahanda at pagtugon sa pagbaha. Hindi trabaho ng isang ordinaryong mamamayan o komunidad na magdisenyo ng sariling proteksyon laban sa baha para lamang mapanatiling ligtas ang kanilang tahanan. Hindi rin dapat sila ang napipilitang gumastos mula sa sariling bulsa o gumamit ng mga improvised na kagamitan para lamang harangan ang tubig-baha. Kahit may mga indibidwal o komunidad na nakagawa ng paraan para maprotektahan ang kanilang mga bahay, paano naman ang mga kalsada, paaralan, ospital, palengke, at iba pang pampublikong lugar? Hindi lahat ay may kakayahang gumawa ng sariling flood barrier at gumastos para dito.

Hindi naman dapat problema ng mga mamamayan ang pagbaha kung maayos ang paghahanda, pagpaplano, at pamamalakad ng mga sistema. Walang ibang may kakayahang ayusin ito kundi ang pamahalaan. Kabilang dito ang paglilinis at pagpapanatili ng mga drainage systems pati na ng mga daluyan ng tubig, tamang pamamahala sa mga ilog at waterways, at pagtiyak na hindi nahaharangan ang natural na daloy ng tubig. Kasabay nito, dapat may malinaw na disaster preparedness, maagang babala, maayos na evacuation plans, at sapat na kagamitan at mga kawani para mabilis na makatugon kapag may panganib. Kung meron ang mga ito, hindi sana naipapasa ang responsabilidad sa mga mamamayan at wala sanang flood barriers na kailangang ilagay.

Labis na kinokondena sa Jeremias 23:1-4 ang mga pinunong hindi inaalagaan ang mga taong ipinagkatiwala sa kanilang pamamahala. Sa halip na gabayan ang kanilang nasasakupan, pinababayaan nilang magkanya-kanyang diskarte ang mga tao at inilalagay nila sila sa panganib. Ganito rin ang binibigyang-diin sa Fratelli Tutti. Hindi sapat na sabihing kaya naman ng bawat isa na dumiskarte para sa sarili. Dapat may mga institusyong aktibo at tunay na kumikilos pa rin para sa kapakanan ng mga tao at ng kabutihang panlahat.

Mga Kapanalig, ang proteksyon laban sa baha ay hindi dapat maging pribilehiyo ng mga may pera, kagamitan, o kakayahang gumawa ng sariling paraan. Hindi dapat kanya-kanya ang kaligtasan. Ito ay pananagutan ng gobyerno sa mga mamamayan. Pananagutan nilang tiyaking may maayos na paghahanda at may mga serbisyong makikinabang ang buong komunidad, lalo ang mga higit na nangangailangan.

Sumainyo ang katotohanan.

THE “SON OF MAN”

 5,686 total reads

Homily for the 21st Sunday in Ordinary Time, 23 August 2026

Matthew 16:13–20

We need to do a little Bible study for a start in order to understand our Gospel today. We need it to get to know where Jesus is coming from when he asks his disciples the question: “Who do people say the SON OF MAN is?”

The title “Son of Man” is important to Jesus. He often uses it to refer—not only to himself, but to the whole movement of his disciples. It is a title loaded with meaning. So we need to do a little Bible study and go back to the books of the Hebrew Bible that use the title “SON OF MAN.” The most important of these, aside from the Psalms, are the prophetic book of Ezekiel and the apocalyptic book of Daniel.

You might ask, do they use this title in the same way? No. In the prophet Ezekiel, whenever God calls the prophet SON OF MAN, it is a reminder that he must remain humble. Even if the word of God has been entrusted to him, that should not be a reason for it to go to his head. For Ezekiel, “Son of Man” means a child of Adam and Eve—fallen, weak, and sinful.

But in the Book of Daniel—my favorite book in the Old Testament—it is different. It is in Daniel that the meaning of the title “Son of Man” begins to change. We need to go back to chapter seven of his book. There, the “Son of Man” is a character in a vision.

According to Daniel, in his dream he first sees four ferocious beasts appearing one after another. Later, the angel explains that these four beasts represent four powerful empires of the world. For Daniel, they symbolize a humanity that no longer behaves humanly but acts like a beast. It desires nothing but power, even if it means trampling on human dignity. Its only principle is the survival of the fittest. No mercy, no restraint, no respect.

But in the prophet’s vision, there is a fifth character who appears after the four beasts. And this is the one he calls the “Son of Man.” This time, the representation is different. He is no longer associated with human frailty, cruelty, or sinfulness. Why? Because Daniel contrasts him with the beastly behavior of the monsters. He comes riding upon the clouds. He is lifted up and brought before another figure, an “Ancient One,” seated upon a throne in judgment. He represents God. And he bestows upon the Son of Man all dominion, power, and glory.

In the angel’s explanation, this Son of Man represents the wise ones of Israel, models of wisdom, holiness, and courage. People who are truly human. Examples of people of genuine human dignity, true images of God. This account in Daniel chapter seven is almost like an oracle about the fulfillment of God’s original plan for humanity: that the human being should truly become God’s image and likeness. A human being who resembles God.

So there is a context to Jesus’ question: “Who do people say the SON OF MAN is?” In short, who is this figure whom Daniel regards as the model of true human dignity, the one who will inherit the Kingdom of God? And the first answers of the disciples are people remembered as models of courage in the history of Israel. First they mention John the Baptist. Then Elijah, Jeremiah, or one of the prophets.

But suddenly Jesus changes the question: “But who do you say that I am?” And Simon Peter is the one who dares to answer. He says, “You are the Christ, the Son of the living God.” This is his way of saying—“You are not merely a model of true humanity. You are the Anointed One. You are not only the ‘Son of Man’; you are the ‘Son of God.’”

And in his response to Peter, Jesus takes us back to Daniel’s vision. What Daniel saw in his dream was explained or revealed to him not by a human being, but by a heavenly messenger. And so Jesus says to Peter, “Blessed are you, for flesh and blood has not revealed this to you, but my Father in heaven.”

In St. Mark’s version of this same scene, immediately after Peter says, “You are the Christ,” Jesus follows it with a grim prophecy about the suffering and death that the Son of Man must undergo before rising again (Mk 8:31).

There, the Son of Man refers not only to himself, but to the whole movement or community of his disciples. We, who represent Daniel’s “Sons of Man” are destined to first pass through suffering and death before the resurrection.

In other words, the mission to which Jesus invites us is to bring God’s purpose to fulfillment—that the children of humanity might become children of God; that human beings might overcome the impulses of frailty, sin, and beastliness, so that the image of God may truly shine upon the human face. To be able to react spontaneously when our humanity is degraded by violence, cruelty, and disrespect. To say, “No, that’s not what it means to be human!”

This will be the mission of the Church that Jesus establishes. And so he says to Simon, “You are Peter, and upon this rock I will build my Church.” Meaning, no longer something weak, but a solid foundation, one that even the powers of death will not be able to destroy.

Have you noticed how Jesus keeps changing the images or symbols he uses in his response to Peter? First: the rock, symbol of a firm foundation. Second: the key, symbol of stewardship of the Kingdom. Third: one who binds and one who loosens. The rock and the key are clear enough. But what is this business about binding and loosening?

Remember, Simon was a fisherman. And wasn’t it when Jesus first encountered him by the lakeshore that he found him tending or mending his nets? The net, after all, is the fisherman’s principal instrument, aside from his boat, for catching fish. And didn’t the Lord say to him when he called him, “You will be a fisher of men”? From then on, it would be people whom his net would gather for the Kingdom of God.

For fishermen, there are two important things that need to be done when repairing the nets after fishing. As nets grow old, some of their strands break, while other parts become tangled. And so there are two tasks:

1. Binding together the parts of the net that have been torn apart.

2. Loosening the parts that have become tangled.

After all, how can a net make a good catch if it is full of holes because its strands have broken apart, or if parts of it have become all tangled up?

Isn’t life like that too, especially our relationships? Sometimes we begin with beautiful relationships, connections, even projects, and then suddenly things fall apart. Connections are broken. People separate. We go our own ways. At other times, something that started out very simple becomes terribly complicated. Everything gets tangled up.

And so it is as though the Lord were saying, “Yes, you will still go through all sorts of failures. But do not surrender your humanity to failure and sin. If you wish to inherit the Kingdom, then live out your calling. Stand by your mission.”

And that mission is to become menders of nets. To repair what has been broken in our lives. To bind together relationships that have been torn apart. To loosen the knots of relationships that have become tangled.

And in this way, we fulfill the mission God has entrusted to us: to become fishers of people for his Kingdom—so that the image of the SON OF MAN may shine forth, and on our human faces, people may catch a glimpse of the SON OF GOD.

Veritas Editorial

Picture of Rev. Fr. Anton CT Pascual

Rev. Fr. Anton CT Pascual

Protektahan ang mga bata

 178 total reads

 178 total reads Mga Kapanalig, taos-puso tayong nakikiramay sa mga estudyante, guro, at buong komunidad ng Ateneo de Zamboanga University na naapektuhan ng malagim na pamamaril

Read More »

1,2,3 kanya-kanya na!

 31,454 total reads

 31,454 total reads Mga Kapanalig, kumusta kayo nitong mga nakaraang linggo na naging grabe ang pag-ulan?  Noong Agosto 17 lamang, umabot sa 201.7 millimeters ang ulan

Read More »

NEW NORMAL

 111,395 total reads

 111,395 total reads Kapanalig, sa nakalipas na dalawang lingo sa buwan ng Agosto 206., ating nasaksihan, ating naranasan kung paano naging “waterworld” ang maraming bahagi ng

Read More »

Ilawan ang katotohanan

 205,621 total reads

 205,621 total reads Mga Kapanalig, isinagawa na noong Biyernes ang kauna-unahang “truth-telling session” ng Truth Commission tungkol sa madugong war on drugs ng administrasyon ni dating

Read More »

Dagat ng basura

 266,112 total reads

 266,112 total reads Mga Kapanalig, hindi lang korapsyon sa mga flood control projects ang umaalingasaw tuwing tag-ulan. Nangangamoy din ang baho ng bigóng pagtugon natin sa

Read More »

Watch Live

RELATED TOPICS

Huwebes, Agosto 27, 2026

 407 total reads

 407 total reads Paggunita kay Santa Monica 1 Corinto 1, 1-9 Salmo 144, 2-3. 4-5. 6-7 Pupurihin ko ang ngalan ng Poon magpakailanman. Mateo 24, 42-51

Read More »

Miyerkules, Agosto 26, 2026

 1,971 total reads

 1,971 total reads Miyerkules ng Ika-21 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 2 Tesalonica 3, 6-10. 16-18 Salmo 127, 1-2. 4-5 Mapalad ang sumusunod na taong may

Read More »

Martes, Agosto 25, 2026

 3,481 total reads

 3,481 total reads Martes ng Ika-21 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) o kaya Paggunita kay San Luis IX o kaya Paggunita kay San Jose de Calasanz, pari 2

Read More »

Lunes, Agosto 24, 2026

 4,810 total reads

 4,810 total reads Kapistahan ni Apostol San Bartolome Pahayag 21, 9b-14 Salmo 144, 10-11. 12-13ab. 17-18 Talastas ng mga tao dakilang paghahari mo. Juan 1, 45-51

Read More »

Linggo, Agosto 23, 2026

 5,694 total reads

 5,694 total reads Ika-21 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) Isaias 22, 19-23 Salmo 137, 1-2a. 2bk-3. 6 at 8bk Pag-ibig mo’y di kukupas, gawain mo’y magaganap.

Read More »

SUPPORT OUR MISSION

BECOME A KAPANALIG MEMBER AND EUCHARISTIC ADVOCATE!

CATHOLINK

THE PHILIPPINES CATHOLIC CHURCH ONLINE DIRECTORIES

Scroll to Top