LINGGO, MARSO 26, 2023

SHARE THE TRUTH

 2,859 total reads

Ikalimang Linggo ng Apatnapung Araw na Paghahanda (A)

Ezekiel 37,12-14
Salmo 129, 1-2. 3-4ab. 4k-6. 7-8

Sa piling ng Poong Diyos
may pag-ibig at pagtubos.

Roma 8, 8-11
Juan 11, 1-45
o kaya Juan 11, 3-7. 17. 20-27. 33b-45

Fifth Sunday of Lent (Violet)

UNANG PAGBASA
Ezekiel 37, 12-14

Pagbasa mula sa aklat ni propeta Ezekiel

Ito ang sinabi ng Panginoong Diyos: “Magpahayag ka. Sabihin mong ipinasasabi ko: Bayan ko, ibubukas ko ang inyong libingan. Ibabangon ko kayo at iuuwi sa inyong bayan. Kung maibukas ko na ang inyong libingan at maibangon ko kayo, makikilala ninyong ako ang Panginoon. Hihingahan ko kayo upang kayo’y mabuhay, at ibabalik ko kayo sa inyong sariling bayan. Sa gayun, malalaman ninyo na akong Panginoon ang nagsabi nito at aking gagawin.”

Ang Salita ng Diyos.

SALMONG TUGUNAN
Salmo 129, 1-2. 3-4ab. 4k-6. 7-8

Sa piling ng Poong Diyos
may pag-ibig at pagtubos.

Sa gitna ng paghihirap, tinawag ko’y Panginoon,
Panginoon, ako’y dinggin pagkat ako’y tumataghoy,
dinggin mo ang pagtawag ko’t paghingi ng iyong tulong.

Sa piling ng Poong Diyos
may pag-ibig at pagtubos.

Kung ikaw ay may talaan nitong aming kasalanan,
lahat kami ay tatanggap ng hatol mong nakalaan.
Ngunit iyong pinatawad, kasalanan ay nilimot,
pinatawad mo nga kami upang sa ‘yo ay matakot.

Sa piling ng Poong Diyos
may pag-ibig at pagtubos.

Sabik akong naghihintay sa tulong mo, Panginoon,
pagkat ako’y may tiwala sa pangako mong pagtulong.
Yaring aking pananabik, Panginoon ay higit pa,
sa serenong naghihintay ng pagsapit ng umaga.

Sa piling ng Poong Diyos
may pag-ibig at pagtubos.

Magtiwala ka, Israel, magtiwala sa iyong Diyos,
matatag at di kukupas ang pag-ibig niyang dulot,
lagi siyang nahahandang sa sinuman ay tumubos,
ililigtas ang Israel, yaong kanyang mga hirang,
ililigtas niya sila sa kanilang kasalanan.

Sa piling ng Poong Diyos
may pag-ibig at pagtubos.

IKALAWANG PAGBASA
Roma 8, 8-11

Pagbasa mula sa sulat ni Apostol San Pablo sa mga taga-Roma

Mga kapatid:

Ang mga nabubuhay ayon sa laman ay hindi maaaring kalugdan ng Diyos. Ngunit hindi na kayo namumuhay ayon sa laman kundi ayon sa Espiritu, kung talagang nananahan sa inyo ang Espiritu ng Diyos. Kung ang Espiritu ni Kristo’y wala sa isang tao, hindi siya kay Kristo. Ngunit kung nasa inyo si Kristo, bagamat patay na ang inyong mga katawan dahil sa kasalanan, buhay naman ang inyong espiritu dahil sa pinawalang-sala na kayo. Kung nananahan sa inyo ang Espiritu ng Diyos na siyang muling bumuhay kay Hesukristo, ang Diyos ding iyan ang magbibigay ng buhay sa inyong mga katawang mamamatay, sa pamamagitan ng kanyang Espiritung nananahan sa inyo.

Ang Salita ng Diyos.

AWIT-PAMBUNGAD SA MABUTING BALITA
Juan 11, 25a at 26

Pagkabuhay ako’t buhay,
nabubuhay na sinumang
ako’y pinananaligan
ay di magpapanaigan
ng kamatayan kailanman.

MABUTING BALITA
Juan 11, 1-45

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Juan

Noong panahong iyon, may isang tao na ang ngala’y Lazaro. Nakatira ito sa Betania, kasama ng kanyang mga kapatid na sina Maria at Marta. Si Maria ang nagbuhos ng pabango at nagpunas ng kanyang mga buhok sa mga paa ng Panginoon. Nagkasakit si Lazaro, kaya’t nagpasabi kay Hesus ang magkapatid, “Panginoon, ang kaibigan mong minamahal ay may sakit.” Ngunit nang marinig ito ni Hesus ay sinabi niya, “Hindi magwawakas sa kamatayan ang sakit na ito. Nangyari ito upang maparangalan ang Diyos at sa pamamagitan nito’y maparangalan ang Anak ng Diyos.”

Mahal ni Hesus ang magkakapatid na Marta, Maria at Lazaro. Gayunma’y pinaraan pa niya ang dalawang araw matapos mabalitaang may sakit si Lazaro bago sinabi sa kanyang mga alagad, “Magbalik tayo sa Judea.” “Rabi,” sagot ng mga alagad, “hindi po ba’t kamakailan lamang ay tinangka kayong batuhin ng mga Judio? Bakit kayo pupunta na naman doon?” Sinabi ni Hesus, “Hindi ba may labindalawang oras sa maghapon? Hindi natitisod ang lumalakad kung araw, sapagkat nakikita niya ang ilaw ng sanlibutang ito; natitisod ang lumalakad kung gabi, sapagkat wala sa kanya ang ilaw.” Idinugtong pa ni Hesus, “Natutulog ang kaibigan nating si Lazaro. Paroroon ako upang gisingin siya.” “Panginoon, kung gayun po’y gagaling siya,” tugon ng mga alagad. Ang pagkamatay ni Lazaro ang tinutukoy ni Hesus, ngunit ang akala ng mga alagad ay karaniwang pagtulog ang tinutukoy nya. Dahil dito’y maliwanag na sinabi ni Hesus, “Patay na si Lazaro; ngunit dahil sa inyo, ako’y nagagalak na wala ako roon – upang kayo’y manalig sa akin. Tayo na, puntahan natin siya.” Si Tomas na tinatawag na Kambal ay nagyaya sa kanyang mga kasama, “Sumama tayo sa kanya, kahit sa kamatayan.”

Pagdating ni Hesus, nalaman niyang apat na araw nang nakalibing si Lazaro. May tatlong kilometro ang layo ng Jerusalem sa Betania, at marami sa mga Judio ang dumalaw kina Marta at Maria upang sila’y aliwin.

Nang marinig ni Marta na dumarating si Hesus, sinalubong niya ito; ngunit si Maria’y naiwan sa bahay. Sinabi ni Marta, “Panginoon, kung kayo po’y narito, hindi sana namatay ang aking kapatid. Ngunit nalalaman kong kahit ngayo’y ibibigay sa inyo ng Diyos ang anumang hingin ninyo sa kanya.” “Muling mabubuhay ang iyong kapatid,” wika ni Hesus. Sumagot si Marta, “Nalalaman ko pong siya’y mabubuhay uli sa huling araw, sa muling pagkabuhay.” Sinabi naman ni Hesus, “Ako ang muling pagkabuhay at ang buhay. Ang nananalig sa akin, kahit mamatay ay muling mabubuhay, at sinumang nabubuhay at nananalig sa akin, ay hindi mamamatay kailanman. Pinaniniwalaan mo ba ito?” “Opo, Panginoon!” sagot niya. “Nananalig ako sa inyo. Kayo po ang Anak ng Diyos, ang Mesiyas na inaasahang paparito sa sanlibutan.”

Pagkasabi nito, umuwi si Marta. Tinawag si Maria at pabulong na sinabi, “Naririto na ang Guro, ipinatatawag ka.” Pagkarinig nito, nagmamadaling tumayo si Maria at sinalubong si Hesus. Hindi pa nakararating si Hesus sa nayon; naroon pa siya sa dakong kinasalubungan ng kanya ni Marta. Sinundan si Maria ng mga Judiong umaalis sa kanya nang siya’y nagmamadaling tumindig at lumabas. Akala nila’y pupunta siya sa libingan upang manangis.

Pagdating ni Maria sa kinaroroonan ni Hesus, nagpatirapa siya sa paanan nito. “Panginoon,” wika niya, “kung narito po lamang kayo, hindi na sana namatay ang aking kapatid.” Nahambal si Hesus nang makitang tumatangis si Maria, pati ng mga Judiong kasama niya, at siya’y napahimutok. “Saan ninyo siya inilibing?” tanong niya. Sumagot sila, “Panginoon, halikayo at tingnan ninyo.” Tumangis si Hesus; kaya’t sinabi ng mga Judio, “Talagang mahal na mahal niya si Lazaro!” Ngunit sinabi ng ilan, “Nakapagpadilat ng bulag ang taong ito. Bakit hindi niya nahadlangan ang pagkamatay ni Lazaro?”

Muling napahimutok si Hesus pagdating sa libingan. Ito’y yungib na natatakpan ng isang bato “Alisin ninyo ang bato,” sabi ni Hesus. Sumagot si Marta, “Panginoon, nangangamoy na po siya ngayon; apat na araw na siyang patay. Sinabi ni Hesus, “Hindi ba sinabi ko sa inyo na kung mananalig ka sa akin ay makikita mo kung gaano kadakila ang Diyos?” At inalis nila ang bato. Tumingala si Hesus at ang wika, “Ama, nagpapasalamat ako sa iyo, sapagkat dininig mo ako. Alam kong lagi mo akong dinirinig. Ngunit sinabi ko ito dahil sa mga taong nasa paligid ko, upang maniwala silang ikaw ang nagsugo sa akin.” Pagkasabi nito, sumigaw siya, “Lazaro, lumabas ka!” Lumabas nga si Lazaro; napupuluputan ng kayong panlibing ang kanyang mga kamay at paa, at nababalot ng panyo ang kanyang mukha. Sinabi ni Hesus sa kanila, “Kalagan ninyo siya, at nang makalaya.”

Marami sa mga Judiong dumalaw kay Maria ang nakakita sa ginawa ni Hesus at nanalig sa kanya.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

o kaya: Maikling Pagbasa
Juan 11, 3-7. 17. 20-27. 33b-45

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Juan

Noong panahong iyon, nagpasabi kay Hesus ang mga kapatid na babae ni Lazaro, “Panginoon, ang kaibigan mong minamahal ay may sakit.” Ngunit nang marinig ito ni Hesus ay sinabi niya, “Hindi magwawakas sa kamatayan ang sakit na ito. Nangyari ito upang maparangalan ang Diyos at sa pamamagitan nito’y maparangalan ang Anak ng Diyos.”

Mahal ni Hesus ang magkakapatid na Marta, Maria at Lazaro. Gayunma’y pinaraan pa niya ang dalawang araw matapos mabalitaang may sakit si Lazaro bago sinabi sa kanyang mga alagad, “Magbalik tayo sa Judea.” Pagdating ni Hesus, nalaman niyang apat na araw nang nakalibing si Lazaro. Nang marinig ni Marta na dumarating si Hesus, sinalubong niya ito; ngunit si Maria’y naiwan sa bahay. Sinabi ni Marta, “Panginoon, kung kayo po’y narito, hindi sana namatay ang aking kapatid. Ngunit nalalaman kong kahit ngayo’y ibibigay sa inyo ng Diyos ang anumang hingin ninyo sa kanya.” “Muling mabubuhay ang iyong kapatid,” wika ni Hesus. Sumagot si Marta, “Nalalaman ko pong siya’y mabubuhay uli sa huling araw, sa muling pagkabuhay.” Sinabi naman ni Hesus, “Ako ang muling pagkabuhay at ang buhay. Ang nananalig sa akin, kahit mamatay ay muling mabubuhay, at sinumang nabubuhay at nananalig sa akin, ay hindi mamamatay kailanman. Pinaniniwalaan mo ba ito?” “Opo, Panginoon!” sagot niya. “Nananalig ako sa inyo. Kayo po ang Anak ng Diyos, ang Mesiyas na inaasahang paparito sa sanlibutan.”

Si Hesus ay napahimutok. “Saan ninyo siya inilibing?” tanong niya. Sumagot sila, “Panginoon, halikayo at tingnan ninyo.” Tumangis si Hesus; kaya’t sinabi ng mga Judio, “Talagang mahal na mahal niya si Lazaro!” Ngunit sinabi ng ilan, “Nakapagpadilat ng bulag ang taong ito. Bakit hindi niya nahadlangan ang pagkamatay ni Lazaro?”

Muling napahimutok si Hesus pagdating sa libingan. Ito’y yungib na natatakpan ng isang bato “Alisin ninyo ang bato,” sabi ni Hesus. Sumagot si Marta, “Panginoon, nangangamoy na po siya ngayon; apat na araw na siyang patay. Sinabi ni Hesus, “Hindi ba sinabi ko sa inyo na kung mananalig ka sa akin ay makikita mo kung gaano kadakila ang Diyos?” At inalis nila ang bato. Tumingala si Hesus at ang wika, “Ama, nagpapasalamat ako sa iyo, sapagkat dininig mo ako. Alam kong lagi mo akong dinirinig. Ngunit sinabi ko ito dahil sa mga taong nasa paligid ko, upang maniwala silang ikaw ang nagsugo sa akin.” Pagkasabi nito, sumigaw siya, “Lazaro, lumabas ka!” Lumabas nga si Lazaro; napupuluputan ng kayong panlibing ang kanyang mga kamay at paa, at nababalot ng panyo ang kanyang mukha. Sinabi ni Hesus sa kanila, “Kalagan ninyo siya, at nang makalaya.”

Marami sa mga Judiong dumalaw kay Maria ang nakakita sa ginawa ni Hesus at nanalig sa kanya.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

PANALANGIN NG BAYAN
Ika-5 Linggo ng Kuwaresma

Nananalig sa nagbibigay-buhay na kapangyarihan ng Panginoon, lumapit tayo sa Kanya at idulog natin ang ating mga kahilingan para sa mga pangangailangan natin at ng sangkatauhan. Maging tugon natin ay:

Panginoon ng Buhay, dinggin Mo kami!

Nawa ang Simbahan, ang Katawan ni Kristo, ay manatiling laging buhay sa pamamalagi ng Espiritu at magpagaling sa maraming sugat na likha ng ating pagkakasala. Manalangin tayo!

Nawa ang ating Santo Papa at mga pinunong espirituwal ay magamit ng Espiritu, gaya ng propetang Ezekiel, sa pagpapanumbalik ng buhay sa mga pamayanan at institusyong binabagabag ng mga iringan at pagkakahati-hati. Manalangin tayo!

Nawa ang mga mag-asawang nagdaraan sa mahigpit na krisis ay makatagpo sa kanilang pananampalataya ng lakas na lumimot sa mga hinanakit at magpanibagong simula sa kapangyarihan ng biyaya ng Diyos. Manalangin tayo!

Nawa ang mga nakalibing sa pagkakasala ay makatagpo kay Hesus at sa kanilang pamayanang Kristiyano ng tulong na kailangan nila para magsimulang mamuhay alinsunod sa Ebanghelyo. Manalangin tayo!

Nawa ang mga nahihirapan sa kanilang mga mapaniil na kapaligiran ay makahango ng inspirasyon at lakas ng loob sa mga Pagbasa para ngayon. Manalangin tayo!

Tahimik nating idalangin ang ating mga kahilingang pansarili. (Tumigil sandali.) Manalangin tayo!

Panginoong Diyos, dumudulog kami sa Iyo nang sugatan sa dati naming pagkatalo ngunit matibay na nananalig sa Iyo. Gawin Mo sa amin ang kamanghaang ipinamalas Mo sa lambak ng mga kalansay at sa libingan ni Lazaro. Ikaw na nabubuhay at naghahari magpakailanman! Amen!

PREREQUISITE

 2,145 total reads

Gospel Reading for November 04, 2026 – Luke 14: 25-33

PREREQUISITE

Great crowds were traveling with Jesus, and he turned and addressed them, “If anyone comes to me without hating his father and mother, wife and children, brothers and sisters, and even his own life, he cannot be my disciple. Whoever does not carry his own cross and come after me cannot be my disciple.

Which of you wishing to construct a tower does not first sit down and calculate the cost to see if there is enough for its completion? Otherwise, after laying the foundation and finding himself unable to finish the work the onlookers should laugh at him and say, ‘This one began to build but did not have the resources to finish.’ Or what king marching into battle would not first sit down and decide whether with ten thousand troops he can successfully oppose another king advancing upon him with twenty thousand troops? But if not, while he is still far away, he will send a delegation to ask for peace terms.

In the same way, everyone of you who does not renounce all his possessions cannot be my disciple.”

————

When we decide to follow Jesus, we have to understand what it entails and whether we are truly willing to follow him. This is because following Jesus may require us to detach ourselves from relationships and things we hold dear, especially when those we love, even members of our own family, do not agree with his teachings.

The teachings of Jesus are very clear in their demands, leaving no room for compromising our commitment to God. What Jesus made very clear is the PREREQUISITE of discipleship: taking up our cross. Taking up our cross may seem to be a tall order, but when we look deeply into life, we will realize that suffering and difficulties are part of our earthly journey. Accepting our cross means facing them with faith and perseverance rather than allowing them to turn us away from Jesus and the chance of attaining eternity in peace, forever free from suffering.
Much of the suffering in the world is caused by sin. The refusal of some people to follow the Laws of God can seriously affect innocent others, just as conflicts and wars cause suffering and collateral damage to people who have nothing to do with them.

Taking up our cross and following Jesus also means helping ease the burdens of those who suffer, through the kindness and compassion we extend to them. It means not only accepting the sacrifices that come with following Jesus but also being willing to help others carry their crosses.

Lord Jesus, help us take up our cross and follow you through eternity!

Kasaysayang ayaw nating maulit

 26,346 total reads

Mga Kapanalig, mahigit isang taon na mula nang mabunyag ang iskandalo sa mga palpak at pekeng flood control projects. May mga inaresto at sinampahan na ng kaso, pero patuloy pa rin ang paghahanap ng ganap na pananagutan. 

Hindi pa nga natutuldukan ang usaping ito, may mga kuwestiyonableng proyekto na naman sa 2027 national budget na nagpapahiwatig na posibleng maulit ang mga anomalya ng nakaraan. Dagdag sa mga multipurpose buildings (na tinalakay natin kahapon) ang mga farm-to-market roads na ang nakatalang coordinates o lokasyon ay tumuturo sa dagat. Halimbawa, may mga proyekto sa Nueva Ecija na ang coordinates ay nasa karagatan ng Philippine Rise. Ang mga proyekto sa Cebu naman ay nakaturo sa Celebes Sea na nasa timog ng Mindanao. Ang coordinates naman ng mga proyekto sa Quezon ay lumilitaw sa dagat malapit sa Brunei.

Iginiit ng mga kongresista na dumaan sa tamang proseso ng beripikasyon ang mga proyekto at maaaring pagkakamali lamang sa pag-encode ang mga maling coordinates. Una nang sinabi ng People’s Budget Coalition, na nagsiwalat ng mga impormasyong ito, na hindi nila pinararatangan ang mga mambabatas ng katiwalian. Pero ang tanong ng grupo na tanong din natin: Kung masusing nasuri ang budget ng mga ahensyang magtatayo ng mga farm-to-market roads na ito, bakit nakalusot ang ganitong mga typographical error? Kung tunay na maayos ang proseso gaya ng iginigiit ng mga kongresista, dapat nakikita ito sa tama at kumpletong dokumentasyon, hindi lamang sa mga paliwanag matapos mabunyag ang problema.

Kung ganito na nga ang ating nakikita sa mga proyektong may dokumentasyon, lalong nakababahala ang halos 7,000 na proyektong walang malinaw na impormasyon. Lalo nitong nililimitahan ang kakayahan ng publiko na busisiin kung saan at paano gagastusin ang bilyun-bilyong pisong pondo. Kung walang dokumentong mapagbabatayan, hindi matutukoy ang mga kahina-hinalang detalye, hindi maituturo ang mga pagkakamali sa pag-encode, at hindi mahihingi ang paglilinaw bago pa tuluyang maaprubahan ang pondo.

Hindi kailangang patunayang may katiwalian na bago humingi ng paliwanag. Bahagi ng pananagutan ng pamahalaan ang tiyaking may sapat na batayan ang bawat proyektong pagkakagastusan gamit ang buwis ng taumbayan.

Ito ang aral na dapat nating natutunan sa flood control scandal. Hindi sapat na imbestigahan ang mga anomalya kapag naibulgar na, naibulsa na ang pera, at nagdusa na ang mga komunidad. Kailangang pigilan ang mga kahina-hinala at kuwestiyonableng alokasyon bago pa maaprubahan at maipatupad ang mga ito. 

Ang paalala sa 2 Corinto 8:20–21 na dapat sikaping gawin ang marangal—hindi lamang sa paningin ng Panginoon kundi maging sa paningin ng mga tao—ay dapat maging gabay ng mga nasa kapangyarihan sa paggamit ng pondo ng bayan. Responsabilidad ng mga ahensya at mambabatas na tiyaking makatwiran ang bawat proyekto, kumpleto at tama ang mga impormasyong nakatala, at bukás sa publiko ang dokumentasyon nito. Hindi lang dapat nakasalalay sa mga mamamayan at mga grupong nagbabantay sa budget ang pagtuklas sa mga pagkakamaling dapat sana ay nabantayan na sa proseso ng ating Kongreso. Gayunpaman, binibigyang-diin din sa Pacem in Terris na karapatan nating mga mamamayan na aktibong makilahok sa mga usaping pampamahalaan. Kabilang dito ang pagsusuri sa paggamit ng pondo ng bayan, pagtatanong, at panawagan ng pananagutan. Bagamat pangunahing tungkulin ito ng pamahalaan, mahalaga ring patuloy tayong makilahok at magbantay upang matiyak na ginagamit nang wasto ang pondo ng bayan.

Mga Kapanalig, huwag na sana nating hayaang maulit ang flood control scandal. Tama na! Kaya mahalagang patuloy na suriin ng mga mamamayan ang budget, kuwestyunin ang mga kahina-hinalang alokasyon, at panagutin ang mga nasa kapangyarihan. Gaya nga ng paalala ng People’s Budget Coalition: “Buwis natin ito. Boto natin ito. Budget natin ito.”

Sumainyo ang katotohanan.

REMEMBER ME

 5,802 total reads

Homily for All Souls’ Day — November 2, 2026, Wisdom 3:1–9; Psalm 23; Romans 6:3–9; John 6:37–40

In 1987, when I was still doing my Licentiate studies in Louvain, Belgium, our family arranged for my mother to visit the United States for the first time. I flew in from Belgium myself and we met in San Diego, California with three of my sisters and two of my brothers.

One day, we decided to cross the border into Tijuana, Mexico. It was just a day trip—to enjoy some Mexican food and do a little sightseeing. One thing caught my attention: a peculiar sidewalk chapel with an image that, at first glance, looked like the Blessed Virgin Mary. But when I looked more closely, it was a skeleton dressed in a long robe, holding a sickle!

I later learned that Mexicans this figure was called Santa Muerte—Holy Death—a popular folk devotion in Mexico, although not recognized by the Catholic Church. Mexico also has a beautiful tradition of remembering the dead called Día de los Muertos, or Day of the Dead.

According to popular belief, during these days, the souls of the departed return to visit their families. So people prepare altars with photographs, flowers, candles, and even the favorite food of their deceased loved ones.

It reminds me of our Filipino tradition of Undas. And it brings to mind a beautiful animated film by Pixar entitled Coco, whose theme song is “Remember Me.”

The story is about a young Mexican boy named Miguel, who dreams of becoming a musician. Unfortunately, music has been forbidden in his family for generations. Why? Because an ancestor who was a musician supposedly abandoned his wife and daughter to pursue fame.

But during Día de los Muertos, Miguel mysteriously crosses into the Land of the Dead, where he meets a skeleton named Héctor. He eventually discovers that Héctor is actually his great-great-grandfather, the father of his elderly great-grandmother, Mama Coco. Héctor had not willingly abandoned his family. He had been murdered by another musician who stole his compositions and became famous with them.

Now here comes the most touching part of the story. In the film, there are supposedly two kinds of death. The first is physical death, when the body dies. The second is what they call the Final Death, when a deceased person is completely forgotten by everyone still living. When nobody remembers you anymore, you disappear even from the Land of the Dead.

And that is what Héctor fears. His daughter, Mama Coco, is now very old and gradually losing her memory. He is in danger of being forgotten forever. When Miguel finally returns to the world of the living, he approaches Mama Coco and sings a song her father had composed for her when she was a little girl.

The song is called “Remember Me.” “Remember me, though I have to say goodbye. Remember me, don’t let it make you cry.”

As Miguel sings, something wonderful happens. Mama Coco begins to remember. She recognizes the song, remembers her father, and even begins singing along. It is an unforgettable scene. Through a simple song, her father comes alive again in her memory.

But here is where our Christian faith offers us something even more consoling. Our eternal existence does not depend on whether the living continue to remember us. Why?

Because even when human beings forget, God never forgets. Remember the beautiful words of the prophet Isaiah:

“Can a mother forget her infant, be without tenderness for the child of her womb? Even should she forget, I will never forget you.” (Isaiah 49:15)

Those words inspired the beautiful Filipino hymn, “Hindi Kita Malilimutan”—“I Will Never Forget You.”

It is almost as though God were answering the song from Coco. Humanity sings, “Remember me.”

And God answers, “I will never forget you.” In our first reading from the Book of Wisdom, we hear:

“The souls of the just are in the hand of God.”

They have not simply disappeared into nothingness. They remain in God’s hands. And in today’s Gospel, Jesus makes an even more beautiful promise:

“This is the will of the one who sent me, that I should not lose anything of what he gave me, but that I should raise it on the last day.”

Notice those words: “I should not lose anything.” No one entrusted to Christ by the Father is meant to be lost. That is the foundation of our Christian hope—not merely that our loved ones will remain alive in our memories, but that we shall share in Christ’s resurrection.

As St. Paul reminds us in the second reading, if we have been united with Christ in his death through baptism, we shall also share in his resurrection.

Today, as we gather as a family, we remember Ma and Tang—Bienvenida and Pedro—our brother Dante, and all our relatives and loved ones who have gone before us. As we grow older, some memories inevitably begin to fade. Faces become less distinct. Voices become harder to recall. Sometimes all it takes is an old photograph, a familiar song, a favorite dish, or a place we once visited together to bring those memories back.

Just as that little trip to Tijuana with my Ima, almost forty years ago, has remained with me. But we remember our dead not because we fear they will cease to exist if we forget them. We remember them because love does not end with death.

That is what we profess in our faith in the Communion of Saints. Even death cannot completely cut off the bonds that unite us in Christ. And so, on this All Souls’ Day, we offer our prayers for those who have gone before us, entrusting them to God’s infinite mercy.

Perhaps “Remember Me” is the song we wish to sing to our departed loved ones. But there is an even more beautiful song that God sings to each of us:

“Hindi Kita Malilimutan. I will never forget you.” And when our own time comes, when our names are no longer spoken, when even the last person who remembers us has passed away, there will still be Someone who remembers.

The God who gave us life. The God who loved us before we were born. The God who, through Jesus Christ, promises to raise us up on the last day. Because God’s final word about us is not death, but life.

Veritas Editorial

Picture of Rev. Fr. Anton CT Pascual

Rev. Fr. Anton CT Pascual

Kasaysayang ayaw nating maulit

 26,347 total reads

 26,347 total reads Mga Kapanalig, mahigit isang taon na mula nang mabunyag ang iskandalo sa mga palpak at pekeng flood control projects. May mga inaresto at

Read More »

Angry nerds

 74,613 total reads

 74,613 total reads Mga Kapanalig, tila wala namang tinamaan sa mga sinabi ni Pangulong Bongbong Marcos sa kanyang SONA noong isang taon na: “Mahiya naman kayo!”

Read More »

Don’t panic?

 124,364 total reads

 124,364 total reads Mga Kapanalig, bumagsak ang halaga ng piso sa panibagong pinakamababang antas na mahigit sa ₱64 kada isang US dollar! May epekto sa halaga

Read More »

LEADERSHIP PROBLEM

 283,563 total reads

 283,563 total reads Kapanalig, nahaharap sa kasalukuyan sa samu’t-saring suliranin ang ating bayan. Hindi pa tapos ang problema sa matinding epekto ng oil crisis, tumaas na

Read More »

GUILTY?

 309,476 total reads

 309,476 total reads Nakatanggap ang House prosecution panel ng ulat mula sa social media na maaring humingi ng “compromise agreement” ang defense panel ni VP Sara

Read More »

Watch Live

RELATED TOPICS

Huwebes, Nobyembre 5, 2026

 4,036 total reads

 4,036 total reads Huwebes ng Ika-31 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) Filipos 3, 3-8a Salmo 104, 2-3. 4-5. 6-7 Ang may pusong tapat sa D’yos ay

Read More »

Miyerkules, Nobyembre 4, 2026

 6,558 total reads

 6,558 total reads Paggunita kay San Carlos Borromeo, obispo Filipos 2, 12-18 Salmo 26, 1. 4. 13-14 Panginoo’y aking tanglaw, siya’y aking kaligtasan. Lucas 14, 25-33

Read More »

Martes, Nobyembre 3, 2026

 8,644 total reads

 8,644 total reads Martes ng Ika-31 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) o kaya Paggunita kay San Martin de Porres, namanata sa Diyos Filipos 2, 5-11 Salmo

Read More »

Lunes, Nobyembre 2, 2026

 9,590 total reads

 9,590 total reads Paggunita sa Lahat ng mga Pumanaw na Kristiyano Mga Pagbasa para sa Unang Misa 2 Macabeo 12, 43-46 Salmo 103, 8 at 10.

Read More »

Linggo, Nobyembre 1, 2026

 10,689 total reads

 10,689 total reads Dakilang Kapistahan ng Lahat ng mga Banal Pahayag 7, 2-4. 9-14 Salmo 23, 1-2. 3-4ab. 5-6 Panginoon, ang bayan mo ay dumudulog sa

Read More »

SUPPORT OUR MISSION

BECOME A KAPANALIG MEMBER AND EUCHARISTIC ADVOCATE!

CATHOLINK

THE PHILIPPINES CATHOLIC CHURCH ONLINE DIRECTORIES

Scroll to Top