LUNES, MARSO 13, 2023

SHARE THE TRUTH

 3,781 total reads

Lunes sa Ika-3 Linggo ng Apatnapung Araw na Paghahanda

2 Hari 5, 1-15a
Salmo 41, 2. 3; Salmo 42, 3. 4

Aking kinasasabikan
ang Diyos na nabubuhay.

Lucas 4, 24-30

Monday of the Third Week of Lent (Violet)

UNANG PAGBASA
2 Hari 5, 1-15a

Pagbasa mula sa ikalawang aklat ng mga Hari

Noong mga araw na iyon, sa Siria ay may isang pinuno ng hukbo na labis na kinalulugdan ng hari pagkat matapang siya, makapangyarihan at pinapatnubayan ng Panginoon kaya laging matagumpay ang Siria. Ngunit siya’y ketongin. Siya ay si Naaman. Minsan, ang mga taga-Siria ay nakabihag ng isang babaing Israelita. Ginawa nila itong katulong ng asawa ni Naaman. Sinabi nito sa kanyang panginoon, “Kung ang asawa ninyo ay lalapit sa propeta sa Samaria, tiyak na gagaling siya.” Ang sinabi ng Israelita ay sinabi ng babae kay Naaman. Nagpunta naman ito sa hari at ibinalita ang sinabi ng utusan ng kanyang asawa.

Sinabi naman ng hari, “Pumunta ka at pagdadalhin kita ng sulat sa hari ng Israel.”

At lumakad nga si Naaman. May dala siyang tatlumpunlibong putol na pilak, anim na libong pirasong ginto at sampung magagarang kasuutan. Dala rin niya ang sulat para sa hari ng Israel. Anang sulat: “Mahal na Haring Joram, ang may dala nito’y si Naaman na aking lingkod. Ipinakikiusap kong pagalingin mo ang kanyang ketong.”

Nang mabasa ito ng hari ng Israel, ginahak niya ang kanyang kasuutan at sinabi, “Ako ba’y Diyos na maaaring pumatay at bumuhay? Bakit sa akin niya pinapunta ang taong ito para pagalingin sa kanyang sakit? Baka naman humahanap lang siya ng dahilan para magdigmaan kami?”

Nang mabalitaan ni Eliseo ang ginawa ng hari, ipinasabi niya, “Bakit ninyo gagahakin ang inyong kasuutan? Sa akin ninyo siya papuntahin para malaman nilang may isang propeta rito sa Israel.”

Ipinasabi nga ni Haring Joram kay Naaman na ang hanapin nito’y si Eliseo. Kaya, sumakay ito sa kanyang karwahe, at nagpunta kay Eliseo, kasama ang marami niyang kawal na kabayuhan. Ipinasabi sa kanya ni Eliseo: “Pumunta ka sa Ilog Jordan. Lumubog ka ng pitong beses at mananauli sa dati ang iyong katawan. Gagaling ang iyong ketong.”

Nang marinig ang sinabi ni Eliseo, nagalit si Naaman at padabog na umalis. Sinabi niya, “Akala ko pa nama’y sasalubungin niya ako, tatayo siya nang tuwid, tatawagan ang Diyos niyang Panginoon sa Ilog Jordan, at itatapat sa akin ang kanyang mga kamay upang ako’y gumaling. Bakit doon pa niya ako pasisisirin? Bakit hindi sa alinman sa mga ilog ng Damasco tulad ng Abana at ng Farfar. Hindi ba’t mas malinis iyon kaysa alinmang tubig sa Israel? Siguro nama’y mas madali akong gagaling kung doon ako maliligo.” At galit na galit siyang umalis.

Lumapit sa kanya ang kanyang mga katulong at sinabi, “Panginoon, hindi ba’t gagawin ninyo kahit mahirap pa riyan ang ipagawa sa inyo ng propeta? Gaano pa iyang pinaghuhugas lang kayo para luminis?” Kaya, nang mapag-isip-isip ito ni Naaman, lumusong siya ng Ilog Jordan at lumubog ng pitong ulit. At tulad ng sinabi Eliseo, nanauli sa dati ang kanyang katawan at kuminis ang kanyang balat, tulad ng balat ng sanggol.

Si Naaman at ang kanyang mga kasama ay nagbalik kay Eliseo. Sinabi niya, “Ngayo’y napatunayan kong walang ibang diyos sa ibabaw ng lupa kundi ang Diyos ng Israel.”

Ang Salita ng Diyos.

SALMONG TUGUNAN
Salmo 41, 2. 3; Salmo 42, 3. 4

Aking kinasasabikan
ang Diyos na nabubuhay.

Kung paanong yaong batis ang hanap ng isang usa;
gayun hinahanap ang Diyos ng uhaw kong kaluluwa.

Aking kinasasabikan
ang Diyos na nabubuhay.

Nananabik ako sa Diyos, Diyos na buhay, walang iba;
kailan kaya maaaring sa harap mo ay sumamba?

Aking kinasasabikan
ang Diyos na nabubuhay.

Ang totoo’t ang liwanag, buhat sa ‘yo ay pakamtan,
upang sa Sion ay mabalik, sa bundok mong dakong banal
sa bundok mong pinagpala, at sa templo mong tirahan.

Aking kinasasabikan
ang Diyos na nabubuhay.

Sa dambana mo, O Diyos, ako naman ay dudulog,
yamang galak at ligaya ang sa aki’y iyong dulot;
sa saliw ng aking alpa’y magpupuri akong lubos
buong lugod na aawit ako sa Diyos, na aking Diyos!

Aking kinasasabikan
ang Diyos na nabubuhay.

AWIT-PAMBUNGAD SA MABUTING BALITA
Salmo 129, 5 at 7

Umaasa ako sa D’yos,
nagtitiwala nang lubos
sa salitang nagdudulot
ng pag-ibig na mataos
upang kamtin ang pagtubos.

MABUTING BALITA
Lucas 4, 24-30

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Lucas

Nang dumating si Hesus sa Nazaret, sinabi niya sa mga nasa sinagoga: “Tandaan ninyo: walang propetang kinikilala sa kanyang sariling bayan. Ngunit sinasabi ko sa inyo: maraming babaing balo sa Israel noong kapanahunan ni Elias nang hindi umulan sa loob ng tatlong tao’t kalahati at magkaroon ng matinding taggutom sa buong lupain. Subalit hindi sa kaninuman sa kanila pinapunta si Elias kundi sa isang babaing balo sa Sarepta, sa lupain ng Sidon. Sa dinami-dami ng mga ketongin sa Israel noong kapanahunan ni Eliseo, walang pinagaling isa man sa kanila; si Naaman pang taga-Siria ang pinagaling.” Galit na galit ang lahat ng nasa sinagoga nang marinig ito. Nagtindigan sila, at ipinagtabuyan siyang palabas, sa taluktok ng burol na kinatatayuan ng bayan, upang ibulid sa bangin. Ngunit dumaan siya sa kalagitnaan nila at umalis.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

PANALANGIN NG BAYAN
Ikatlong Linggo ng Kuwaresma
Lunes

Si Jesus ay hindi tinanggap sa kanyang sariling bayan. May pananampalatayang tinatanggap natin siya bilang ating Panginoon at Tagapagligtas at nananalangin tayo sa ngalan niya.

Panginoon, dinggin Mo ang aming panalangin.
o kaya
Panginoon, tulungan Mo kaming magmahal nang tulad ni Jesus.

Ang mga pinuno ng Simbahan nawa’y magpahayag ng Salita ng Diyos nang may tapang at isabuhay ito nang may paninindigan, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga magulang na Kristiyano nawa’y maging malakas upang makasunod kay Kristo, na siyang Daan, at ang Katotohanan, at ang Buhay, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang ating pagpapakasakit ngayong Kuwaresma nawa’y gawin nating higit na bukas sa mapanligtas na pag-ibig ng Diyos, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga maysakit na nahihirapan sa kanilang kalagayan nawa’y makita ang presensya ng Diyos sa kanilang buhay sa pamamagitan ng pangangalaga at malasakit ng kanilang mga pamilya, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga yumao na nasa piling ng Diyos nawa’y magtamasa ng walang hanggang kapayapaan, manalangin tayo sa Panginoon.

Ama naming makapangyarihan, sapagkat wala sa aming lumalapit kay Jesus kung hindi mo kami akayin sa kanya, gawin mo kaming lahat na kaisa niya upang kami ay makasama mo ngayon at magpasawalang hanggan. Amen.

AN INCUMBENT CONGRESSMAN

 66,786 total reads

Kapanalig, kung normal na sa bansa natin ang corruption na kinasasangkutan mismo ng mga halal na opisyal at pinuno ng mga ahensiya ng pamahalaan, tila normal na o kalakaran na rin na ma-oospital muna bago makulong o kaya magkakasakit ang isang opisyal ng gobyerno kapag nadakip na at ikinulong.

Kaya walang nangyayaring malaking pagbabago, tila naging kultura na ang katiwalian at korapsyon sa alinmang sangay ng pamahalaan, sa halos lahat ng local government units., sa hudikatura… sa lehislatura… at sa ehekutibo. Sa harap ng katotohanang ito Kapanalig, ginagawa na ring sistema ng mga inaakusahan ng katiwalian., nang plunder na magsakit-sakitan. Para ano Kapanalig? Bakit? Para makuha ang ating simpatya, upang makuha ang ating suporta.

Nasaksihan na natin ang paulit-ulit na drama ng pagkakasakit sa tuwing aarestuhin o makukulong na. Ginawa na ito ni dating Pangulong Joseph Estrada, nahatulan na guilty sa kasong pandarambong, dahil sa humanitarian reason, ipina-house na lamang. Si dating pangulong Gloria Macapagal Arroyo, nagkasakit din nang ikukulong na., hindi tulad ni Erap, si GMA na-hospital arrest naman.

Lahat na lang nagkakasakit, si dating Senador Bong Revilla, nagkasakit din nang makulong sa kasong pandarambong. Si incumbent Senator Marcoleta, nagkasakit din, dinala sa PNP ospital., nadiskubre ng Sandiganbayan, nagsakit-sakitan lang. Kakaiba naman si dating Ako Bicol partly-list representative Zaldy Co, nagbitiw na congressman nang madawit sa flood control projects dahil magpapagamot, nakatakas sa Pilipinas at hindi na mahuhuli nang mga otoridad para litisin sa kasong plunder.

Habang ang sinasabing kasabwat ni Co, si dating house speaker Martin Romualdez, bago maglabas ng arrest warrant ang Sandiganbayan, nagpaospital na., ang dahilan, tumaas ang blood pressure dahil arrestuhin na at ikukulong.

Kapanalig, likas at ugali nating mga Pilipino na maunawain., mapagpatawad., ang gawing ito ang pinagsasamantalahan ng mga korap na pulitiko, mga tiwaling opisyal ng gobyerno. Kasi tayong mga Pilipino, lantaran nang winawalanghiya, lantaran nang niloloko, lantaran nang niyuyurakan ang dangal., sa pamamagitan lang ng drama-draman, sa pamamagitan lang pagsakit-sakitan., sa pamamagitan lang ayuda., tayo ay magpapatawad, tayo ay nagiging makakalimutin., nakalimutan na natin ang ginawang kahayupan, ang ginawang mali ng mga korap na pulitiko., nang mga ganid na opisyal ng pamahalaan. Ang masakit na gawi nating mga Pilipino, ang loyalty! Kahit sandamukal na ebidensiya ang iharap sa ating parokyanong pulitiko, pilit pa rin nating ipinagtatanggol.

Ang nakakatawa at nakakainis Kapanalig, ang lakas ng loob ng mga walanghiyang opisyal na ito ng pamahalaan sa pagnanakaw sa pera nating mga Pilipino. Da-dramahan na naman tayo, magsasakit-sakitan na naman kapag nabuko ang ginawang kabulastugan. Kapanalig, paloloko na naman ba tayo? Maaawa na naman ba tayo?

Kapanalig, hindi ba naaantig ang ating konsensiya sa sinasabi ni Pasig City Mayor Vico Sotto, “Parang nakarating na tayo sa punto kung saan mas nakakagulat pa kapag may makasalubong kang “honest” kaysa corrupt”.

Sana man lang Kapanalig, matuto tayo sa sinasabi ng Luke 12:48 – “From everyone who has been given much, much will be demanded; and from the one who has been entrusted with much, much more will be asked.”

Sumainyo ang Katotohanan.

THE MOST RADICAL TEACHING OF JESUS

 10,935 total reads

“Love your enemies, do good to those who hate you, bless those who curse you, pray for those who mistreat you.” (Lk 6:27–28)

I have always thought that this must be the most radical of all the teachings of Jesus. It asks for something that seems almost contrary to our instincts. We naturally love those who love us, defend ourselves against those who hurt us, and return hostility with hostility. Jesus asks us to break that cycle.

Perhaps this is also the deepest foundation of the late Pope Francis’ persistent insistence on mercy. Mercy is not weakness. It is the strength to refuse to become like the one who has hurt us. It is the freedom to stop evil from reproducing itself through us.

Pope Leo XIV speaks often of building a civilization of love, picking up a vision already articulated by his predecessors. But there is something profoundly Augustinian about it as well: the contrast between two ways of building a city, two ways of imagining human greatness.

Genesis 11 gives us the image of Babel. “Come, let us build ourselves a city and a tower…and make a name for ourselves.” It is civilization built on power, uniformity and self-glorification. Everyone speaks the same language, everyone is enlisted in the same project, everyone looks upward—but toward human greatness rather than toward God. And it ends not in communion but in dispersion.

Perhaps humanity had to learn the hard way that true unity cannot be built by making everyone speak the same language. The City of God is built by learning to live with many languages, cultures, peoples and differences—and discovering within that plurality a higher language capable of creating communion: the language of love.

That is why the command of Jesus to love our enemies is so radical. He is not simply teaching us to be nice to difficult people. He is proposing a higher form of humanity.

In an age that is returning so easily to the language of power, domination, retaliation and “making a name for ourselves,” the Gospel proposes another way of building the human city: not Babel, but the New Jerusalem; not uniformity, but communion; not domination, but mercy.

Perhaps a civilization of love begins precisely there: when hatred reaches us, and we refuse to pass it on.

FLOODS AND THE DREADED LEPTOSPIROSIS

 10,932 total reads

I cannot think of leptospirosis merely as a statistic. Whenever I hear about another case, I remember Dion Angelo De la Rosa, one of our altar servers, and the painful story of how a disease acquired from contaminated floodwater can suddenly turn into a life-threatening illness.

Yesterday, Fr. Rommel Brebaño, our Diocesan BEC Coordinator, updated me about what they have been seeing on the ground. He was alarmed by the rate at which people in flooded communities are contracting leptospirosis—and by the deaths being reported. What makes the situation even more disturbing is hearing from residents who go to their Barangay Health Centers after exposure to floodwater, only to be told: ubos na po ang gamot.

I decided to check whether what they are observing locally is reflected in the official figures. Unfortunately, it is.

As of early September, Central Luzon had already recorded 435 leptospirosis cases since August, with health authorities saying that most of the patients had been exposed to floodwaters during the weeks of prolonged flooding. At Jose B. Lingad Memorial General Hospital here in Pampanga, more than 60 leptospirosis patients from different parts of Central Luzon were confined at the same time just a few days ago.

Nationally, the DOH has recorded 6,253 cases so far this year. Even more alarming is the sudden rise following the floods: in just the two-week period from August 2 to 15, 824 cases were recorded—a 77-percent increase from the preceding period. Central Luzon is now among the regions under intensified monitoring.

And this morning comes another grim figure. San Lazaro Hospital has recorded 22 deaths from leptospirosis as of September 7. Almost three-fourths of these deaths were associated with pulmonary hemorrhage—bleeding in the lungs, one of the most dreaded complications of severe leptospirosis.

Leptospirosis is caused by Leptospira bacteria, commonly spread through water or soil contaminated by the urine of infected animals, especially rats. Floodwater provides an almost perfect vehicle for transmission. The bacteria can enter the body through wounds and abrasions, including tiny breaks in the skin that we may not even notice.

At first, the disease can deceptively resemble an ordinary flu: fever, headache, chills, muscle pains—often severe pain in the calves—vomiting, abdominal pain and redness of the eyes. Symptoms may develop days or even weeks after exposure. But untreated infection can progress rapidly and damage the kidneys, liver and lungs, producing jaundice, kidney failure, hemorrhage and respiratory failure.

This is why early consultation and treatment are so important. The DOH itself advises people exposed to floodwater—even those without obvious wounds—to seek assessment at a health center or YAKAP clinic to determine whether post-exposure prophylaxis with doxycycline is indicated.

Here is what I find difficult to understand.

The DOH says there is no national shortage of medicine. It reported having distributed some 1.2 million doxycycline capsules to affected areas, with another 2.6 million available in regional health offices. Even earlier, DOH-Central Luzon reported distributing more than 200,000 doxycycline capsules in our region. The Health Secretary himself has assured the public that there is an adequate buffer supply.

And yet, on the ground, we are hearing: “Wala na pong gamot.”

If the medicine exists in government warehouses but is unavailable when a flood victim presents himself at a barangay health center, then the problem is no longer simply one of supply. It is a problem of access, distribution and public-health delivery.

And when the consequence of that failure can be kidney failure, pulmonary hemorrhage, dialysis—or death—then we cannot treat it as a minor logistical problem.

There is something scandalous about this.

Centuries have passed since the Black Death swept through Europe and wiped out entire communities at a time when people knew almost nothing about bacteria, antibiotics, epidemiology or modern public health. We live in a very different age. We know what causes leptospirosis. We know how it is transmitted. We know how to reduce the risk after exposure. We know how to treat it when detected early. We have antibiotics. We have laboratories. We have hospitals. We have an entire government health system.

People should not be dying simply because the medicine did not reach them in time.

I therefore appeal urgently to the Department of Health, especially DOH-Central Luzon: please look beyond the figures in the warehouses and verify the situation at the barangay level, particularly in communities that have remained flooded for days or weeks.

Please make sure that medicines actually reach the health centers where they are needed. Establish easily accessible leptospirosis consultation and prophylaxis points in heavily flooded communities. Make the public know where medicines are available. And where barangay stocks have run out, replenish them immediately.

Flooding is already a calamity. It should not be allowed to become a preventable epidemic.

The poor have already had to wade through filthy floodwaters because they often have no other choice. They should not have to wade through another flood afterward—a flood of bureaucracy, unavailable medicines and inaccessible health care—just to stay alive.

Veritas Editorial

Picture of Rev. Fr. Anton CT Pascual

Rev. Fr. Anton CT Pascual

AN INCUMBENT CONGRESSMAN

 66,787 total reads

 66,787 total reads Kapanalig, kung normal na sa bansa natin ang corruption na kinasasangkutan mismo ng mga halal na opisyal at pinuno ng mga ahensiya ng

Read More »

Fashion show sa baha

 111,465 total reads

 111,465 total reads Mga Kapanalig, ano ang datíng kapag ang mga pulitiko na nakikiramay sa mga binaha ay nakasuot ng mamahaling damit? Ang Pampanga ay ang

Read More »

Perwisyo sa NLEx

 133,667 total reads

 133,667 total reads Mga Kapanalig, napagsabihan na ba kayo nito: “kung ayaw mong ma-traffic, umalis ka nang maaga.” Pero paano kung umalis ka nga nang maaga,

Read More »

Pagod na pagod

 170,158 total reads

 170,158 total reads Mga Kapanalig, pagod na pagod na raw si Senador Juan Miguel Zubiri sa sobrang siksik na schedule niya tuwing pumapasok sa Mataas na

Read More »

Kahirapan sa bansa

 386,798 total reads

 386,798 total reads Mga Kapanalig, tinatayang anim na milyong Pilipino ang nakaahon na sa kahirapan.  Ayon iyan sa Philippine Statistics Authority (o PSA). Bumagsak sa 9.7%

Read More »

Watch Live

RELATED TOPICS

Martes, Setyembre 15, 2026

 801 total reads

 801 total reads Paggunita sa Mahal na Birheng Maria na Nagdadalamhati Hebreo 5, 7-9 Salmo 30, 2-3a. 3bk-4. 5-6. 15-16. 20 Poong D’yos na maibigin ako

Read More »

Lunes, Setyembre 14, 2026

 2,146 total reads

 2,146 total reads Kapistahan ng Pagtatampok sa Krus na Banal Mga Bilang 21, 4b-9 o kaya Filipos 2, 6-11 Salmo 77, 1-2. 34-35. 36-37. 38 Hindi nila

Read More »

Linggo, Setyembre 13, 2026

 3,470 total reads

 3,470 total reads Ika-24 na Linggo sa Karaniwang Panahon (A) Sirak 27, 33 – 28, 9 Salmo 102, 1-2. 3-4. 9-10. 11-12 Ang ating mahabaging D’yos

Read More »

Sabado, Setyembre 12, 2026

 4,702 total reads

 4,702 total reads Sabado ng Ika-23 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) o kaya Kamahal-mahalang Ngalan ng Mahal na Birhen o kaya Paggunita sa Mahal na Birheng Maria tuwing

Read More »

Biyernes, Setyembre 11, 2026

 5,733 total reads

 5,733 total reads Biyernes ng Ika-23 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 1 Corinto 9, 16-19. 22b-27 Salmo 83, 3. 4. 5-6. 12 Ang templo mo’y aking

Read More »

SUPPORT OUR MISSION

BECOME A KAPANALIG MEMBER AND EUCHARISTIC ADVOCATE!

CATHOLINK

THE PHILIPPINES CATHOLIC CHURCH ONLINE DIRECTORIES

Scroll to Top