Sabado, Pebrero 1, 2025

SHARE THE TRUTH

 3,565 total reads

Sabado ng Ika-3 Linggo sa Karaniwang Panahon (I)

o kaya Paggunita sa Mahal na Birheng Maria tuwing Sabado

Hebreo 11, 1-2. 8-19
Lucas 1, 69-70. 71-72. 73-75

Poong Diyos ay purihin,
nilingap n’ya ang Israel.

Marcos 4, 35-41

Saturday of the Third Week in Ordinary Time (Green)
or
 Optional Memorial of the Blessed Virgin Mary on Saturday (White)

UNANG PAGBASA
Hebreo 11, 1-2. 8-19

Pagbasa mula sa sulat sa mga Hebreo

Mga kapatid, tayo’y may pananalig kung nagtitiwala tayong mangyayari ang mga inaasahan natin, at naniniwala sa mga bagay na di natin nakikita. At kinalugdan ng Diyos ang mga tao noong una dahil sa kanilang pananalig sa kanya.

Dahil sa pananalig sa Diyos, tumalima si Abraham nang siya’y papuntahin ng Diyos sa lupang ipinangako sa kanya. At humayo siya, bagamat hindi niya alam kung saan paroroon. Dahil din sa kanyang pananalig, siya’y naninirahan bilang dayuhan sa lupang ipinangako sa kanya ng Diyos. Tumira siya sa mga tolda, kasama nina Isaac at Jacob na kapwa tumanggap ng gayon ding pangako mula sa Diyos, habang hinihintay niyang maitatag ang lungsod, na ang nagplano at nagtayo ay ang Diyos.

Dahil din sa pananalig sa Diyos, si Sara, bagamat matanda na, ay niloob ng Diyos na magkaanak, sapagkat nanalig siya na tapat ang pangako. Kaya’t sa taong maituturing na halos patay na ay nagmula ang isang lahi na naging kasindami ng bituin sa langit at ng buhangin sa dalampasigan.

Silang lahat ay namatay na may pananalig sa Diyos. Hindi nila nakamtan ang mga ipinangako ng Diyos, ngunit natanaw nila iyon mula sa malayo. Kinilala nilang sila’y dayuhan lamang at nangingibang-bayan dito sa lupa. Ipinakikilala ng mga taong nagsasalita nang gayun na naghahanap pa sila ng sariling bayan. Kung ang naaalaala nila’y ang lupaing pinanggalingan nila, may pagkakataon pang makabalik sila roon. Ngunit ang hinahangad nila’y isang lungsod na lalong mabuti, yaong nasa langit. Kaya’t hindi ikinahiya ng Diyos na siya’y maging Diyos nila, sapagkat ipinaghanda niya sila ng isang lungsod.

At nang subukin ng Diyos si Abraham, pananalig din ang nag-udyok sa kanya na ihandog si Isaac bilang hain sa Diyos. Handa niyang ihandog ang kaisa-isa niyang anak, gayong ipinangako sa kanya ng Diyos na kay Isaac magmumula ang magiging lahi niya. Naniniwala siyang muling mabubuhay ng Diyos si Isaac, At sa patalinhagang pangungusap, nabalik nga sa kanya si Isaac mula sa mga patay.

Ang Salita ng Diyos.

SALMONG TUGUNAN
Lucas 1, 69-70. 71-72. 73-75

Poong Diyos ay purihin,
nilingap n’ya ang Israel.

Nagpadala ang Diyos sa atin ng isang makapangyarihang Tagapagligtas,
Mula sa lipi ni David na kanyang lingkod.
Ipinangako niya sa pamamagitan ng kanyang mga banal na propeta noong una.

Poong Diyos ay purihin,
nilingap n’ya ang Israel.

Na ililigtas niya tayo sa ating mga kaaway,
at sa kamay ng lahat ng napopoot sa atin.
Ipinangako rin niya na kahahabagan ang ating mga magulang,
at aalalahanin ang kanyang banal na tipan.

Poong Diyos ay purihin,
nilingap n’ya ang Israel.

Iyan ang sumpang binitiwan niya sa ating amang si Abraham,
na ililigtas tayo sa ating mga kaaway,
upang walang takot na makasamba sa kanya,
at maging banal at matuwid sa kanyang paningin, habang tayo’y nabubuhay.

Poong Diyos ay purihin,
nilingap n’ya ang Israel.

ALELUYA
Juan 3, 16

Aleluya! Aleluya!
Kaylaki ng pagmamahal
ng Diyos sa sanlibutan kaya’t
Anak n’ya’y ‘binigay.
Aleluya! Aleluya!

MABUTING BALITA
Marcos 4, 35-41

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos

Noong araw na iyon, habang nagtatakip-silim na, sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad, “Tumawid tayo sa ibayo.” Kaya’t iniwan nila ang mga tao, at sumakay sa bangkang kinalululanan ni Hesus upang itawid siya. May kasabay pa silang ibang mga bangka. Dumating ang malakas na unos. Hinampas ng malalaking alon ang bangka, anupat halos mapuno ito ng tubig. Si Hesus nama’y nakahilig sa unan sa may hulihan ng bangka at natutulog. Ginising siya ng mga alagad. “Guro,” anila, “di ba ninyo alintana? Lulubog na tayo!” Bumangon si Hesus at iniutos sa hangin, “Tigil!” At sinabi sa dagat, “Tumahimik ka!” Tumigil ang hangin at tumahimik ang dagat. Pagkatapos, sinabi niya sa mga alagad, “Bakit kayo natatakot? Wala pa ba kayong pananalig?” Sinidlan sila ng matinding takot at panggigilalas, at nagsabi sa isa’t isa, “Sino nga kaya ito, at sinusunod maging ng hangin at ng dagat?”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

PANALANGIN NG BAYAN
Ikatlong Linggo sa Karaniwang Panahon
Sabado

Sinusunod maging ng hangin at alon ang Anak ng Diyos. Mulat sa katotohanang ito, manalangin tayo nang may pagtitiwala para sa kapayapaan sa napakagulong daigdig.

Panginoon, dinggin Mo ang aming panalangin.
o kaya
Panginoon, paghupain Mo ang mga unos sa aming buhay.

Ang ating Simbahan nawa’y gabayan ng Panginoon lalo na sa malalaking alon ng pagsubok na nagbabantang sumakop dito, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga pinuno ng mga nagkakagulong bansa nawa’y walang hinawang maglingkod para sa kapayapaan at katarungan, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga mandaragat, namamalakaya, at lahat nang may kabuhayan sa karagatan nawa’y mapanatili sila sa kaligtasan sa pamamagitan ni Maria, ang tala ng karagatan, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga may kapansanan at yaong mga may pabalik-balik na karamdaman nawa’y makatagpo ng kapayapaan sa mapagpagaling na kapangyarihan ni Kristo, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga yumao nawa’y maranasan nila ang walang hanggang kapayapaan ni Kristo, manalangin tayo sa Panginoon.

Makalangit na Ama, gawin nawa kaming dalisay ng mga pagsubok at kaguluhan na dulot ng unos sa aming buhay at magdulot nawa ito ng kapayapaan sa aming kaluluwa. Hinihiling namin ito sa pamamagitan ni Kristong aming Panginoon. Amen.

Kahirapan sa bansa

 171,434 total reads

Mga Kapanalig, tinatayang anim na milyong Pilipino ang nakaahon na sa kahirapan. 

Ayon iyan sa Philippine Statistics Authority (o PSA). Bumagsak sa 9.7% ang poverty incidence o ang bahagdan ng mga itinuturing na mahirap kumpara sa kabuuang populasyon. Maituturing na mahirap ang isang pamilya kung hindi umaabot ang kanilang kita sa halagang itinakda ng pamahalaan na sapat para tustusan ang kanilang mga pangangailangan. Sa kasalukuyan, ₱35,121 ang national poverty threshold kada tao para sa isang taon—o halos tatlong libong piso kada buwan. Para sa isang pamilyang may limang miyembro, ito ay ₱14,634 kada buwan. Kung lampas sa halagang ito ang kinikita ng isang pamilya, hindi na sila mahirap. 

Ang poverty incidence na 9.7% ay katumbas ng 11 milyong Pilipino na maituturing na mahirap. Mas mababa ito sa 17 milyon noong 2023. Ayon sa Department of Economy, Planning, and Development, ipinakikita raw nitong nakapagbabago ng buhay ang pagpapalawak sa mga oportunidad at pagpapaigting sa mga tinatawag na social protection na ipinatutupad ng gobyerno. 

Pero may babala ang World Bank. Halos 28% ng mga Pilipinong nasa itaas ng poverty threshold (o hindi mahirap) ay napakalapit dito. Ibig sabihin, isang kalamidad o malalang sakit lang ang danasin ng kanilang pamilya, mahuhulog sila sa kahirapan. 

Para naman sa IBON Foundation, hindi makatotohanan ang opisyal na poverty threshold, kaya natural na lalabas na kakaunti ang mahihirap. Kung hahatiin ang monthly poverty threshold na ₱14,634 sa tatlumpung araw, pumapatak na sapat na raw para sa isang Pilipino ang ₱96. Anong tingin ninyo rito, mga Kapanalig? 

Malayo ang poverty incidence na iniulat ng pamahalaan sa resulta ng self-rated poverty survey ng Social Weather Stations. Sa survey, 49% ng pamilyang Pilipino o mahigit 13 milyong pamilya ang nagsabing mahirap sila. Kaya kung si ACT Teachers Party-list Representative Antonio Tinio ang tatanungin, kailangan talagang isulong ang pagkakaroon ng disente at nakabubuhay na sahod. Masyadong mababa raw ang kinikita ng mga manggagawang Pilipino at ang itinakdang poverty threshold ng PSA na kahit kanin at tuyo lang ang pagkain ng mag-anak, hindi pa rin sila maituturing na mahirap. 

Bagamat espiritwal ang pangunahing misyon ng Simbahan, naniniwala tayong ang pagkilos para sa pagbabago sa lipunan, kabilang ang pagbuwag sa mga istraktural na sanhi ng kahirapan, ay bahagi ng ating pananampalataya. Nagmumula ito sa natatanging pag-ibig ng Simbahan sa mga dukha at sa paninindigan para sa makatarungang pagbabahaginan ng mga yaman ng mundo. Binibigyang-diin din ng mga panlipunang turo ng Simbahan ang kahalagahan ng pagkakaisa upang tuldukan ang kahirapan, dahil, sabi nga sa isang sikat na awitin, walang sinuman ang nabubuhay para sa sarili lamang. Tayong lahat ay may pananagutan sa isa’t isa. 

Hindi natin masasabing makatarungan ang pagbabahaginan ng yaman ng mundo o magagawang makiisa sa mga dukha kung hindi natin matukoy kung sinu-sino at nasaan sila. Pero ang pagtukoy sa kanila ay hindi dapat itinatago lamang sa mga numero at porsyento. Gabay lamang ang mga pamantayan sa pagsukat ng kahirapan, pero hindi pinapalitan ng mga ito ang pagsama sa kanila nang may malasakit para maghanap ng mga paraang magbibigay sa kanila ng buhay na angkop sa kanilang dignidad. 

Mga Kapanalig, sinasabi sa Mga Kawikaan 22:22, “Huwag samantalahin ang kahinaan ng mahihirap.” Ang pagbibigay-kapangyarihan sa mga dukha ay nag-uumpisa sa pagkilala sa kanila at pag-unawa sa kanilang karanasan at kalagayan. Hindi matatapos ang kahirapan sa bansa kung magbubulag-bulagan tayo sa tunay na dami ng mahihirap at lalim ng kahirapang kanilang dinaranas.  Sa huli, mag-uumpisa ang lahat sa pagkilala ng mga hamon nang sama-sama tayong makatukoy ng mga konkretong hakbang para wakasan ang kahirapan sa bansa. 

Sumainyo ang katotohanan. 

 

Inhustisya sa gitna ng krisis sa klima

 206,110 total reads

Mga Kapanalig, nakikiramay tayo sa mga taga-Nepal Matapos ang isang nakapanlulumong trahedyang nangyari doon.

Noong nakaraang linggo, magkasunod na flash floods at mudslides ang rumagasa sa border ng Nepal at Tibet. Nagdulot ito ng malawakang pagkawasak sa mga komunidad sa paligid ng mga magkarugtong na ilog. Habang sinusulat natin ang editoryal na ito, umabot na sa halos 600 ang nasawi, higit sa 2,400 ang nawawala, at nasa 10,000 na pamilya ang nawalan ng tirahan. Kasama sa mga nawawala ay isang kababayan natin.

Batay sa pagsusuri ng United States Geological Survey, isang glacial collapse sa Himalayas mountain range ang nagdulot ng avalanche o pagguho ng niyebe at bato na tumamâ sa ilog, na siya namang nagdulot ng malakas na pagyanig at mabilis na pagbaha ng tubig at putik. Sa madaling salita, ang pagguho ng isang napakalaking tipak ng yelo sa bulubundukin ang naging mitsa ng trahedya.

Pero ano ang nagdulot ng glacier collapse?

Pinag-aaralan pa ang direktang sanhi ng pagguho, pero maraming eksperto na ang iniuugnay ito sa climate change. Dahil sa mga aktibidad ng tao na nagbubuga ng greenhouse gases gaya ng pagsusunog ng petrolyo, nagkakaroon ng global warming o pag-init ng mundo na nagreresulta sa pagbabago ng klima. Nakikita natin ang epekto nito sa tumitinding bagyo sa Pilipinas, heatwaves sa Europe, forest fires sa North America, at pagkalusaw ng mga glaciers sa buong mundo.

Ayon sa World Bank, wala pang 1% ang kontribusyon ng Nepal sa kabuuang greenhouse gas emissions sa mundo, pero isa ito sa mga bansang pinakalantad sa mga panganib ng climate change. Patunay ang trahedyang nangyari sa Nepal ng kawalan ng katarungan sa usapin ng klima. Ang pinakamahihirap na bansa ang may pinakamaliit na ambag sa krisis sa klima, pero sila ang pinakanganganganib sa mga epekto nito. Samantala, yumayaman ang mga bansang ilang siglo nang nagsusunog ng likas na yaman na siyang sanhi ng pag-init ng mundo. Nasaan ang hustisya?

Sa Pilipinas, damang-dama rin natin ang inhustisyang ito. Sa katunayan, ang bansa natin ang pinakananganganib sa mga kalamidad na pinalalalâ ng climate change. Pero kung ang krisis sa klima ay dulot ng mga aktibidad ng tao, mahirap sabihing “natural” ang mga nangyayaring trahedya sa bansa gaya ng baha at landslide. Hindi natural ang mga ito, lalo na’t malawakan ang katiwalian sa ating pamahalaan, gaya ng nakikita natin sa mga maanomalyang flood control projects. Napupunta lang sa bulsa ng mga ganid na pulitiko, opisyal ng gobyerno, at negosyante ang pondong ginagamit dapat sa pagtugon sa mga nakaambang panganib at pagprotekta sa mga mamamayan. Patuloy na yumayaman ang mga gahaman samantalang pinapasan ng ordinaryong Pilipino ang pinsala ng mga kalamidad.

Gaya ng wika sa Catholic social teaching na Laudato Si’, dapat pakinggan natin ang sigaw ng mundo at ng mahihirap sa pagtugon sa mga krisis na kinahaharap natin. Nananawagan tayo sa international community na magtulungan para pigilan ang pagtindi ng climate change. Kailangan ang kooperasyon ng buong mundo sa pagpapababa ng greenhouse gas emissions at pagpapalakas ng disaster resilience, lalo na sa mga pinakabulnerableng bansa at sektor. Kailangang ding mag-step up, ‘ika nga, ng mayayamang bansa sa pagtugon sa climate crisis dahil sila naman ang may pinakamalaking ambag sa paglalâ nito. Dito nakaugat ang panawagan para sa tinatawag na climate justice.

Mga Kapanalig, nag-iisa lang ang ating mundo—ang ating “common home”—kaya dapat natin itong pangalagaan. Ipagdasal natin ang mga biktima ng trahedya sa Nepal. Higit pa rito, pairalin natin ang climate justice, gaya ng paalala sa Amos 5:24: “padaluyin [natin] ang katarungan, gaya ng isang ilog; gayundin ang katuwiran tulad ng isang di natutuyong batis.”

Sumainyo ang katotohanan.

THEIR LOSS IS OUR GAIN

 31,480 total reads

Gospel Reading for August 31, 2026 – Luke 4: 16-30

THEIR LOSS IS OUR GAIN

Jesus came to Nazareth, where he had grown up, and went according to his custom into the synagogue on the sabbath day. He stood up to read and was handed a scroll of the prophet Isaiah. He unrolled the scroll and found the passage where it was written:

The Spirit of the Lord is upon me,
because he has anointed me
to bring glad tidings to the poor.
He has sent me to proclaim liberty to captives
and recovery of sight to the blind,
to let the oppressed go free,
and to proclaim a year acceptable to the Lord.

Rolling up the scroll, he handed it back to the attendant and sat down, and the eyes of all in the synagogue looked intently at him. He said to them, “Today this Scripture passage is fulfilled in your hearing.” And all spoke highly of him and were amazed at the gracious words that came from his mouth.

They also asked, “Is this not the son of Joseph?” He said to them, “Surely you will quote me this proverb, ‘Physician, cure yourself,’ and say, ‘Do here in your native place the things that we heard were done in Capernaum.’” And he said, “Amen, I say to you, no prophet is accepted in his own native place. Indeed, I tell you, there were many widows in Israel in the days of Elijah when the sky was closed for three and a half years and a severe famine spread over the entire land. It was to none of these that Elijah was sent, but only to a widow in Zarephath in the land of Sidon. Again, there were many lepers in Israel during the time of Elisha the prophet; yet not one of them was cleansed, but only Naaman the Syrian.” When the people in the synagogue heard this, they were all filled with fury. They rose up, drove him out of the town, and led him to the brow of the hill on which their town had been built, to hurl him down headlong. But he passed through the midst of them and went away.

————

Jesus’ homecoming to Nazareth, the town where he grew up, should have been a hero’s welcome—much like the celebration recently given to Alex Eala upon her return to the Philippines. By this time, news of Jesus had already spread throughout Galilee. The people had heard about his mighty works and extraordinary miracles in Capernaum. One would have expected his own town to be the first to rejoice and be proud of their “kababayan.”

Sadly, the opposite happened.

Instead of celebrating him, they questioned his credentials and looked down on his humble family background. “Is this not the son of Joseph?” they asked. Rather than seeing God at work in him, they allowed familiarity and prejudice to blind them to the truth.

What should have been a blessing became a tragedy. The very people who had the privilege of knowing Jesus from his childhood rejected him. As the Word of God is like a double-edged sword, it revealed the hardness of their hearts. In their anger, they drove Jesus out of town and even tried to hurl him headlong off a cliff.

Here we see the wisdom of God’s plan. God chose his Son to be born into a poor and ordinary family, not into the household of the elders, chief priests, scribes, or Pharisees. Because Jesus lived among ordinary people, he could speak to them in a language they understood, reveal the true meaning of God’s Word, correct distorted interpretations of the Law, and reach out with compassion to the poor, the sick, the sinners, and all those in need.

Their rejection did not stop God’s saving plan. In fact, THEIR LOSS BECAME OUR GAIN. Because Nazareth rejected Jesus, the Good News continued its journey beyond one town, beyond Israel, and eventually reached the ends of the earth—including us.

Lord Jesus, their loss is truly our gain. We praise and thank you for entrusting your disciples with the mission of bringing the Gospel to the ends of the earth, so that we, too, may come to know, love, and follow you. Amen.

Veritas Editorial

Picture of Rev. Fr. Anton CT Pascual

Rev. Fr. Anton CT Pascual

Kahirapan sa bansa

 171,435 total reads

 171,435 total reads Mga Kapanalig, tinatayang anim na milyong Pilipino ang nakaahon na sa kahirapan.  Ayon iyan sa Philippine Statistics Authority (o PSA). Bumagsak sa 9.7%

Read More »

Inhustisya sa gitna ng krisis sa klima

 206,111 total reads

 206,111 total reads Mga Kapanalig, nakikiramay tayo sa mga taga-Nepal Matapos ang isang nakapanlulumong trahedyang nangyari doon. Noong nakaraang linggo, magkasunod na flash floods at mudslides

Read More »

Bayan, hindi bayad

 222,437 total reads

 222,437 total reads Mga Kapanalig, ngayon ay National Heroes Day o Araw ng mga Bayani.  Sa araw na ito, kasama sa mga bayaning ginugunita natin ay

Read More »

SOP

 258,922 total reads

 258,922 total reads Kapanalig, sa day-19 ng impeachment trial ni Vice President Sara Duterte sa misused o maling paggamit sa 500-milyong pisong confidential fund ng Office

Read More »

PAANO MAIWASAN ANG SCHOOL VIOLENCE?

 267,244 total reads

 267,244 total reads Kapanalig, ang nangyayaring school violence sa ating bansa ay hindi matutugunan ng isang simpleng paghihigpit sa seguridad sa mga paaralan. Hindi rin sagot

Read More »

Watch Live

RELATED TOPICS

Sabado, Setyembre 5, 2026

 5,970 total reads

 5,970 total reads Sabado ng Ika-22 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) o kaya Paggunita sa Mahal na Birheng Maria tuwing Sabado 1 Corinto 4, 6b-15 Salmo 144,

Read More »

Biyernes, Setyembre 4, 2026

 8,577 total reads

 8,577 total reads Biyernes ng Ika-22 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 1 Corinto 4, 1-5 Salmo 36, 3-4. 5-6. 27-28. 39-40 Nasa D’yos ang kaligtasan ng

Read More »

Huwebes, Setyembre 3, 2026

 10,093 total reads

 10,093 total reads Paggunita kay Dakilang Papa San Gregorio, pantas ng Simbahan 1 Corinto 3, 18-23 Salmo 23, 1-2. 3-4ab. 5-6 Ang daigdig lahat doon, ang

Read More »

Miyerkules, Setyembre 2, 2026

 10,154 total reads

 10,154 total reads Miyerkules ng Ika-22 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 1 Corinto 3, 1-9 Salmo 32, 12-13. 14-15. 20-21 Mapalad ang ibinukod na bansang hinirang

Read More »

Martes, Setyembre 1, 2026

 10,924 total reads

 10,924 total reads Martes ng Ika-22 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 1 Corinto 2, 10b-16 Salmo 144, 8-9. 10-11. 12-13ab. 13kd-14 Mat’wid ang Poong dakila sa

Read More »

SUPPORT OUR MISSION

BECOME A KAPANALIG MEMBER AND EUCHARISTIC ADVOCATE!

CATHOLINK

THE PHILIPPINES CATHOLIC CHURCH ONLINE DIRECTORIES

Scroll to Top