Facebook-f Twitter Instagram Youtube

Huwebes, Oktubre 24, 2024

SHARE THE TRUTH

 3,958 total reads

Huwebes ng Ika-29 na Linggo sa Karaniwang Panahon (II)

o kaya Paggunita kay San Antonio Maria Claret, obispo

Efeso 3, 14-21
Salmo 32, 1-2. 4-5. 11-12. 18-19

Awa’t pag-ibig ng Diyos
sa sangkalupaa’y lubos.

Lucas 12, 49-53

Thursday of the Twenty-ninth Week in Ordinary Time (Green)

or Optional Memorial of St. Anthony Mary Claret, Bishop (White)

UNANG PAGBASA
Efeso 3, 14-21

Pagbasa mula sa sulat ni Apostol San Pablo sa mga taga-Efeso

Mga kapatid, ako’y naninikluhod sa Ama, na siyang pinagtutularan ng pagkaama sa bawat sambahayan sa langit at sa lupa. Hinihiling ko, ayon sa kanyang kayamanan at kadakilaan, na palakasin niya ang inyong buhay espirituwal sa pamamagitan ng kanyang Espiritu. Nawa’y manahan si Kristo sa inyong puso sa pamamagitan ng inyong pananalig sa kanya upang sa inyong pag-uugat at pagiging matatag sa pag-ibig, maunawaan ninyo, kasama ng mga hinirang, kung gaano kadakila ang pag-ibig ni Kristo. At nawa’y makilala ninyo ang di matingkalang pag-ibig na ito upang mapuspos kayo ng kapuspusan ng Diyos.

Sa Diyos na makagagawa nang higit kaysa lahat ng maaari nating hilingin at isipin, sa pamamagitan ng kanyang kapangyarihang naghahari sa atin – sumakanya ang kapurihan sa pamamagitan ng simbahan at ni Kristo Hesus magpakailanman! Amen.

Ang Salita ng Diyos.

SALMONG TUGUNAN
Salmo 32, 1-2. 4-5. 11-12. 18-19

Awa’t pag-ibig ng Diyos
sa sangkalupaa’y lubos.

Lahat ng matuwid dapat na magsaya
dahil sa ginawa ng Diyos sa kanila;
Kayong masunuri’y magpuri sa kanya!
Ang Panginoong Diyos ay pasalamatan,
tugtugin ang alpa’t awit ay saliwan.

Awa’t pag-ibig ng Diyos
sa sangkalupaa’y lubos.

Panginoo’y tapat sa kanyang salita,
at maaasahan ang kanyang ginawa.
Minamahal niya ang gawang matapat,
ang pag-ibig niya sa mundo’y laganap.

Awa’t pag-ibig ng Diyos
sa sangkalupaa’y lubos.

Ngunit ang mga panukala ng Diyos,
ay mamamalagi’t walang pagkatapos.
Mapalad ang bansang Panginoo’y Diyos,
mapalad ang bayang kanyang ibinukod.

Awa’t pag-ibig ng Diyos
sa sangkalupaa’y lubos.

Ang may takot sa Diyos, at nagtitiwala
sa kanyang pag-ibig, ay kinakalinga.
Hindi babayaang sila ay mamatay,
kahit magtaggutom sila’y binubuhay.

Awa’t pag-ibig ng Diyos
sa sangkalupaa’y lubos.

ALELUYA
Filipos 3, 8-9

Aleluya! Aleluya!
Tana’y aking tatalikdan
upang si Kristo’y makamtan
bilang tanging pakinabang.
Aleluya! Aleluya!

MABUTING BALITA
Lucas 12, 49-53

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Lucas

Noong panahong iyon, sinabi ni Hesus sa kanyang mga alagad, “Naparito ako upang magdala ng apoy sa lupa – at sana’y napagningas na ito! May isang binyag pa na dapat kong tanggapin, at nababagabag ako hangga’t hindi natutupad ito! Akala ba ninyo’y pumarito ako upang magdala ng kapayapaan sa lupa? Sinasabi ko sa inyo: hindi kapayapaan kundi pagkakabaha-bahagi. Mula ngayon, ang limang katao sa isang sambahayan ay mababahagi: tatlo laban sa dalawa at dalawa laban sa tatlo.

Maglalaban-laban ang ama at ang anak na lalaki,
Ang ina at ang anak na babae,
At gayun din ang biyenang babae, at manugang na babae.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

PANALANGIN NG BAYAN
Ika-29 na Linggo sa Karaniwang Panahon
Huwebes

Maaaring dumating sa atin ang mga pagsubok at mga suliranin. Subalit bunga ng ating buong pagtitiwala sa kalooban ng Diyos Ama, patuloy tayong nananalig na hindi siya magkukulang sa kanyang pangako.

Panginoon, dinggin mo ang aming panalangin.
o kaya
Gawin mong karapat-dapat ang aming buhay sa iyo, O Panginoon.

Ang mga pinuno ng Simbahan na hayagang inuusig nawa’y mabigyan ng tapang at lakas upang manatili sa kanilang pananampalataya, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga magulang nawa’y magkaroon ng lakas at tapang na patnubayan ang kanilang mga anak sa pamamaraan ng pananampalataya at Kristiyanong pamumuhay, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga pamilya at mga komunidad na pinaghihiwalay ng pagkakaiba ng relihiyon nawa’y matagpuan ang katotohanan at magpakita ng paggalang sa isa’t isa, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga maysakit, mga matatanda, at mga may kapansanan nawa’y tumanggap ng pag-ibig at pagkalinga mula sa kanilang mga kapamilya at kaibigan, manalangin tayo sa Panginoon.

Yaong mga namayapa nawa’y maging maligaya magpakailanman sa Kaharian ng Ama, manalangin tayo sa Panginoon.

Ama naming Diyos, ipinadala mo ang iyong Anak upang tulungan kami sa aming mga paghihirap. Kalingain mo kami sa aming mga sakit at bigyang lakas kami upang laging makatugon nang may pananalig sa iyong salita. Hinihiling namin ito sa pamamagitan ni Kristong aming Panginoon. Amen.

Law of Love

Rev. Msgr. Wilfredo Andrey Sunday, October 25, 2026 8:00 am

 896 total reads

30th Sunday A

Ex 22:20–26
This covenant law protects three vulnerable groups: resident aliens, fatherless families, and needy borrowers. Aliens (Heb: gerim) were non-Israelites living in the country. Though distinct and without equal status (Ex 20:10), they were entitled to fair treatment and concern (23:9; Lev 19:33; Deut 24:17). They are often named alongside widows and orphans, who, lacking male providers, depended on the community. Yahweh promised them special protection, guaranteeing their rights (Is 1:17). Without land or clan protection, aliens shared a status like that of widows and orphans (Jer 7:6). The law forbids mistreating these groups (vv20ff). Israel’s own experience as “displaced persons” in Egypt grounds its duty to treat aliens fairly (v20). Yahweh himself defends widows and orphans, who have no male protector. As in the covenant code (21:23ff), punishment matches the offense: the guilty person will die, leaving his own wife and children vulnerable.

The next section addresses hardship within Israel (vv24ff). Loans to needy Israelites must be interest-free, since interest would worsen their disadvantage. The law does not prohibit interest on loans to wealthy or landed people, or to aliens, though this rule appears to have changed over time (Deut 23:20tt). Lenders commonly accepted pledges as security, but humanitarian limits applied. A large cloak (v25), often a poor person’s nighttime blanket, had to be returned by evening if pledged. Yahweh’s compassion sets the standard (v26). These early laws show a clear concern for human welfare.

1 Thes 1:5–10
Today’s reading highlights two Pauline themes: modeling and conversion. Paul sees his life as integral to his mission: he imitates Christ (1 Cor 11:1), especially in sharing his suffering (Col 1:24). As the Thessalonians suffer for the gospel, they imitate Paul (v. 6; 2 Thes 3:9). Their combination of affliction and joy unites them with Christ through “fellowship in his suffering” and the Spirit-filled “power of his resur-rection” (Phil 3:10). They, in turn, become examples for other Christians (v. 7), just as Judean churches modeled endurance (2:14). Their conversion demonstrates God’s word so clearly that Paul need add nothing (v. 😎.

The second theme is conversion (vv. 9–10). Other churches report that the Thessalonians have “turned to God,” an early expression of Christian metanoia. The Hebrew idea, shub, means a complete turnabout. Hearing God’s word, they turned from their gods to the one God.

Idols (v. 9) were images believed to embody or host deities. Paul calls them empty “no gods” (1 Cor 8:4f). Turning from these idols—the sinful extreme—means committing to the “living” and “true” God: living, unlike dead pagan gods, and true because faithful to his promises. Through this Spirit-led turnabout, the Thessalonians became models for other churches.
The passage ends with urgency about the Lord’s return. Jesus, raised as Son of God (v. 10; Rom 1:4), will return as Son of Man to deliver the just from the final tribulation.

Mt 22:34–40
Jesus’ teaching on the greatest commandment appears in all three Synoptic Gospels (Mk 12:28–34; Lk 10:25–28). It illuminates the New Testament’s view of Jewish law and shows how Jesus’ teaching surpassed the Pharisees’ extensive legislation and casuistry. Mentioning the Pharisees and Sadducees (v. 34) links this passage to the preceding dispute with the Sadducees (22:23–33).
A lawyer approaches Jesus (v. 35). Though Matthew does not use “lawyer” elsewhere for a “scribe,” both terms refer to someone skilled in the Hebrew Torah. The question (v. 36) is a genuine challenge, posed to test Jesus. With more than six hundred commandments, Jews needed to determine their relative importance.

Jesus’ response combines two separate Hebrew-scripture verses (vv. 37ff). His quotation from the Shema (Deut 6:4f), a sacred ethical precept and affirmation of monotheism, is uncontroversial. Loving God requires commitment of will (heart), life (soul), and mind. Matthew replaces Deuteronomy’s and Mark’s “strength” with “mind,” associating it with the heart, understood in Hebrew thought as the seat of knowledge and will rather than emotion. Love of God thus demands total covenantal fidelity, without competing loyalties.

Jewish teaching linked love of God and neighbor, but Jesus makes the connection inseparable, pairing two verses not previously joined. His quotation from Leviticus (19:18), initially referring to fellow Israelites, becomes central to his teaching (Mt 19:19) and later epistolary writings (Rom 13:8–10; Gal 5:14; Jas 2:8). Jesus extends “neighbor” beyond ethnic and national boundaries, both to those treated as neighbors (Lk 17:11–19) and those who act as neighbors (Lk 10:29–37). Comparing love of neighbor with love of self also affirms legitimate self-love within Christianity.

Jesus moves beyond the questioner’s narrow legal perspective: love of God and neighbor is the overarching principle by which all other laws are embraced and judged. Rather than treating one commandment as simply the greatest, he says that all Scripture—the Law and the Prophets—must be interpreted through it (v. 40), giving the law of love supreme importance.

The commandment of love is an inspiring and challenging summary of what it means to be a Christian. There is no aspect of human conduct that it does not embrace. May our love of God and our neighbor remain inseparable. Amen.

Homily October 25, 2026

Most Rev. Broderick Pabillo, D.D. Sunday, October 25, 2026 7:00 am

 1,205 total reads

30th Sunday in Ordinary Time Cycle A

Prison Awareness Sunday

Ex 22:20-26 1 Thess 1:5-10 Mt 22:34-40

Naghahanap ang mga komokontra kay Jesus ng dahilan na may ibintang sa kanya at siraan siya. Noong nakaraang Linggo sinubok nila kung masisilo siya tungkol sa usapin ng buwis, kung naaayon ba sa kautusan na magbigay ng buwis sa Cesar o hindi. Nabigo sila. Hindi nila inaasahan ang sagot ni Jesus na ibigay kay Cesar ang kay Cesar at sa Diyos ang sa Diyos. Ngayon naman, ang sinubok si Jesus ng mga Pariseo, ang mga tao na tumutupad ng batas ni Moises. Ang tanong sa kanya ng dalubhasa sa batas ay kung alin ang pinakamahalagang utos sa kautusan. Siguro tinitingnan niya kung alam ni Jesus ang kautusan. May mga 613 na mga utos sa kautusan. Napakarami noon. Hind iyan maalaala ng mga tao. Kaya ang pinag-didiskusyunan ng mga tao ay, alin ang mahahalagang utos. Hindi man maalaala at magawa ang lahat ng mga batas, at least man lang masundan nila ang mahahalagang batas lalo na ang pinakamahalagang utos.

Ang sagot ni Jesus ay alam ng maraming masunurin na mga Hudyo: “Ibigin mo ang Panginoon mong Diyos nang buong puso, nang buong kaluluwa, at nang buong pag-iisip.” Ito ay bahagi ng Bibliya na inuulit ng mga Hudyo tatlong beses araw-araw, ang tinatawag na Shema Israel. Pinapahiwatig nito ang katangian ng relihiyon ng mga Hudyo – ang pagkilala at pagsamba sa iisang Diyos lamang.
Pero may pagbabago na dinagdag si Jesus. Isang utos lang ang tinatanong sa kanya, ang pinakamahalaga, pero ang sagot niya ay dalawa. Idinugtong niya ang mga salitang, “ibigin mo ang iyong kapwa gaya ng iyong sarili.” Nasa Banal na Kasulatan din ito. Idinugtong niya ito kasi ayon sa kanya ang pangalawang utos na ito ay tulad ng nauna. Hindi pwedeng paghiwalayin ang pag-ibig sa Diyos at pag-ibig sa kapwa. Sinulat ni San Juan sa kanyang liham sa Bagong Tipan na hindi natin maaaring ibigin ang Diyos na hindi natin nakikita na hindi natin minamahal ang kapwang nakikita natin. Ang nagsasabing mahal niya ang Diyos at kinapopootan ang kanyang kapwa ay sinungaling. Wala ang katotohanan sa kanya.

Napapatunayan na mahal natin ang Diyos sa ating pagmamahal sa kapwa, lalo na sa kapwa na hindi pinapansin at isinasantabi. Madaling mahalin ang kapwang maganda. Nakakatawag sila ng pansin. Ang kapwang mayaman, ang kapwang mabait sa atin, ang kapwang may posisyon ay madaling igalang at pagbigyan. Pero ang iba ay madaling pabayaan at pagsamantalahan pa nga. Kaya narinig natin sa ating unang pagbasa ang sinabi ng Batas ng Panginoon: “Huwag ninyong aapihin ang mga taga-ibang bansa… huwag ninyong aapihin ang mga babaeng balo, ang mahihirap at mga ulila.” Madaling pabayaan at pagsamantalahan pa nga ang mga ito kasi wala naman silang kalaban-laban. Pero hindi! Kung hindi man natin sila pinapansin, naririnig sila ng Diyos. Ang Diyos ang maghihiganti.

Hindi lang na huwag natin silang aapihin; dapat ay pagbibigyan at tutulungan natin sila. Kung mangungutang ang ating kapwang mahihirap, pahiramin natin sila na hindi na humihingi ng tubo. May mga tao na napipilitang mangutang dala ng matinding pangangailangan – pambili ng gamot para sa anak, pambili ng pagkain, at tutubuan pa natin sila! Pinagkakakitaan pa natin ang kapwa natin na nangangailangan! Iba iyong nangutang sa atin para pampuhunan sa kanilang business. Dahil sa ating pera, kumikita sila. Makatarungan lang na may kita rin tayo sa pera natin na pinagkakitaan nila. Pero huwag na nating pagkakitaan ang matinding pangangailangan ng iba.

Ang ating pag-ibig ay naipapakita natin sa pagbibigay ng nararapat sa minamahal natin. Ano ang nararapat sa Diyos? Ang ating pagsamba. Siya ay dakila sa lahat. Sa kanyang nanggaling ang lahat – kilalanin at sambahin natin siya kung mahal natin siya. Ginagawa natin ito sa pagdakila sa kanya, sa pagpasalamat sa kanya, sa pagdarasal sa kanya. Bibigyan natin siya ng panahon. Ang araw ng Linggo ay ang araw ng pagsamba. Hindi lang tayo nagsisimba kasi may hinihingi tayo. Nagsisimba tayo kasi dinadakila at pinasasalamatan ang Diyos.

Ano naman ang pagmamahal sa ating kapwa? Ang pakikiisa at pagtulong sa kanila. Huwag nating gamitin ang kapwa; paglingkuran natin sila. Hanapin natin ang ikabubuti ng iba at hindi lang ang pakikinabang natin sa kanila.

Maganda at tinuturuan tayo ni Jesus na huwag paghiwalayin ang pag-ibig sa Diyos sa pag-ibig sa kapwa. Hindi natin mayayakap ang Diyos. Hindi naman natin siya matutulungan kasi wala naman siyang pangangailangan. Ang mayayakap natin ay ang ating kapwa; ang matutulungan natin ay ang ating kapwa. At maliwanag na sinabi ni Jesus na anumang ginawa natin sa iba, lalo na sa mga mahihirap, ay ginagawa natin sa kanya. Siya ang maggagantimpala. Kaya ang pagkain sa nagugutom, ang pagbisita sa may sakit at nasa bilangguan ay paglilingkod kay Jesus. Pero kung pinababayaan natin ang mahihirap, siya ang ating pinababayaan. May parusa din dito. Hindi lang tayo pinaparusahan sa kasamaan na ating ginagawa. May parusa din sa kabutihan na hindi natin ginawa.

Isang sektor ng kapwa na ating pinababayaan ay ang mga bilanggo. Kinukulong sila dahil sa may masama daw silang ginawa. Hinihiwalay sila sa lipunan. Hindi ibig sabihin nito na kakalimutan na natin sila at pababayaan. Sinabi ni Jesus, “ako ay nasa bilangguan at dinalaw mo ako. Halina sa kaharian na inihanda para sa inyo.” Hindi lahat ng nasa bilangguan ay masasamang tao. Marami ang nandoon dahil sa sila ay biktima ng pagsasamantala. Kaya ngayon ay Prison Awareness Sunday. Pinapaalaala sa atin na pansinin ang mga nabibilanggo. Kapwa tao pa rin natin sila at makakaambag sila sa lipunan kung bibigyan lang ng pagkakataon. Kaya ang mga bilangguan natin ay dapat maging rehabilitation centers, at hindi lang lugar ng pagpaparusa at lalo na hindi lugar ng paghihiganti. Mayroon tayong second collection ngayon para sa prison ministry ng simbahan. May mga grupo na pumupunta sa mga piitan upang dalawin ang mga bilanggo, upang magmisa doon at mabigyan din sila ng sabon o personal na kailangan nila, lalo na ang hindi na dinadalaw. Sa ating second collection nakikiisa tayo sa magandang gawaing ito. Sinabi ni Jesus, ako ay nasa bilangguan ang inyong dinalaw. Pumasok kayo sa kaharian ng langit.

IT IS NEVER TOO LATE.

Rev. Fr. Jerico Habunal Saturday, October 24, 2026 10:17 am

 6,231 total reads

Gospel Reading for October 24, 2026 – Luke 13: 1-9

IT IS NEVER TOO LATE.

Some people told Jesus about the Galileans whose blood Pilate had mingled with the blood of their sacrifices. He said to them in reply, “Do you think that because these Galileans suffered in this way they were greater sinners than all other Galileans? By no means! But I tell you, if you do not repent, you will all perish as they did! Or those eighteen people who were killed when the tower at Siloam fell on them– do you think they were more guilty than everyone else who lived in Jerusalem? By no means! But I tell you, if you do not repent, you will all perish as they did!”

And he told them this parable: “There once was a person who had a fig tree planted in his orchard, and when he came in search of fruit on it but found none, he said to the gardener,‘For three years now I have come in search of fruit on this fig tree but have found none. So cut it down. Why should it exhaust the soil?’ He said to him in reply, ‘Sir, leave it for this year also, and I shall cultivate the ground around it and fertilize it; it may bear fruit in the future. If not you can cut it down.’”

————

As long as we live, no matter how old we have become, there is always hope. God always gives us chances and even the capability to change our ways according to how we are meant to be. Being made in his image and likeness, we are meant to project such image and likeness of being good, kind, compassionate, forgiving and everything that characterizes LOVE.

When we try to be what we are meant to be, some of us think we have to exert much effort, as if it is not worth the try. But it becomes this only when we got so used to being the opposite of who we are meant to be. Nevertheless, we need to cultivate and fertilize our lives through constant communication with God in prayer, the sacraments, and in doing charitable works.

The efforts, even if they be great, is worth more than our life on earth is, because it is what will bring us everlasting life with God.

IT IS NEVER TOO LATE.

Lord God, we thank you for always giving us the chance to attain eternal life with you. Amen.

Veritas Editorial

Picture of Rev. Fr. Anton CT Pascual

Rev. Fr. Anton CT Pascual

MADALDAL KULANG SA GAWA

Saturday, October 24, 2026 7:00 am 7:00 am

 50,202 total reads

 50,202 total reads Kapanalig, magaling itong si Department of Interior and Local Government secretary Jonvic Remulla. Sa press release lalu na sa pagsasalita sa media, magaling

Read More »

MAY MAPAPARUSAHAN KAYA?

Thursday, October 22, 2026 12:46 pm 12:46 pm

 135,568 total reads

 135,568 total reads Kapanalig, taon-taon kapag isinumite ng Office of the President sa pamamagitan ng Department of Budget and Management sa Kongreso ang panukalang National Expenditure

Read More »

Troublemaker

Wednesday, October 21, 2026 7:00 am 7:00 am

 182,303 total reads

 182,303 total reads Mga Kapanalig, nang tanungin ang kanyang opinyon tungkol sa umano’y pagtanggap ng pera mula sa China at Hong Kong ng isang kompanyang iniuugnay

Read More »

Hindi sapat ang balde

Tuesday, October 20, 2026 7:00 am 7:00 am

 230,175 total reads

 230,175 total reads Mga Kapanalig, bumili na raw tayo ng mga timba, balde, at iba pang imbakan ng tubig bilang paghahanda sa paparating na Super El

Read More »

Hindi punchline ang mga taong may kapansanan

Monday, October 19, 2026 7:00 am 7:00 am

 331,718 total reads

 331,718 total reads Mga Kapanalig, hindi nakatutuwang pagtawanan ang mga taong may kapansanan o persons with disability. Siguradong narinig na ninyo ang tungkol sa episode ng

Read More »

Watch Live

LISTEN LIVE TO DZRV846 E-RADIO PORTAL

RELATED TOPICS

Martes, Oktubre 27, 2026

 926 total reads

 926 total reads Martes ng Ika-30 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) Efeso 5, 21-33 Salmo 127, 1-2. 3, 4-5 Mapalad ang sumusunod na taong may takot

Read More »
Sunday, October 25, 2026 12:00 am

Lunes, Oktubre 26, 2026

 2,825 total reads

 2,825 total reads Lunes ng Ika-30 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) Efeso 4, 32 – 5, 8 Salmo 1, 1-2. 3. 4 at 6 Lahat kayong

Read More »
Saturday, October 24, 2026 12:00 am

Linggo, Oktubre 25, 2026

 5,389 total reads

 5,389 total reads Ika-30 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) Exodo 22, 20-26 Salmo 17, 2-3a 3bk-4. 47 at 51ab Poong aking kalakasan, iniibig kitang tunay. 1

Read More »
Friday, October 23, 2026 12:00 am

Sabado, Oktubre 24, 2026

 6,801 total reads

 6,801 total reads Sabado ng Ika-29 na Linggo sa Karaniwang Panahon (II) o kaya Paggunita kay San Antonio Maria Claret, obispo o kaya Paggunita sa Mahal

Read More »
Thursday, October 22, 2026 12:00 am

Biyernes, Oktubre 23, 2026

 7,766 total reads

 7,766 total reads Biyernes ng Ika-29 na Linggo sa Karaniwang Panahon (II) o kaya Paggunita kay San Juan Capistrano, pari Efeso 4, 1-6 Salmo 23, 1-2.

Read More »
Wednesday, October 21, 2026 12:00 am

SUPPORT OUR MISSION

BECOME A KAPANALIG MEMBER AND EUCHARISTIC ADVOCATE!

CATHOLINK

THE PHILIPPINES CATHOLIC CHURCH ONLINE DIRECTORIES

Scroll to Top