Linggo, Pebrero 2, 2025

SHARE THE TRUTH

 3,640 total reads

Kapistahan ng Pagdadala kay Hesus na Panginoon sa Templo

Malakias 3, 1-4
Salmo 23, 7. 8. 9. 10.

D’yos na makapangyariha’y
dakilang hari kailanman.

Hebreo 2, 14-18
Lucas 2, 22-40
o kaya Lucas 2, 22-32

Feast of the Presentation of the Lord (White)

World Day for Consecrated and Religious Life
Day of Prayer and Awareness against Human Trafficking

UNANG PAGBASA
Malakias 3, 1-4

Pagbasa mula sa aklat ni propeta Malakias

Ito ang sinabi ng Panginoong Diyos, “Ipadadala ko ang aking sugo upang ihanda ang daraanan ko. At ang Panginoon na inyong hinahanap ay biglang darating sa kanyang templo. Darating ang pinakahihintay ninyong sugo at ipapahayag ang aking tipan.”

Ngunit sino ang makatatagal pagdating ng araw na iyon? Sino ang makakaharap pag siya’y napakita na? Siya’y parang apoy na nagpapadalisay sa bakal at parang matapang na sabon. Darating siya para humatol at dadalisayin niya ang mga saserdote, tulad ng pagdalisay sa pilak at ginto. Sa gayun, magiging karapat-dapat silang maghandog sa Panginoon, at ang mga handog na dadalhin ng mga taga-Juda at Jerusalem ay magiging kalugud-lugod sa kanya, tulad ng dati.

Ang Salita ng Diyos.

SALMONG TUGUNAN
Salmo 23, 7. 8. 9. 10.

D’yos na makapangyariha’y
dakilang hari kailanman.

Ang pintuang luma ay buksan nang lubos,
ang dakilang hari ay doon papasok.

D’yos na makapangyariha’y
dakilang hari kailanman.

Ang dakilang haring ito ay sino ba?
Siya ang Poon, dakilang talaga;
Saanmang labanan tagumpay ay kanya.

D’yos na makapangyariha’y
dakilang hari kailanman.

Ang pintuang luma ay buksan nang lubos,
ang dakilang hari ay doon papasok.

D’yos na makapangyariha’y
dakilang hari kailanman.

Ang dakilang hari’y sino bang talaga?
Makapangyarihang Diyos at hari siya!

D’yos na makapangyariha’y
dakilang hari kailanman.

IKALAWANG PAGBASA
Hebreo 2, 14-18

Pagbasa mula sa sulat sa mga Hebreo

Yamang ang mga anak na tinuturing ng Diyos ay tao, naging tao rin si Hesus, tulad nila – may laman at dugo. Ginawa niya ito upang sa pamamagitan ng kanyang kamatayan ay maigupo niya ang diyablo na siyang may kapangyarihan sa kamatayan. Sa gayun, pinalaya niya ang lahat ng naging alipin habang panahon dahil sa kanilang takot sa kamatayan. Hindi ang mga anghel ang kanyang tinutulungan kundi “Ang lahi ni Abraham.” Kaya’t kinailangang matulad siya sa kanyang mga kapatid sa lahat ng paraan. Sa gayun, siya’y naging isang dakilang saserdote, mahabagin at tapat, naglilingkod sa Diyos at naghahandog ng hain sa ikapagpapatawad ng mga kasalanan ng tao. Sapagkat siya ma’y tinukso at nagbata, kaya ngayo’y matutulungan niya ang mga tinutukso.

Ang Salita ng Diyos.

ALELUYA
Lucas 2, 32

Aleluya! Aleluya!
Para sa lahat ng bansa
liwanag na nagmumula
sa bayan mong dinakila!
Aleluya! Aleluya!

MABUTING BALITA
Lucas 2, 22-40

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Lucas

Nang dumating ang araw ng paglilinis sa kanila ayon sa Kautusan ni Moises, si Hesus ay dinala ng kanyang mga magulang sa Jerusalem upang iharap sa Panginoon, sapagkat ayon sa Kautusan, “Ang bawat panganay na lalaki ay nakatalaga sa Panginoon.” At naghandog sila, ayon sa hinihingi ng Kautusan ng Panginoon: “Mag-asawang batu-bato o dalawang inakay na kalapati.”

May isang tao noon sa Jerusalem, ang pangala’y Simeon. Matapat at malapit sa Diyos ang lalaking ito at naghihintay sa katubusan ng Israel. Sumasakanya ang Espiritu Santo na nagpahayag sa kanya na hindi siya mamamatay hangga’t hindi niya nakikita ang Mesiyas na ipinangako ng Panginoon. Sa patnubay ng Espiritu, pumasok siya sa templo. At nang dalhin doon ng kanyang mga magulang ang sanggol na si Hesus upang gawin ang hinihingi ng Kautusan, siya’y kinalong ni Simeon. Ito’y nagpuri sa Diyos, na ang wika,

“Kunin mo na, Panginoon, ang iyong abang alipin,
ayon sa iyong pangako yamang nakita na ng aking mga mata ang iyong tagapagligtas,
na inihanda mo para sa lahat ng bansa:
Liwanag itong tatanglaw sa mga Hentil,
at magbibigay-karangalan sa iyong bayang Israel.”

Namangha ang ama’t ina ng sanggol dahil sa sinabi ni Simeon tungkol sa kanya. Binasbasan sila ni Simeon, at sinabi kay Maria, “Tandaan mo, ang batang ito’y nakatalaga sa ikapapahamak o ikaliligtas ng marami sa Israel, isang tanda mula sa Diyos ngunit hahamakin ng marami kaya’t mahahayag ang kanilang iniisip. Dahil diyan, ang puso mo’y para na ring tinarakan ng isang balaraw.”

Naroon din sa templo ang isang propetang babae na ang pangala’y Ana, anak ni Fanuel na mula sa lipi ni Aser. Siya’y napakatanda na. Pitong taon lamang silang nagsama ng kanyang asawa, nang siya’y mabalo. At ngayon, walumpu’t apat na taon na siya. Lagi siya sa templo at araw-gabi’y sumasamba sa Diyos sa pamamagitan ng pag-aayuno at pananalangin. Lumapit siya nang oras ding iyon at nagpasalamat sa Diyos. Nagsalita rin siya tungkol kay Hesus sa lahat ng naghihintay sa pagpapalaya ng Diyos sa Jerusalem.

Nang maisagawa nila ang lahat ng bagay ayon sa Kautusan, bumalik na sila sa kanilang bayan, sa Nazaret, Galilea. Ang bata’y lumaking malakas, marunong at kalugod-lugod sa paningin ng Diyos.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

o kaya: Maikling Pagbasa
Lucas 2, 22-32

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Lucas

Nang dumating ang araw ng paglilinis sa kanila ayon sa kautusan ni Moises, si Hesus ay dinala ng kanyang mga magulang sa Jerusalem upang iharap sa Panginoon, sapagkat ayon sa Kautusan, “Ang bawat panganay na lalaki ay nakatalaga sa Panginoon.” At naghandog sila, ayon sa hinihingi ng Kautusan ng Panginoon: “Mag-asawang batu-bato o dalawang inakay na kalapati.”

May isang tao noon sa Jerusalem, ang pangala’y Simeon. Matapat at malapit sa Diyos ang lalaking ito at naghihintay sa katubusan ng Israel. Sumasakanya ang Espiritu Santo na nagpahayag sa kanya na hindi siya mamamatay hangga’t hindi niya nakikita ang Mesiyas na ipinangako ng Panginoon. Sa patnubay ng Espiritu, pumasok siya sa templo. At nang dalhin doon ng kanyang mga magulang ang sanggol na si Hesus upang gawin ang hinihingi ng Kautusan, siya’y kinalong ni Simeon. Ito’y nagpuri sa Diyos, na ang wika,

“Kunin mo na, Panginoon, ang iyong abang alipin,
ayon sa iyong pangako, yamang nakita na ng aking mga mata ang iyong tagapagligtas, na inihanda mo para sa lahat ng bansa:
Liwanag itong tatanglaw sa mga Hentil,
at magbibigay-karangalan sa iyong bayang Israel.”

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

PANALANGIN NG BAYAN
Pebrero 2
Ang Pagdadala kay Jesus sa Templo

Nagniningning si Kristo bilang liwanag ng kaligtasan sa lahat ng bansa at kaluwalhatian ng kanyang bayan. Ilapit natin ang ating mga panalangin sa Ama na nag-alay ng kayang bugtong na Anak para sa atin.

Panginoon, dinggin Mo ang aming panalangin.
o kaya
Panginoon, masinagan nawa kami ng Iyong liwanag.

Ang simbahan sa buong mundo nawa’y ipakita ang tunay na mukha ni Kristo at maging tanda ng kaligtasan sa lahat, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga maykapangyarihan nawa’y maglingkod sa lipunan nang may pag-aalay ng sarili, magkaroon ng tapang na magpahayag at kumilos sa ngalan ng katotohanan at katarungan, at maging saksi sa pag-ibig ni Kristo, manalangin tayo sa Panginoon.

Tayo nawa’y mabigyan ng sigla ng pagiging masunurin ng Birheng Maria at ni San Jose sa laging pagtupad sa mga kautusan ng Simbahan, manalangin tayo sa Panginoon.

Sa pamamagitan ng kanilang mga sariling halimbawa, mahikayat ng mga ama at ina ang kanilang mga anak sa pagsunod kay Kristo, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga yumaong mahal natin sa buhay nawa’y humayo sa kapayapaan ng Diyos at magdiwang nang walang katapusan sa piling ni Maria at ng lahat ng mga santo, manalangin tayo sa Panginoon.

Panginoon, nasa kadiliman kami kung wala ka. Magningning nawa sa amin ang iyong liwanag upang sa aming sariling paraan, kami’y maging mga salamin ng iyong liwanag. Hinihiling namin ito sa pamamagitan ni Kristo na aming Panginoon. Amen.

1,2,3 kanya-kanya na!

 11,554 total reads

Mga Kapanalig, kumusta kayo nitong mga nakaraang linggo na naging grabe ang pag-ulan? 

Noong Agosto 17 lamang, umabot sa 201.7 millimeters ang ulan sa Quezon City sa loob lamang ng limang oras. Halos kalahati ito ng ulang naitala noong Bagyong Ondoy! Marami rin ang lumusong sa pagbaha, na-stranded sa biyahe, at pinasok ng tubig-baha ang bahay. Hindi bababâ sa limandaan ang nasugatan, at mahigit 25 ang nasawi. Dahil din sa pinagsamang epekto ng habagat at mga nagdaang bagyo, tinatayang 3.5 bilyong piso ang halaga ng pinsala sa imprastraktura at mahigit 1.4 bilyong piso naman sa agrikultura.

Sa ganitong mga pagkakataon, kanya-kanyang diskarte ang mga Pilipino kung paano poprotektahan ang kanilang sarili, pamilya, at bahay mula sa baha. Isa na rito ang paggawa ng mga improvised flood barrier, na nag-viral sa social media matapos kumalat ang iba’t ibang paraan ng mga Pilipino sa paggawa nito. Sa Noveleta, Cavite, nag-ambagan ang ilang residente para makagawa ng isang barrier na nakatulong na mapigilan ang pagpasok ng baha sa kanilang eskinita. Sa Mabalacat, Pampanga naman, isang tindahan ang gumamit ng sandbags para harangan ang tubig-baha at maprotektahan ang kanilang puwesto.

Patunay ang mga ito ng pagiging maparaan ng mga Pilipino kapag may kalamidad. Pero ganito na lang ba palagi? Kanya-kanya na lang ba? Bakit kailangang tayo-tayo ang gumagawa ng paraan para protektahan ang ating mga sarili gayong dapat ang pamahalaan ang may pangunahing pananagutan dito?

Kahit gaano nakakabilib ang pagkamaparaan ng mga Pinoy, hindi dapat nauuwi sa kanya-kanyang diskarte ang paghahanda at pagtugon sa pagbaha. Hindi trabaho ng isang ordinaryong mamamayan o komunidad na magdisenyo ng sariling proteksyon laban sa baha para lamang mapanatiling ligtas ang kanilang tahanan. Hindi rin dapat sila ang napipilitang gumastos mula sa sariling bulsa o gumamit ng mga improvised na kagamitan para lamang harangan ang tubig-baha. Kahit may mga indibidwal o komunidad na nakagawa ng paraan para maprotektahan ang kanilang mga bahay, paano naman ang mga kalsada, paaralan, ospital, palengke, at iba pang pampublikong lugar? Hindi lahat ay may kakayahang gumawa ng sariling flood barrier at gumastos para dito.

Hindi naman dapat problema ng mga mamamayan ang pagbaha kung maayos ang paghahanda, pagpaplano, at pamamalakad ng mga sistema. Walang ibang may kakayahang ayusin ito kundi ang pamahalaan. Kabilang dito ang paglilinis at pagpapanatili ng mga drainage systems pati na ng mga daluyan ng tubig, tamang pamamahala sa mga ilog at waterways, at pagtiyak na hindi nahaharangan ang natural na daloy ng tubig. Kasabay nito, dapat may malinaw na disaster preparedness, maagang babala, maayos na evacuation plans, at sapat na kagamitan at mga kawani para mabilis na makatugon kapag may panganib. Kung meron ang mga ito, hindi sana naipapasa ang responsabilidad sa mga mamamayan at wala sanang flood barriers na kailangang ilagay.

Labis na kinokondena sa Jeremias 23:1-4 ang mga pinunong hindi inaalagaan ang mga taong ipinagkatiwala sa kanilang pamamahala. Sa halip na gabayan ang kanilang nasasakupan, pinababayaan nilang magkanya-kanyang diskarte ang mga tao at inilalagay nila sila sa panganib. Ganito rin ang binibigyang-diin sa Fratelli Tutti. Hindi sapat na sabihing kaya naman ng bawat isa na dumiskarte para sa sarili. Dapat may mga institusyong aktibo at tunay na kumikilos pa rin para sa kapakanan ng mga tao at ng kabutihang panlahat.

Mga Kapanalig, ang proteksyon laban sa baha ay hindi dapat maging pribilehiyo ng mga may pera, kagamitan, o kakayahang gumawa ng sariling paraan. Hindi dapat kanya-kanya ang kaligtasan. Ito ay pananagutan ng gobyerno sa mga mamamayan. Pananagutan nilang tiyaking may maayos na paghahanda at may mga serbisyong makikinabang ang buong komunidad, lalo ang mga higit na nangangailangan.

Sumainyo ang katotohanan.

THE “SON OF MAN”

 3,650 total reads

Homily for the 21st Sunday in Ordinary Time, 23 August 2026

Matthew 16:13–20

We need to do a little Bible study for a start in order to understand our Gospel today. We need it to get to know where Jesus is coming from when he asks his disciples the question: “Who do people say the SON OF MAN is?”

The title “Son of Man” is important to Jesus. He often uses it to refer—not only to himself, but to the whole movement of his disciples. It is a title loaded with meaning. So we need to do a little Bible study and go back to the books of the Hebrew Bible that use the title “SON OF MAN.” The most important of these, aside from the Psalms, are the prophetic book of Ezekiel and the apocalyptic book of Daniel.

You might ask, do they use this title in the same way? No. In the prophet Ezekiel, whenever God calls the prophet SON OF MAN, it is a reminder that he must remain humble. Even if the word of God has been entrusted to him, that should not be a reason for it to go to his head. For Ezekiel, “Son of Man” means a child of Adam and Eve—fallen, weak, and sinful.

But in the Book of Daniel—my favorite book in the Old Testament—it is different. It is in Daniel that the meaning of the title “Son of Man” begins to change. We need to go back to chapter seven of his book. There, the “Son of Man” is a character in a vision.

According to Daniel, in his dream he first sees four ferocious beasts appearing one after another. Later, the angel explains that these four beasts represent four powerful empires of the world. For Daniel, they symbolize a humanity that no longer behaves humanly but acts like a beast. It desires nothing but power, even if it means trampling on human dignity. Its only principle is the survival of the fittest. No mercy, no restraint, no respect.

But in the prophet’s vision, there is a fifth character who appears after the four beasts. And this is the one he calls the “Son of Man.” This time, the representation is different. He is no longer associated with human frailty, cruelty, or sinfulness. Why? Because Daniel contrasts him with the beastly behavior of the monsters. He comes riding upon the clouds. He is lifted up and brought before another figure, an “Ancient One,” seated upon a throne in judgment. He represents God. And he bestows upon the Son of Man all dominion, power, and glory.

In the angel’s explanation, this Son of Man represents the wise ones of Israel, models of wisdom, holiness, and courage. People who are truly human. Examples of people of genuine human dignity, true images of God. This account in Daniel chapter seven is almost like an oracle about the fulfillment of God’s original plan for humanity: that the human being should truly become God’s image and likeness. A human being who resembles God.

So there is a context to Jesus’ question: “Who do people say the SON OF MAN is?” In short, who is this figure whom Daniel regards as the model of true human dignity, the one who will inherit the Kingdom of God? And the first answers of the disciples are people remembered as models of courage in the history of Israel. First they mention John the Baptist. Then Elijah, Jeremiah, or one of the prophets.

But suddenly Jesus changes the question: “But who do you say that I am?” And Simon Peter is the one who dares to answer. He says, “You are the Christ, the Son of the living God.” This is his way of saying—“You are not merely a model of true humanity. You are the Anointed One. You are not only the ‘Son of Man’; you are the ‘Son of God.’”

And in his response to Peter, Jesus takes us back to Daniel’s vision. What Daniel saw in his dream was explained or revealed to him not by a human being, but by a heavenly messenger. And so Jesus says to Peter, “Blessed are you, for flesh and blood has not revealed this to you, but my Father in heaven.”

In St. Mark’s version of this same scene, immediately after Peter says, “You are the Christ,” Jesus follows it with a grim prophecy about the suffering and death that the Son of Man must undergo before rising again (Mk 8:31).

There, the Son of Man refers not only to himself, but to the whole movement or community of his disciples. We, who represent Daniel’s “Sons of Man” are destined to first pass through suffering and death before the resurrection.

In other words, the mission to which Jesus invites us is to bring God’s purpose to fulfillment—that the children of humanity might become children of God; that human beings might overcome the impulses of frailty, sin, and beastliness, so that the image of God may truly shine upon the human face. To be able to react spontaneously when our humanity is degraded by violence, cruelty, and disrespect. To say, “No, that’s not what it means to be human!”

This will be the mission of the Church that Jesus establishes. And so he says to Simon, “You are Peter, and upon this rock I will build my Church.” Meaning, no longer something weak, but a solid foundation, one that even the powers of death will not be able to destroy.

Have you noticed how Jesus keeps changing the images or symbols he uses in his response to Peter? First: the rock, symbol of a firm foundation. Second: the key, symbol of stewardship of the Kingdom. Third: one who binds and one who loosens. The rock and the key are clear enough. But what is this business about binding and loosening?

Remember, Simon was a fisherman. And wasn’t it when Jesus first encountered him by the lakeshore that he found him tending or mending his nets? The net, after all, is the fisherman’s principal instrument, aside from his boat, for catching fish. And didn’t the Lord say to him when he called him, “You will be a fisher of men”? From then on, it would be people whom his net would gather for the Kingdom of God.

For fishermen, there are two important things that need to be done when repairing the nets after fishing. As nets grow old, some of their strands break, while other parts become tangled. And so there are two tasks:

1. Binding together the parts of the net that have been torn apart.

2. Loosening the parts that have become tangled.

After all, how can a net make a good catch if it is full of holes because its strands have broken apart, or if parts of it have become all tangled up?

Isn’t life like that too, especially our relationships? Sometimes we begin with beautiful relationships, connections, even projects, and then suddenly things fall apart. Connections are broken. People separate. We go our own ways. At other times, something that started out very simple becomes terribly complicated. Everything gets tangled up.

And so it is as though the Lord were saying, “Yes, you will still go through all sorts of failures. But do not surrender your humanity to failure and sin. If you wish to inherit the Kingdom, then live out your calling. Stand by your mission.”

And that mission is to become menders of nets. To repair what has been broken in our lives. To bind together relationships that have been torn apart. To loosen the knots of relationships that have become tangled.

And in this way, we fulfill the mission God has entrusted to us: to become fishers of people for his Kingdom—so that the image of the SON OF MAN may shine forth, and on our human faces, people may catch a glimpse of the SON OF GOD.

ALWAYS PREVAIL OVER EVIL

 4,263 total reads

Gospel Reading for August 23, 2026 – Matthew 16: 13-20

ALWAYS PREVAIL OVER EVIL

Jesus went into the region of Caesarea Philippi and he asked his disciples, “Who do people say that the Son of Man is?” They replied, “Some say John the Baptist, others Elijah, still others Jeremiah or one of the prophets.” He said to them, “But who do you say that I am?” Simon Peter said in reply, “You are the Christ, the Son of the living God.” Jesus said to him in reply, “Blessed are you, Simon son of Jonah. For flesh and blood has not revealed this to you, but my heavenly Father. And so I say to you, you are Peter, and upon this rock I will build my church, and the gates of the netherworld shall not prevail against it. I will give you the keys to the kingdom of heaven. Whatever you bind on earth shall be bound in heaven; and whatever you loose on earth shall be loosed in heaven.” Then he strictly ordered his disciples to tell no one that he was the Christ.

————

The Catholic Church has existed as a distinct institution for about 1,993 years.

Its journey has not been smooth sailing. The early Christians endured severe persecution, torture, and death under the Roman emperors. The Church was later divided into two major branches—the Western (Catholic) Church and the Eastern (Orthodox) Church—because of theological and political disagreements. Then came the Protestant Reformation, which arose in protest against corruption and certain Church teachings. There was also the period when the Papacy was moved from Rome to France, creating great confusion as multiple men claimed to be the true Pope at the same time. The Crusades, fought to reclaim the Holy Land from Muslim control, brought immense violence and suffering. Later, the Inquisition established Church courts to identify and punish those who taught ideas contrary to Catholic beliefs, often through harsh methods.

Jesus could have simply left the apostles to do what they thought was right on their own. He did not have to establish the Church. Yet he chose to do so, ensuring that his work of salvation would continue and flourish until the end of time by entrusting Peter (who himself was imperfect), the first Pope, with the keys to the Kingdom of Heaven.

Despite everything that has happened throughout history, and despite the challenges the Church continues to face today, Jesus assures us in today’s Gospel that the Church will remain strong and will ALWAYS PREVAIL OVER EVIL.

Lord Jesus, we claim your eternal victory over sin. We believe that the gates of the netherworld shall never prevail against your Church. Help us always to live in the light of your Holy Spirit for as long as we live. Amen.

Veritas Editorial

Picture of Rev. Fr. Anton CT Pascual

Rev. Fr. Anton CT Pascual

1,2,3 kanya-kanya na!

 11,555 total reads

 11,555 total reads Mga Kapanalig, kumusta kayo nitong mga nakaraang linggo na naging grabe ang pag-ulan?  Noong Agosto 17 lamang, umabot sa 201.7 millimeters ang ulan

Read More »

NEW NORMAL

 92,842 total reads

 92,842 total reads Kapanalig, sa nakalipas na dalawang lingo sa buwan ng Agosto 206., ating nasaksihan, ating naranasan kung paano naging “waterworld” ang maraming bahagi ng

Read More »

Ilawan ang katotohanan

 187,067 total reads

 187,067 total reads Mga Kapanalig, isinagawa na noong Biyernes ang kauna-unahang “truth-telling session” ng Truth Commission tungkol sa madugong war on drugs ng administrasyon ni dating

Read More »

Dagat ng basura

 247,557 total reads

 247,557 total reads Mga Kapanalig, hindi lang korapsyon sa mga flood control projects ang umaalingasaw tuwing tag-ulan. Nangangamoy din ang baho ng bigóng pagtugon natin sa

Read More »

Pahirapang dagdag-sahod

 260,893 total reads

 260,893 total reads Mga Kapanalig, “people over profit” at “labor over capital” ang ilan sa mga prinsipyong itinataguyod ng mga panlipunang turo ng ating Simbahan kapag

Read More »

Watch Live

RELATED TOPICS

Miyerkules, Agosto 26, 2026

 1,101 total reads

 1,101 total reads Miyerkules ng Ika-21 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 2 Tesalonica 3, 6-10. 16-18 Salmo 127, 1-2. 4-5 Mapalad ang sumusunod na taong may

Read More »

Martes, Agosto 25, 2026

 2,611 total reads

 2,611 total reads Martes ng Ika-21 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) o kaya Paggunita kay San Luis IX o kaya Paggunita kay San Jose de Calasanz, pari 2

Read More »

Lunes, Agosto 24, 2026

 4,119 total reads

 4,119 total reads Kapistahan ni Apostol San Bartolome Pahayag 21, 9b-14 Salmo 144, 10-11. 12-13ab. 17-18 Talastas ng mga tao dakilang paghahari mo. Juan 1, 45-51

Read More »

Linggo, Agosto 23, 2026

 5,208 total reads

 5,208 total reads Ika-21 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) Isaias 22, 19-23 Salmo 137, 1-2a. 2bk-3. 6 at 8bk Pag-ibig mo’y di kukupas, gawain mo’y magaganap.

Read More »

Sabado, Agosto 22, 2026

 6,119 total reads

 6,119 total reads Paggunita sa Pagka-reyna ng Mahal na Birheng Maria Isaias 9, 1-6 Salmo 112, 1-2. 3-4. 5-6. 7-8 Ngalan ng D’yos ay idangal ngayon

Read More »

SUPPORT OUR MISSION

BECOME A KAPANALIG MEMBER AND EUCHARISTIC ADVOCATE!

CATHOLINK

THE PHILIPPINES CATHOLIC CHURCH ONLINE DIRECTORIES

Scroll to Top