FIRST THINGS FIRST & SUNDAY HOMILIES

Homily February 25, 2024

 2,535 total views

2nd Sunday of Lent Cycle B
Gen 22:1-2.9.10-13,15-18 Rom 8:31-34 Mk 9:2-10

Hindi madali ang panawagan sa atin ng kuwaresma kung talagang seseryosohin natin itong gawin. Kailangan nating kalabanin ang tukso na palaging lumalapit sa atin. Kailangan nating tanggihan ang ating sariling hilig lalo na iyong nakakasama naman sa atin. Kailangan tayong maglaan ng panahon para sa panalangin; kailangan tayong tumulong sa ating kapwa. Sa maikling salita kailangan tayong mamatay sa ating sarili upang maging bukas sa Diyos at sa ating kapwa.

Hindi ito madali. At bakit natin ito ginagawa? Kasi gusto nating makiisa sa bagong buhay na binigay sa atin ni Kristo, ang bagong buhay ng Muling Pagkabuhay. Ngayong Linggo pinapasilip tayo sa makabagong buhay na ito. Pinapatikim sa atin ang kaluwalhatian na magiging atin kung sumusunod tayo kay Jesus. Nagbagong anyo si Jesus sa harap nina Pedro, Juan at Santiago. Kasama ni Jesus si Moises na kumakatawan sa Batas ng Diyos, at si Elias na kumakatawan sa mga propeta na nananawagan na sumunod ang mga tao sa Batas ng Diyos. Maningning at maluwalhati ang kanilang anyo. Napakaganda ng pangitaing ito na napasabi ni Pedro: “Panginoon, manatili na lang tayo dito. Gagawa kami ng tatlong kubol para sa inyo.”

Ang pagbabagong anyong ito ay pampalakas ng loob sa mga apostol na nadi-discourage na dahil nagsasalita na si Jesus tungkol sa kanyang pagpapakasakit at kamatayan habang sila ay papunta sa Jerusalem. Hindi naman sumunod ang mga alagad ni Jesus sa kanya para lang sila mabigo, para lang maglaho ang kanilang pag-asa sa tagumpay na dadalhin ng pinaniniwalaan nilang sinugo ng Diyos. Upang bigyan sila ng pag-asa, pinasilip sila ni Jesus sa kaluwalhatian na mapapasakanya. Pinakita ni Jesus na ang mangyayari sa kanya sa Jerusalem ay naaayon sa plano ng Diyos na nakasaad sa mga Batas at sa mga pahayag ng mga propeta. Kaya ang boses na nanggaling sa langit na siya ang boses ng Diyos Ama ay humikayat sa kanila: “Pakinggan ninyo siya.” Anuman ang sasabihin niya, sundin ninyo kasi siya ang aking anak. Hindi niya kayo pababayaan. Magdadala ng tagumpay ang kanyang daraanan. Sundin ninyo siya!

Magkakaroon tayo ng ganitong pag-asa kahit na anong hirap man ang ating nararanasan sa ating pagsunod kay Jesus kung tayo ay may malakas na pananalig. Ang pag-asa ay nakaugat sa pananalig. Ang pananalig na hinihingi sa atin ay ang pananalig ni Abraham na narinig natin sa unang pagbasa. Itinaya ni Abraham ang lahat sa kanyang pagsunod sa salita ng Diyos. Handa niyang ialay si Isaac, ang kaisa-isa niyang anak, ang kanyang anak na minamahal, para sa Diyos. Sinubok ng Diyos ang kanyang pananampalataya at pumasa siya sa pagsubok. Buo ang kanyang pananalig sa Diyos kaya pinangakuan siya ng malaking lahi na kasing dami ng mga bituin sa langit at ng mga buhangin sa dalampasigan. Binigyan siya ng pag-asa na hindi mawawala ang kanyang lahi.

At talagang makakaasa tayo sa Diyos kasi buo naman ang pagmamahal niya sa atin. Hindi hinayaan ng Diyos na iaalay ni Abraham ang kaisa-isang anak niya, pero siya, inalay niya ang kanya mismong anak, ang kanyang pinakamamahal na anak. Kaya nga sinabi ni San Pablo sa ating ikalawang pagbasa, kung ibinigay na ng Diyos ang kanyang anak para sa atin, ano pa ba ang hindi niya ibibigay sa atin? Pababayaan ba niya tayo? Hindi ba niya tayo ililigtas sa anumang hinaharap natin ngayon? Huwag tayong mag-alinlangan. Buo ang commitment ng Diyos sa atin. Pinakita ni Jesus ang commitment na iyan sa kanyang pagkamatay at muling pagkabuhay para sa atin. At ngayon ay patuloy na niya tayong inaalalayan sa kanyang pagiging tagapamagitan sa atin doon sa kanan ng Diyos Ama. May dakila tayong tagapamagitan sa Diyos.

Kaya, mga kapatid, huwag manghina ang loob natin sa pagtahak ng landas ng kuwaresma. Ang mga kahirapan na nararanasan natin sa ating pagsunod kay Jesus ay balewala sa harap ng kaluwalhatian at ng tagumpay na mapapasaatin. Ang pagbabagong anyo ni Jesus ay isang assurance sa atin.

Ngayong araw ay February 25. Inaalaala natin ang nangyari sa Edsa noong 1986, 38 years ago. Ito ay isang araw ng tagumpay ng mga Pilipino. Sa wakas, naiwaksi natin ang labing apat na taon ng diktadura ni Marcos Sr, at ito ay nagawa natin ng mapayapa. Nagawa natin ito kasi nagkasama-sama tayo. Hindi natakot ang mga tao kung ano ang mangyayari sa kanila. Hinarap nila ang mga sundalo at ang mga tangke na ang sandata ay ang Santo Rosaryo. Sa halip na pagmumura, hinarap nila ang mga sundalo na may mga bulaklak. At pinakita naman ang kagitingan ng mga sundalo at pati na ang mga piloto ng mga pandigmang eroplano na hindi sila sumunod sa utos ng kanilang nakakataas na barilin at bombahin ang mga tao. Hindi nila maaaring patayin ang kapwa Pilipino na walang kalaban-laban, ang kapwa Pilipino na walang naman ginagawa kundi magdasal at umawit. Ang Edsa ay isang sulyap sa atin, isang patikim kung ano ang magagawa ng mga Pilipino na nagkakaisa, na nagdarasal, na handang magtaya ng sarili para sa bayan. Nagawa natin ito kasi nagkaroon tayo ng pag-asa na may panibagong liwanag sa buhay sa gitna ng kadiliman ng diktadura. Malakas ang pag-asa natin kasi malalim ang ating pananampalataya na hindi tayo pababayaan ng Diyos. Kaya dasal ang ating sandata noon. Hindi man lahat ng mga Pilipino ay nasa Edsa noong 1986, pero lahat ng mga Pilipino ay nagdarasal sa kanila-kanilang bahay at sa mga simbahan noong nangyayari ang Edsa.

Hindi naman tayo binigo ng Diyos. Nagbago ang loob ng mga leaders natin. Nagbago ang loob ng mga generals. Nagbago ang loob ng mga Marcoses at ng kanilang mga cronies. Umalis na lang sila.
Natikman na natin ang tagumpay ng pagiging mulat, ng pagkakaisa, ng panalangin noon 1986. Nasa atin na ngayon kung ipagpatuloy pa natin ang pagiging mulat sa mga ginagawa ng mga kasalukuyang pulitiko sa atin, kung ipagpatuloy natin ang pagkakaisa sa pagtaya ng sarili para sa bayan, kung ipagpatuloy pa natin ang pananalig sa Diyos na hindi nagpapabaya sa mga umaasa sa kanya.

First Things First | February 20, 2024

 5,291 total views

First Things First | February 20, 2024
WATCH: Reflection on today’s First Reading from Bp. Broderick Pabillo.

First Things First | February 19, 2024

 5,291 total views

First Things First | February 19, 2024
WATCH: Reflection on today’s First Reading from Bp. Broderick Pabillo.

First Things First | February 18, 2024

 5,284 total views

First Things First | February 18, 2024
WATCH: Reflection on today’s First Reading from Bp. Broderick Pabillo.

Homily February 18, 2024

 8,785 total views

Homily February 18, 2024
1st Week of Lent
Gen 9:8-15 1 Pet 3:18-22 Mk 1:12-15

Ang panahon ng Kuwaresma ay panahon ng pagpapahalaga ng ating binyag. Minsan lang tayo bininyagan pero ang katotohanan ng binyag ay ating isinasabuhay sa bawat sandali ng ating buhay. Dahil sa binyag, nagkaroon tayo ng bagong buhay. Nakiisa tayo sa kamatayan ni Jesus at sa kanyang muling pagkabuhay. Namatay na tayo sa kasalanan. Napatawad na ang ating kasalanan at patuloy tayong pinapatawad kapag tayo ay nagsisisi. Nakikiisa na tayo ngayon sa buhay ni Jesus bilang anak ng Diyos. Kaya mahalaga na sa panahon ng Kuwaresma tumitingin tayo kay Jesus bilang modelo natin kung paano tayo magiging anak ng Diyos.

Ang ating unang pagbasa ay tungkol sa pagtitipan ng Diyos kay Noe at sa buong sangnilikha. Pagkatapos ng malaking baha na pinadala ng Diyos upang linisin ang mundo na noo’y puno na ng dahas at ng kasalanan, nakalabas na si Noe at ang mga anak niya mula sa daong. Nag-alay ni Noe ng handog sa Diyos at dito nagsalita ang Diyos sa kanya. Magpapasimula uli siya ng bagong mundo. Hindi na niya sisirain ang mundong ito sa pamamagitan ng baha. Ang tanda ng pangakong ito ay ang bahaghari, ang rainbow, na lumalabas pagkatapos ng ulan. Ito ay paalaala ng pangako ng Diyos.
Ang malaking baha ay tanda ng ating binyag. Ito naman ang sinulat ni San Pedro sa ating ikalawang pagbasa. Tulad ng baha, sa binyag nilinis ng Diyos ang ating kasamaan at mapakagsimula tayo ng panibagong relasyon sa Diyos. Nagiging anak tayo ng Diyos tulad ni Jesus.

Si Jesus ay nakiisa sa atin. Siya ay ang Diyos na naging tao. Bilang tao nakiisa siya sa lahat ng kalagayan natin bilang tao, maliban sa kasalanan, kasi ang kasalanan ay hindi naaayon sa ating pagkatao. Noong nilikha tayo ng Diyos, hindi tayo nilikha na makasalanan. Dumating lang ang kasalanan kasi noong tinukso ang ating unang mga magulang, pinili nila ang boses ng isang nilikha, ang ahas, kaysa ang boses ng manlilikha. Oo, ang tukso ay bahagi ng ating karanasan bilang tao. Si Jesus ay tinukso din. Pero hindi dahil sa tinukso tayo, magkakasala na tayo. Tinukso si Jesus pero hindi siya nagkasala. Tinukso si Jesus sa disyerto habang nandoon siyang nagdarasal at nag-aayuno. Ang bayan ng Israel ay sinubok din noong sila ay naglalakbay sa disyerto ng apatnapung taon. Ilang beses nagkasala ang mga Israelita sa disyerto. Palagi silang nagrereklamo sa Diyos at hindi sumusunod sa kanya. Kaya ang mga lumabas sa Egipto ay namatay lahat sa disyerto, maliban kay Josue at Caleb. Ang mga anak at apo nila ang nakapasok sa lupang ipinangako sa kanilang mga ninuno. Iba si Jesus. Siya ang bagong Israel na magsisimula ng bagong bayan ng Diyos. Tinukso siya sa disyerto pero hindi siya nagkasala.

Tinutukso din tayo. Ang tukso ay maaaring nanggagaling sa ating sarili, tulad ng katamaran, kahalayan, o kayabangan. Ito ay maaari ring manggaling sa ating paligid tulad ng ating barkada, ng panunukso ng mga politico tulad ng pananakot nila o pangangako ng ayuda tulad ng nangyari sa People’s Initiative para sa cha-cha, o maaaring manggaling sa tiktok o sa mga videos na napapanood natin sa social media. Ang tukso ay maaaring manggaling mismo sa demonyo. Layuan natin ang mga ito at labanan natin. Ang mga sandata na panlaban natin sa tukso ay ang mga gawain sa kuwaresma: ang panalangin, ang pag-aayuno at ang kawanggawa. Disiplinahin natin ang ating sarili sa ating pagpepenitensiya. Maikipag-ugnay tayo sa Diyos sa pamamagitan ng ating pagdarasal at sa ating pagkawanggawa. Tulad ni Jesus, mapagtatagumpayan natin ang tukso sa ating buhay.

Pero hindi lang sapat na hindi magkasala. Hindi tayo nagiging mabuting Kristiyano kasi hindi na tayo nagkakasala. Makiisa din tayo sa misyon ni Jesus. Pag-alis ni Jesus sa disyerto nagsimula na siya na magpahayag ng Magandang Balita. Ang mensahe niya ay: Ngayon na ang katuparan ng panahon na ipinangako sa atin. Nandito na ang paghahari ng Diyos. Kaya magsisisi na tayo sa ating mga kasalanan at sa Magandang Balita ay manampalataya. Ito rin ang sinabi sa atin noong Miyerkules noong inilalagay sa ating noon ang abo: Talikuran mo ang iyong kasalanan at sa Magandang Balita ay manampalataya.

Nilalabanan natin ang tukso at pinagsisisihan natin ang ating kasalanan upang manalig tayo sa Magandang Balita ng kaligtasan at ito ay ipahayag. At ito nga ang Magandang Balita. Nandito na ang kaligtasan. Nakikiisa na sa atin ang Diyos. Tanggapin natin siya. Tularan natin si Jesus upang mapasaatin ang kanyang kagalakan. Binabahagi na niya sa atin ang kaligayahan ng pagiging anak ng Diyos. Bilang mga anak, manalig tayo sa Diyos Ama na nagmamahal sa atin.

Kailangan ng mga tao ngayon ang Magandang Balitang ito. Maraming mga tao ay nababalot ng lungkot. Parang nag-iisa sila at walang matatakbuhan. Marami ay balisang-balisa sa mga pasanin at responsilibidad sa buhay. Parang nag-iisa sila na nagdadala ng mga problema. Ang iba ay naaalipin ng masasamang ugali o ng galit o ng inggit. Hindi na sila makalaya. Marami ay nagsisikap at abalang-abala sa maraming bagay pero hindi naman sila maligaya. Nandito na ang Magandang Balita. Nandiyan ang Diyos na nagmamahal sa atin. Pinadala na niya ang kanyang anak upang iligtas tayo sa mga pasananin natin. May nagmamahal sa atin at maaasahan natin siya.

Mga kapatid, tanggapin natin at ibahagi natin ang Magandang Balita na ito. Anak tayo ng Diyos. Anumang tukso o anumang nagpapabigat at nagbabanta sa atin sa buhay, malalampasan natin ang mga ito. Minamahal tayo ng Diyos na ating Ama.

First Things First | February 17, 2024

 5,284 total views

First Things First | February 17, 2024
WATCH: Reflection on today’s First Reading from Bp. Broderick Pabillo.

First Things First | February 16, 2024

 5,279 total views

First Things First | February 16, 2024
WATCH: Reflection on today’s First Reading from Bp. Broderick Pabillo.

First Things First | February 15, 2024

 5,279 total views

First Things First | February 15, 2024
WATCH: Reflection on today’s First Reading from Bp. Broderick Pabillo.

First Things First | February 14, 2024

 5,280 total views

First Things First | February 14, 2024
WATCH: Reflection on today’s First Reading from Bp. Broderick Pabillo.

Homily February 14 2024

 9,579 total views

Homily February 14 2024
Ash Wednesday
Joel 2:12-18 2 Cor 5:20-6:2 Mt 6:1-6.16-18

Tulad ng sinulat ni San Pablo sa ating ikalawang pagbasa, bilang pinadala ng Diyos, nanawagan kami sa inyo sa ngalan ni Kristo, makipagkasundo na kayo sa Diyos. Ngayon na ang panahon ng kaligtasan. Tanggapin na ninyo ang kaligtasang inaalok sa inyo.

Iyan po ang panahon ng Kuwaresma na sinisimulan natin ngayong araw. Ito ay panahon ng masidhing pagsisikap na isabuhay ang kaligtasan na tinanggap na natin noong tayo ay bininyagan. Niligtas tayo ni Jesus noong siya ay nagpakasakit, namatay at muling mabuhay para sa atin. Natanggap natin ang kaligtasang ito noong tayo ay bininyagan. Binayaran na ni Jesus ang ating mga kasalanan at binahagi sa atin ang kanyang bagong buhay. Naging mga anak na tayo ng Diyos Ama, tulad ni Jesus. Naging tagapagmana na tayo ng langit. Naging templo na tayo ng Espiritu Santo na nananahan sa atin. Ang mga katotohanang ito ay pinapaalaala uli sa atin, at hinihikayat tayo na isabuhay ang bagong buhay ng mga inililigtas ng Diyos.

Ang paglalagay ng abo sa ating mga noo ngayong araw ay panawagan sa atin ng bagong buhay na mapapasaatin. Huwag huwag tayong malilang ng mundong ito. Lilipas ang buhay na makalaman natin. Mamamatay tayo at babalik tayo sa alabok, pero may bagong buhay na nag-aantay sa atin. Mamuhay na tayo ngayon ayon sa bagong buhay na ito, kaya magsisisi na sa ating mga kasalanan at mamuhay para sa kaharian ng Diyos.

Oo, napatawad na ang kasalanan natin noong tayo ay bininyagan. Pero dala-dala pa rin natin ang bakas ng kasamaan sa ating buhay ngayon at hinahatak pa tayo nito. Huwag tayo magpadala dito. Patuloy natin labanan ang kasamaan sa ating buhay. Talagang ang buhay natin ay isang pakikidigma sa kasamaan. Araw araw nating itong ginagawa at huwag dapat tayong magpabaya. Binigyan naman tayo ng sandata sa labanan na ito. Ito ang tatlong programa ng kuwaresma – iyan ay ang panalangin, ang pagpepenitensiya at ang pagkakawanggawa.

Sa panalangin nakikipag-ugnay tayo sa Diyos. Ito po ay ang balik-handog natin ng panahon. Sikapin natin na mas bigyan ng panahon ang Diyos sa ating personal na panalangin, sa ating pakikiisa sa mga gawain sa simbahan tulad ng pakiisa sa rosary at Bible sharing sa ating mga Kriska o BEC, sa ating personal na pagbabasa ng Bible, sa mga sama-samang pagdarasal sa ating mga pamilya. Mas pinagbibigyan natin ng panahon ang panalangin, may lumalago ang ating pag-ibig sa Diyos at mas mabibiyayaan tayo.

Ang madalas na hadlang sa ating pagdarasal ay ang sariling kagustuhan. Mas gusto natin ang barkada, mas gusto natin ang mag-tik-tok o manuod ng video o TV, mas gusto natin ang matulog. Kaya kailangan ding supilin ang ating sarili. Ito na ang pagpepenitensiya. Kasama dito ang pag-aayuno ngayong araw ng Miyerkules ng Abo at ang hindi pagkain ng Karne tuwing Biyernes. Maaari din tayong gumawa ng pagpigil sa sarili sa iba’t-ibang paraan upang magkaroon ng self-control. Ito ay maaaring pag-control ng pagmumura, supilin ang pagiging magalitin, labanan ang katamaran, bawasan o alisin ang pag-iinum o paninigerilyo. Maraming paraan upang magkaroon tayo ng self-mastery.

Ang bunga ng ating panalangin at penitensiya ay ang pag-ibig sa kapwa na napapakita natin sa ating pagkawanggawa. Kaya ang panahon ng kuwaresma ay panahon ng FAST2FEED. Ang natipid natin dahil sa pag-aayuno ay ibinigigay natin para makakain ng mga nagugutom o hindi sapat na nakakain na mga bata. Kaya mayroon tayong second collection sa araw na ito para sa FAST2FEED. Mayroon din tayong programa ng ALAY KAPWA. May pananagutan tayo sa ating kapwa kaya naglilikom tayo ng pera upang makatulong sa mga nasasalanta ng mga kalamidad. Nagtitipid tayo upang may mai-share tayo sa iba. Pati na ang mahihirap o ang mga bata ay makakasama sa pagtulong sa kapwa. Nandiyan ang PONDO NG PINOY, ang pagtatabi ng maliit na halaga, kahit na piso araw-araw bilang tanda ng pag-ibig sa Diyos at sa kapaw. Hindi ba ito din ang diwa ng ating pagbabalik-handog ng kayamanan? Seriosohin natin na ang ating pagbabalik-handog. Binibigyan tayo ng simbahan ng maraming paraan upang makatulong sa kapwa.

Mga kapatid, sa ating pagdarasal, napapalapit tayo sa Diyos. Sa ating pagpepenitensiya nagkakaroon tayo ng self-control, at sa ating pagkakawanggawa nakakatulong tayo sa kapwa. Ngunit may sinasabi ang Panginoong Jesus sa atin tungkol sa mga ito. Gawin natin ang mga ito, pero gawin natin na hindi nagpapakitang tao. Ginagawa natin ito para sa Diyos, mapansin man ng iba o hindi. Ang Diyos na nakakakita ng mga bagay na ginagawa ng lihim, ay ang gagantimpala sa atin. May gantimpala sa Diyos kasi mabubuti ang mga gawaing ito. Huwag lang sana sirain ang kabutihan ng panalangin, ng pag-aayuno at ng paglilimos ng kayabangan o paghahanap ng pansin sa ibang tao.

Ang kuwaresma ay tatagal ng apatnapong araw. Apatnapo ay panahon ng paghahanda at panahon ng pagpapanibago. Ito ay nagpapakita ng pagtitiyaga. Ang tunay na pagbabago ay hindi natatamo sa panandaliang paraan. Kailangan nito ng panahon upang magka-ugat at maging kaugali. Ang mga Israelita ay dapat maglakbay ng apatnapong taon sa disyerto upang maging bayan ng Diyos pagpasok nila sa lupang ipinangako sa kanilang mga ninuno. Umulan na apatnapong araw at gabi upang mapanibago ang mundo noong panahon ni Noe. Si propeta Elias ay lumakbay ng apatnapong araw papunta sa bundok ng Horeb upang doon ay makatagpo ang Diyos. Si Jesus ay nagdasal at nag-ayuno ng apatnapong araw sa disyerto bago siya magsimula ng kanyang misyon. Kaya taon-taon apatnapong araw tayo dumadaan sa kuwaresma upang sariwain ang ating sarili para makaisa ni Jesus sa kanyang misterio paskal – ang kanyang pagpapakasakit, pagkamatay at muling pagkabuhay. Upang makaisa ni Jesus sa kanyang muling pagkabuhay dumadaan din tayo sa karanasan ng pagsisikap na mamatay sa sarili at maging generous.

Mga kapatid, pumasok tayo sa panahong ito na may kababaan loob, kaya tumatanggap tayo ng abo sa ating noon, at ng may katatagang loob na ipagpatuloy ang disiplina ng panalangin, penitensiya at kawanggawa sa loob ng apatnapong araw na ito.

First Things First | February 13, 2024

 5,280 total views

First Things First | February 13, 2024
WATCH: Reflection on today’s First Reading from Bp. Broderick Pabillo.

First Things First | February 12, 2024

 9,037 total views

First Things First | February 12, 2024
WATCH: Reflection on today’s First Reading from Bp. Broderick Pabillo.

First Things First | February 11, 2024

 9,632 total views

First Things First | February 11, 2024
WATCH: Reflection on today’s First Reading from Bp. Broderick Pabillo.

Homily February 11, 2024

 9,037 total views

6th Sunday of Ordinary Time
World Day of the Sick
Lev 13:1-2.44-46 1 Cor 10:31-11:1 Mk 1:40-45

Noong February 11, 1858 si Bernadette Soubirous, kasama ng dalawa pang batang babae ay pumunta sa may grotto ng Masabiel upang manguha ng panggatong. Bigla na lang may malakas na hangin mula sa grotto at doon nakakita si Bernadette ng isang magandang babae. Siya lang ang nakakita nito. Ito na ang simula ng labing walong pagpapakita ng Mahal na Birhen sa kanya sa grottong iyon. Ang Mahal na Birhen ay nagpakilala sa kanya na siya ang Imakulada Concepcion. Si Maria na Imaculada Concepcion, na ibig sabihin ay pinaglihi na walang kasalanan, ay idiniklara na dogma, na ang ibig sabihin ay dapat paniwalaan ng mananampalataya na totoo, nuong 1854 lamang. Ang Masabiel ay nasa maliit na barrio ng Lourdes. Mula noon, naging tanyag ang Lourdes na puntahan ng mga mananampalataya, lalo na ng mga may sakit dahil sa maliit na batis na pinahukay ng Mahal na Birhen kay Bernadette. Mula sa batis na ito na ngayon ay malaki na, marami ang napapagaling. Ngayon, kilalang-kilala ang Lourdes na puntahan ng mga may sakit, ng mga gustong tumulong sa mga may sakit, ng mga gustong magdasal, at ng iba’t ibang mga tao na may dalang mga kahilingan sa Diyos o gustong magpasalamat sa kanya.

Milyong-milyon ang mga tao na pumupunta doon taon-taon. Dahil dito idineklara ang February 11 na World Day of the Sick. Hindi man tayo makapunta sa Lourdes sa araw na ito, bigyan nating halaga ang mga may sakit. Sinabi ni Jesus na papapasukin tayo sa kanyang kaharian kasi siya ay may sakit at inalagaan natin siya. Sa ating pagkalinga sa mga may sakit, si Jesus ang ating pinaglilingkuran, kahit na ang mga may sakit ay mahina na at makulit pa. Sa misa natin ngayon, itaas natin sa Diyos ang kahirapan ng mga may sakit, lalo na iyong mga kamag-anak at kakilala natin. Ipagdasal din natin ang mga doctor, mga nurses at mga care-givers na nangangalaga sa kanila.

Ngayong Linggo, ang mga pagbasa natin ay tungkol sa isang sakit na kinatatakutan noong panahon, ang sakit na ketong. Nakakatakot ang sakit na ito kasi nakikita ang sintomas ng karamdaman. Naaagnas ang balat ng may sakit. Nakakadiri itong tingnan. Noong unang panahon, ito ay walang lunas at pinaniniwalaang nakakahawa pa. Wala silang magawa sa mga may ketong kundi ilayo sila sa lipunan. Ang mga taong may sugat na hindi gumagaling at kumakalat ay dapat dalhin sa pari ng mga Israelita. Susuriin ng pari ang sugat o ang pagbabago ng kulay ng balat at siya ang madedeklara na ito ay ketong. Ang may ganitong karamdaman ay ilalayo sa sambayanan. Palagi siyang sisigaw na “Ketong! Ketong!” kapag may lumalapit sa kanya upang siya ay layuan.

Si Jesus ay ang anak ng Diyos na naging tao at siya ay dumating upang magbigay ng kaligtasan, kasama na dito ang pagalingin ang mga may karamdaman. Ito ay pinakita niya sa ating ebanghelyo ngayon. Hindi niya nilalayuan ang may pangangailangan, kahit na ang may ketong. Lumapit pa nga siya at hinipo ang ketongin. Bawal ito para sa mga Hudyo. Magiging madumi ang may contact sa may ketong. Bakit niya ginawa ito? Kasi siya ay mahabagin. Nahabag siya kaya lumapit siya. Ang mahalaga sa kanya ay hindi ang sasabihin ng iba kundi ang pangangailangan ng may sakit.

Napakaganda ang sinabi ng may ketong sa kanya. “Kung gusto mo, mapapagaling mo ko.” May pananampalataya ang ketongin kay Jesus. Naniniwala siya sa kanyang kapangyarihan. May kakayahan siya. Gusto ba niyang gamitin ang kakayahan niya? Napakasarap ng sagot ni Jesus: “Gusto ko! Gumaling ka!” Nilapitan, hinipo at pinagaling siya ni Jesus. Mahabagin siya, may kakayahan siyang tumulong, at tumutulong siya! Iyan ang ating Panginoong Jesus.

Ginalang din ni Jesus ang kaugalian ng mga Hudyo. Hindi lang sapat na gumaling ang ketong. Kailangan maibalik uli siya sa komunidad. Kaya pinapunta niya ang taong gumaling sa pari upang magpatotoo ito na talagang magaling na siya at mag-alay siya ng handog para makabalik na siya sa komunidad.

Pinagbawalan ni Jesus na ibalita ang milagrong ito sa mga tao. Ayaw niyang maging sikat, at ang tao ay lumapit lamang sa kanya dahil sa sikat siya, na isa na siyang star. Hindi naman siguro natin masisisi ang taong gumaling. Sa kanyang labis na tuwa, hindi niya mapigilang ipahayag na siya ay wala nang ketong. Nalaman ito ng mga tao at dinumog na si Jesus ng madla, kaya hindi na siya makapasok sa mga lunsod. Nanatili na lang siya sa mga ilang na lugar, pero kahit na doon, pinupuntahan pa rin siya ng mga tao.

Ang ketong ay nagagamot na ngayon. Kaya ang isla ng Culion na pinagtatapunan ng mga ketongin mula pa noong 1906 ay bukas na ngayon mula lang nuong 1992, at may mga turista na na pumupunta doon. Magagamot na ang ketong, pero ngayon ay may mga karamdaman pa rin na kinatatakutan ng mga tao at wala pang gamot na natutuklasan. Isa na riyan ay ang HIV-AIDS. Wala pang gamot dito. Ito ay nakakahawa din at nilalayuan ng mga tao ang may sakit ng ganito, hindi lang sa ito ay nakakahawa at nakamamatay, kundi tingin nila na makasalanan sila. Kadalasan nakukuha ang sakit na ito dahil sa sexual activities. Huwag na nating usisain paano nagka-HIV ang isang tao. Sa halip, tulungan natin siya. Mahabag tayo sa kanila at tanggapin natin sila sa ating pamilya at sa ating sambayanan. Pero maging maingat tayo, lalo na dito sa Palawan. Wine-welcome natin ang mga turista pero kilalanin din natin na mayroong negative side ang tourism. Nagdadala din ito ng iresponsableng sexual activities. Iwaksi natin ito. Huwag ipagbili ang katawan para lamang pagkakakitaan o sa kaaliwan.

Ang lahat ng may sakit ay tulungan natin. Ang mensahe ng World Day of the Sick ngayon ay: “Hindi maganda na ang tao ay mag-isa.” Iyan ang nararanasan ng maraming may sakit, lalo na kung malubha na ang kanilang kalagayan – parang iniiwanan na sila. Madalas mag-isa na lang sila. Iyan din ang nararamdaman ng may HIV. Hindi man tayo mga doctor o care giver na direktang makagagamot sa kanila, maipaparamdam nating lahat na hindi nag-iisa ang mga may sakit. Nandiyan tayo, binibisita sila, tinatanggap sila at tinutulungan sila. Maari pa nga na tayo ang makapagpaparamdam sa kanila ng presensiya ng Diyos.

First Things First | February 10, 2024

 9,954 total views

First Things First | February 10, 2024
WATCH: Reflection on today’s First Reading from Bp. Broderick Pabillo.

Scroll to Top