MARTES, ABRIL 2, 2024

SHARE THE TRUTH

 3,157 total reads

Martes sa Walong Araw na Pagdiriwang
ng Pasko ng Muling Pagkabuhay

Mga Gawa 2, 36-41
Salmo 32, 4-5. 18-19. 20 at 22

Awa’t pag-ibig ng Diyos
sa sangkalupaa’y lubos.

Juan 20, 11-18

Tuesday within the Octave of Easter (White)

UNANG PAGBASA
Mga Gawa 2, 36-41

Pagbasa mula sa mga Gawa ng Mga Apostol

Noong araw ng Pentekostes, sinabi ni Pedro sa mga Judio: “Dapat malaman ng buong Israel na itong si Hesus na ipinako ninyo sa krus – siya ang ginawa ng Diyos na Panginoon at Kristo!”

Nabagabag ang kanilang kalooban nang marinig ito, at tinanong nila si Pedro at ang mga apostol, “Mga kapatid, ano ang gagawin namin?” Sumagot si Pedro, “Pagsisihan ninyo’t talikdan ang inyong mga kasalanan at magpabinyag kayo sa pangalan ni Hesukristo upang kayo’y patawarin; at ipagkakaloob sa inyo ang Espiritu Santo. Sapagkat ang pangako’y para sa inyo at sa inyong mga anak, at sa lahat ng nasa malayo – sa bawat tatawagin ng Panginoong Diyos.”

Marami pa siyang inilahad upang patunayan ang kanyang sinabi, at nanawagan siya sa kanila, “Lumayo kayo sa masamang lahing ito upang kayo’y maligtas.” Kaya’t ang mga naniwala sa kanyang sinabi ay nagpabinyag; at nadagdag sa kanila ang may tatlong libong tao nang araw na iyon.

Ang Salita ng Diyos.

SALMONG TUGUNAN
Salmo 32, 4-5. 18-19. 20 at 22

Awa’t pag-ibig ng Diyos
sa sangkalupaa’y lubos.

o kaya: Aleluya!

Panginoo’y tapat sa kanyang salita,
at maaasahan ang kanyang ginawa.
Minamahal niya ang gawang matapat,
ang pag-ibig niya sa mundo’y laganap.

Awa’t pag-ibig ng Diyos
sa sangkalupaa’y lubos.

Ang may takot sa Diyos, at nagtitiwala
sa kanyang pag-ibig, ay kinakalinga.
Hindi babayaang sila ay mamatay,
kahit magtaggutom sila’y binubuhay.

Awa’t pag-ibig ng Diyos
sa sangkalupaa’y lubos.

Ang ating pag-asa’y nasa Panginoon;
siya ang sanggalang natin at katulong.
Ipagkaloob mo na aming makamit,
O Poon, ang iyong wagas na pag-ibig,
yamang ang pag-asa’y sa ‘yo nasasalig!

Awa’t pag-ibig ng Diyos
sa sangkalupaa’y lubos.

ALELUYA
Salmo 117, 24

Aleluya! Aleluya!
Araw ngayong gawa ng D’yos,
magdiwang tayo nang lubos.
Purihin ang Manunubos.
Aleluya! Aleluya!

MABUTING BALITA
Juan 20, 11-18

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Juan

Noong panahong iyon, si Maria’y nakatayong umiiyak sa labas ng libingan; yumuko siya at tumingin sa loob. May nakita siyang dalawang anghel na nakaupo sa pinaglagyan ng bangkay ni Hesus, ang isa’y sa gawing ulunan at ang isa nama’y sa paanan. Tinanong nila si Maria, “Ale, bakit kayo umiiyak?” Sumagot siya, “Kinuha po nila ang aking Panginoon, at hindi ko alam kung saan dinala.” Lumingon siya pagkasabi nito, at nakita niya si Hesus na nakatayo roon, ngunit hindi niya nakilalang si Hesus iyon. Tinanong siya ni Hesus, “Bakit ka umiiyak? Sino ang hinahanap mo?” Akala ni Maria’y siya ang tagapag-alaga ng halamanan, kaya’t sinabi niya, “Ginoo, kung kayo po ang kumuha sa kanya, ituro ninyo sa akin kung saan ninyo dinala at kukunin ko.” “Maria!” ani Hesus. Humarap siya at kanyang sinabi, “Raboni!” – ibig sabihi’y “Guro.” “Huwag mo akong hawakan, sapagkat hindi pa ako nakapupunta sa Ama,” wika ni Hesus. “Sa halip, pumunta ka sa aking mga kapatid at sabihin mong aakyat ako sa aking Ama at inyong Ama, sa aking Diyos at inyong Diyos.” Kaya’t si Maria Magdalena’y pumunta sa mga alagad at sinabi, “Nakita ko ang Panginoon!” At tuloy sinabi sa kanila ang bilin ni Hesus.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

PANALANGIN NG BAYAN
Unang Linggo ng Pasko ng Pagkabuhay
Martes

Sa pamamagitan ng Ebanghelyo, nagpapahayag sa atin si Kristo sa kanyang mga makapangyarihang salitang walang hanggan at mga gawang nakapagpapagaling. Sa pamamagitan niya, buong pagtitiwala tayong manalangin sa Ama.

Panginoon, dinggin Mo ang aming panalangin.
o kaya
Ama ng Panginoong muling nabuhay, iwaksi Mo ang aming mga takot.

Ang Simbahan nawa’y patuloy na magturo ng katotohanan ni Kristo at labanan ang mga kasamaan ng ating panahon, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga namumuno sa mundo nawa’y magtaguyod ng pagiging matuwid sa kanilang mga pamahalaan at maging masigasig sa pagsupog ng kasamaan sa mga pamayanang pinangakuan nilang paglingkuran, manalangin tayo sa Panginoon.

Tayong lahat na natitipon dito nawa’y manatiling tapat sa ating mga pangako sa Binyag, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga maysakit nawa’y magkaroon ng kagalingan sa panghihina ng kanilang katawan at kaluluwa, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga yumao nawa’y makabahagi sa maluwalhating Muling Pagkabuhay ni Kristo, manalangin tayo sa Panginoon.

O Diyos, sa pamamagitan ng Kamatayan ng iyong Anak, ibinigay mo sa amin ang pag-asa sa buhay na walang hanggan. Loobin mo na sa pamamagitan ng kanyang Muling Pagkabuhay ay matamo namin ang buhay na aming inaasam. Hinihiling namin ito sa pamamagitan ni Kristo na aming Panginoon. Amen.

In praise of housewives – models for watchful waiting in the Lord

 4,947 total reads

Lord My Chef Sunday Recipe for Soul by Fr. Nicanor F. Lalog II
Thirty-Third Sunday in Ordinary Time, Cycle A, 15 November 2026
Proverbs 31:10-13, 19-20, 30-31  ><}}}}*>  1 Thessalonians 5:1-6  ><}}}}*>  Matthew 25:14-30
Photo by author, mural at the tomb of St. Joseph in Nazareth with Mary as loving Mother and housewife, 2017.

Mother’s Day is still six months away but I wish to begin our reflection this Sunday in praise of housewives now called “homemakers” extolled in our first reading from the Book of Wisdom.

We find our first reading so appropriate in this time with the recent confessions of the tech billionaire Jensen Huang of infidelities to his wife – allegedly with two women! – that forced him to resign from the famed Nvidia company that manufactures microchips used in every computer we use on the planet. Then last month in our home front, a female broadcaster declared unabashedly that unless a woman earns by herself, she cannot be regarded as empowered.

Whoa!!! Lahat na lang ba talagang pera-pera na lang?

I came from that generation who wrote “housewife” as our mother’s occupation in every school form. And there was no shame nor embarrassment to have a mother described as a “plain housewife.” Whatever modern women and men say these days, a housewife has the most essential “job” in the human race in all times. Theirs is a 24/7 job without any pay that has rewarded mankind with great captains of industries, scientists and inventors, leaders in every aspect of life from politics to arts and the Church. Housewives are the first catechists and teachers of everyone, the first to open our eyes and ears to the beauty of words and colors and music, making us feel first from them love and care and kindness beginning in their wombs.

Photo by author, St. Paul Renewal Center for Spirituality, Alfonso, Cavite, August 2026.

When one finds a worthy wife, her value is far beyond pearls. her husband, entrusting his heart to her, has an unfailing prize. She brings him good, and not evil, all the days of her life. She obtains wool and flax and works with loving hands. Shen puts her hands to the distaff, and her fingers ply the spindle. she reaches out her hands to the poor, and extends her arms to the needy (Proverbs 31:10-13, 19-20).

Surely, many are surprised with our Sunday first reading, even causing a few smiles among you because it is an image of a “perfect” wife who does not exist nor that exactly corresponds to our modern time; it is not advocating a particular status for women nor trying to determine the tasks befitting them and within which they must be stereotyped.

Our first reading from the Book of Proverbs is simply stating the fact that this kind of housewife is praiseworthy because she accomplishes her work to perfection so that in the final analysis, we find – and readily agree – that appearances like “charm” and “beauty” do not matter with the former so deceptive and the latter vain.

What we have here is a woman – embodied later by the Blessed Virgin Mary – as the model for people faithful to God diligently fulfilling the humble daily tasks entrusted to her without forgetting to be charitable with the poor and needy.

Our first reading this Sunday from Proverbs tells us not to seek perfection elsewhere than in faithfulness to everyday duties like most mothers and housewives, that we must all be humble handmaids of the Lord, humble servants of God in the fulfillment of the duties of our state which Jesus emphasized too in his parable of talents.

Jesus told his disciples this parable: “A man going on a journey called in his servants and entrusted his possessions to them. To one he gave five talents; to another, two; to a third, one – each according to his ability. Then he went away. After a long time, the master of those servants came back and settled accounts with them…” (Matthew 25:14-19).

1886 painting by James Tissot, The Hidden Treasure based on Jesus Christ’s Parable of Talents now in Brooklyn Museum in New York from brooklynmuseum.org.

See the seamless relationship of Christ’s parable with the first reading: it does not really matter how much we have accomplished or done and achieved in life but who we have become as faithful stewards of God’s many gifts and blessings.

Did we put into wise use God’s gifts to us or like that third servant, did we just keep and buried it that it went into waste bearing no fruits at all?

Like the perfect housewife in the first reading, Jesus is teaching us diligence to whatever is entrusted to us like the first two servants. There is no need to whine and complain of the many difficulties in life because as Jesus had mentioned in the parable, we are given and entrusted with gifts according to each one’s ability. God will never ask us to do something we cannot fulfill; God does not call the qualified but qualifies his calls.

Life is about being consistent in our duties and responsibilities in whatever state of life and profession we may be. Of coming in, reporting daily whatever the weather and situations may be. Like the perfect housewife who wastes no time in being idle or preoccupied with mundane things because any time her husband and kids would be back, the two servants maximized their time into productive use in that interval between their master’s departure and uncertain arrival or return.

Photo by author of a man praying for almost an hour at the side altar of the Cathedral of Our Lady of Pillar in Imus, Cavite, 27 October 2026.

Remember those “heroes” on board the FlyDubai flight to Israel last month who thwarted the terrorist attempt of their co-pilot who stabbed his captain? They were all ordinary folks without any training in martial arts but were there to help simply because of the need to help, to sacrifice.

That’s fidelity to the most ordinary things in life, of caring and loving for others. Most of all, of fighting evil and sin, of not allowing darkness and death to prevail in the world that has grown hopeless of the future because many have turned away from God, refusing to accept the fact they are so irresponsible and good only in complaining and whining in life.

Unlike during the time of St. Paul when Christians were so worried with the Second Coming of Christ (parousia), ours is so different that hope for the Lord’s return plays so little or no role at all in the lives of many who are so busy with work and play, without any qualms at all in skipping the Sunday Mass. Many are even unmindful of not praying at all, even at least before eating. How sad many are so busy scrolling and texting their cellphones without any time at all to pray or even converse with others. Everyone is on a rush for everything except for Christ’s Second Coming.

The only good news we can glean from this latest string of news of infidelities by the super-rich tech giants in the West like Microsoft’s Bill Gates, Amazon’s Jeff Bezos and now Nvidia’s Huang is the high premium the world still gives on values like fidelity and sincerity, not really money and influence because that is the truth about life, of being good and faithful and true.

Jesus reminds us today as we approach the final Sunday of our liturgical calendar with the Solemnity of Christ the King next week that he is indeed coming again, that there is an end of time where each one will be judged individually and asked for an accounting of talents entrusted to us. Are we ready? Remember St. Mother Teresa’s words, “we are called to be faithful, not successful.” Amen. Have a blessed, faithful week!

Photo by author, Palauig, Zambales, 12 Novvember 2026.

Homily November 15, 2026

 4,729 total reads

33rd Sunday in Ordinary Time Cycle A

World Day of the Poor

Prv 31:10-13.19-20.30-31 1 Thess 5:1-6 Mt 25:14-30

Noon taong 2021, ipinagdiwang natin ang ika-500 anibersaryo ng pagdating ng Kristiyanismo sa Pilipinas. Ang patuloy na hamon sa atin ay paano natin ipagpapatuloy ang paglago at paglalim ng pananampalataya na ito na binigay sa ating bilang binyagan. Mapapalaganap natin ito sa ating pagiging mabuting katiwala. So we promote being Good Stewards as a way of being disciples of Jesus Christ.

Tayong lahat ay katiwala ng Diyos. Kinikilala natin na ang lahat ng kabutihan ay galing sa Diyos. Ibinigay niya ito sa atin upang ating pangalagaan at palaguin. Kaya katiwala tayo ng buhay, ng pananampalataya, ng kalikasan, ng ating mga talento at ng ating yaman. Ang lahat ng ito ay galing sa Diyos. Bilang katiwala may responsibilidad tayong pangalagaan nang mabuti ang ipinagkatiwala sa atin. Sinisikap natin na ito ay hindi mawala, masira at masayang. Pero hindi lang ito ang ating tungkulin bilang mabubuting katiwala. Sinisikap din natin na ang mga biyaya ay ating gamitin at palaguin.

Sa ating unang pagbasa na galing sa Aklat ng Kawikaan binibigay sa atin ang halimbawa ng isang masipag at maaasahang maybahay. Siya ay mabuting katiwala. Ginagamit niya ang lahat ng pagkakataon at panahon upang pangalagaan ang pangangailangan ng kanyang pamilya. Masipag siya sa mga gawaing bahay. Ginagamit din niya ang kanyang kaalaman na mag-invest ng kanilang ari-arian upang ito ay lumago. Ang nakikinabang sa kanyang kasipagan ay hindi lang ang kanyang pamilya. Nakikinabang din ang mga mahihirap kasi nagbabahagi din siya sa kanila. Kaya ang kahalagahan ng babae ay hindi lang sa kanyang panlabas na ganda kundi sa kanyang pagiging masipag, mapagmalasakit, at pagkakaroon ng maayos na pag-uugali. Mabuting katiwala ang babaeng nilalarawan sa ating unang pagbasa.

Ang mabuting katiwala ay masipag at mapamaraan upang ang ipinagkatiwala sa kanya ay lumago. Pinapakita ito sa talinhaga ni Jesus tungkol sa tatlong pinagkatiwalaan ng isang tao ng kanyang kayamanan sa ating Ebanghelyo. Hindi parepareho ang ibinigay sa kanilang pera. Ang isa ay binigyan ng limang libo, ang pangalawa ng dalawa, at ang huli ng isang libong piso. Isinaalang-alang ng may-ari ang kakayahan ng bawat isa. Noon pagbalik niya, dumating na ang pagsusulit. Natuwa siya sa dalawang nagbigay ng kita sa ibinigay sa kanila – ang nakatanggap ng limang libo ay tumubo ng lima pa, ang nakatanggap ng dalawang libo ay tumubo ng dalawa pa. Natuwa ang may ari sa dalawang ito. Hindi man niya pinuna ang nagbalik ng dalawang libo; hindi niya ito ikinompara sa nakabalik ng limang libo pa. Ang bawat isa ay may sariling kakayahan. Iyan ay kinikilala at ginagalang ng may-ari. Ang hindi niya matanggap ay ang nakatanggap ng isang libo. Ibinaon lang niya ito sa lupa at ibinalik sa may-ari ang kanyang natanggap. Hindi nga ito nasira o nawala, pero hindi naman tumubo. Naghahanap ang Diyos ng increase, ng tubo. Tamad at masamang katiwala ang tawag sa kanya. Ipinatapon siya sa kadiliman sa labas. Ito ay ang impiyerno! Minsan sinabi ni Jesus sa kanyang mga alagad: Tinawag ko kayo upang kayo ay magkaroon ng bunga, at bunga na mananatili. Magbubunga ang mga biyaya ng Diyos kung ito ay ginagamit sa kabutihan. Kaya ng Diyos na pasaganain tayo upang tayo ay magkaroon ng sapat sa ating pangangailangan at maging masagana sa pagtulong sa mga nangangailangan. Ang kasaganahan ay hindi lang para sa atin. Pinapasagana tayo upang mas maraming tao ang matutulungan at sa gayon marami ang makapagpasalamat sa Diyos.

Ngayong linggo ay World Day of the Poor. Ito ang Linggo bago ang huling Linggo ng taon ng simbahan na siyang kapistahan natin ng Christ the King. Pinapakita ng World Day of the Poor kung paano natin mapaglilingkuran si Jesus na ating hari. Mapaglilingkuran natin siya sa ating paglilingkod sa mga mahihirap. Huwag natin silang pabayaan. Kaya ang paksa sa Linggong ito ay huwag nating tatalikuran ang mga mahihirap. Gamitin natin ang anumang kakayahang binigay sa atin upang mapaglingkuran ang mga nangangailangan. Sapat ang kakayahan ng mundo na mawala ang kahirapan kung hindi natin pababayaan ang mga mahihirap.

Ang laman ng mga balita sa mga araw na ito ay ang digmaan sa Israel, sa Ukraine, at sa Iran. Tatlo lang ito sa maraming digmaan na nangyayari sa mundo. Magastos ang mga digmaan. Ang bawat bomba na sumasabog ay nagkakahalaga ng ilang milyong piso. At ilang bomba at missiles ang sumasabog araw-araw! Ang mga sandata, ang mga bala, ang mga tangke, ang mga eroplano, at mga drones ay nagkakahalaga ng bilyon-bilyong pera. At may perang ganito ang binibigay ng mga bansa na tumutulong sa digmaan para pumatay. Kung ang ganitong halaga ay ginamit upang tulungan ang mga tao – gumawa ng ospital, magbigay ng traktora, gumawa ng pagkain, magpagawa ng paaralan – ilang tao ang matutulungan? Pero walang perang ginugugol para tulungan at paunlarin ang mga tao, pero ang laki ng halaga ang ginagamit upang pumatay at sumira! May pera sa mundo -gamitin lang natin ito para makatulong sa nangangailangan at umunlad ang lipunan.

At ang paggawa ng kabutihan ay huwag natin ipasabukas. Kahit kailan darating ang Panginoon at magbibigay tayo ng sulit sa kanya. Bigla ang kanyang pagdating, tulad nga ng pagdating ng magnanakaw. Kaya nga kailangan tayong manatiling gising, laging handa at malinaw ang isip. Gamitin na natin nang maayos ngayon ang anumang biyaya na ipinagkatiwala sa atin.

Habang nananawagan tayo na itigil na ang mga digmaan at patayan, tayo, sa ating sariling makakayanan, ay magsikap na ngayon upang gamitin ang mga biyaya ng Diyos, tulad ng ating kaalaman, ng ating panahon, ng ating kayamanan, na makatulong sa iba. Magbalik handog tayo. Magsikap na palaguin ang mga biyaya, hindi lang upang maging masagana ang buhay natin kundi upang mas lalo din tayong makatulong sa mahihirap. Para din sa kanila ang biyaya ng Diyos sa atin. Binigyan tayo ng biyaya upang maging daluyan tayo ng biyaya para sa iba. Huwag po natin talikdan ang mga nangangailangan.

ANAK NG TAO

 8,582 total reads

Homiliya para sa Biyernes ng Ika-32 Linggo sa Karaniwang Panahon, 13 Nobyembre 2026

2 Juan 4–9; Lucas 17:26–37

Sa ating unang pagbasa, may babala si San Juan tungkol sa mga taong tinatawag niyang mga manlilinlang o Antikristo. Sino sila? Sila raw ang mga hindi kumikilala na si Hesukristo ay tunay na naging tao.

Nakakagulat, ano? Noong panahon pa pala ni San Juan, mayroon nang mga Kristiyanong nahihirapang tanggapin ang tunay na pagkatao ni Hesus. Madali nilang tanggapin na si Hesus ay Anak ng Diyos. Pero Anak ng Tao? Na ang Diyos ay talagang naging tao, tulad natin?

May lumaganap noon na katuruang tinatawag na Docetism, mula sa salitang Griyego na nangangahulugang “magmukha lamang.” Para sa kanila, nagmukha o nag-anyong tao lang si Hesus. Para bang Diyos siyang nagpanggap na tao. Hindi nila matanggap na naging tunay na tao ang Diyos, dahil iniuugnay nila ang pagiging tao sa kahinaan, karupukan, kasalanan na dahilan ng pagdurusa, at kamatayan.
Parang magandang pakinggan, pero mali. Dahil minamaliit nila ang likas na dangal ng ating pagkatao.Hindi ba’t hanggang ngayon, kapag nagkakamali tayo, ang madalas nating sabihin, “Pasensya na, tao lang.” Para bang napakasamang maging tao. Para bang ang pagiging tao ay katumbas ng pagiging mahina, makasalanan, at palpak.

Pero iba ang ipinahahayag ng ating pananampalataya. Ang Diyos ay naging tao, hindi para maliitin ang ating pagkatao, kundi para itaas ang dangal nito. Hindi siya nagkunwaring tao. Naging tunay siyang tao, maliban sa kasalanan.

At sa pamamagitan niya, binigyan tayo ng Diyos ng isang bagong huwaran ng pagkatao. Kung dati, sina Adan at Eba ang ating iniuugnay sa pagkataong nasira ng kasalanan, ngayon mayroon na tayong bagong Adan, si Hesukristo, na nagtuturo sa atin kung paano tunay na magpakatao.

Ito naman ang koneksyon sa ating Ebanghelyo. Kapansin-pansin na kapag nagsasalita si Hesus tungkol sa kanyang muling pagbabalik, hindi niya ginagamit ang titulong Anak ng Diyos. Ang ginagamit niya ay Anak ng Tao.

Sinasabi niyang darating ang araw ng pagbubunyag ng Anak ng Tao. Isang sandali ng krisis, ng pagsusulit, ng pagbubukod. Tulad noong panahon ni Noe at ni Lot, nagpapatuloy ang mga tao sa kanilang karaniwang pamumuhay—kumakain, umiinom, nag-aasawa, bumibili, nagbebenta, nagtatanim at nagtatayo. Walang kamalay-malay na darating ang sandali ng pagsusulit.
At ano ang magiging batayan ng pagbubukod? Dito mahalagang pakinggan ang sinabi ni Hesus: “Ang sinumang naghahangad na iligtas ang kanyang buhay ay mawawalan nito. Ngunit ang sinumang handang mawalan ng kanyang buhay ay siyang magliligtas nito.”

Ito ang kakaibang prinsipyo ng bagong pagkataong ipinakilala sa atin ni Kristo.

Sa mundong ito, ang madalas nating iniisip ay kung paano natin maililigtas ang ating sarili, paano tayo makakaangat, paano tayo makakalamang sa kapwa. Pero para kay Hesus, ang tunay na pagkatao ay hindi nasusukat sa kung gaano karami ang ating naipon o napakinabangan para sa sarili, kundi sa kung gaano tayo natutong magmahal, maglingkod, at mag-alay ng buhay para sa kapwa.
Hindi sapat ang maging tao. Ang hamon sa atin ay magpakatao. At hindi tayo tunay na makapagpapakatao kung hindi tayo matututong makipagkapwa-tao. Ito ang bagong pagkataong ipinakilala sa atin ng Anak ng Tao.

Habang papalapit tayo sa pagtatapos ng taon ng liturhiya at naghahanda sa panahon ng Adbiyento, ito ang paalala sa atin ng mga pagbasa: Ang kaligtasang hinihintay natin ay hindi lamang tungkol sa pagdating ng Panginoon sa katapusan ng panahon. Tungkol din ito sa ating paghahanda na maging tunay na tao, ayon sa kanyang halimbawa.

Dahil sa huli, ang haharap sa atin bilang Hukom ay walang iba kundi ang Anak ng Tao—si Hesukristo, ang tunay na huwaran ng ating pagkatao. At ang tanong niya sa atin ay hindi lamang, “Naniwala ba kayo sa akin?” kundi, “Natuto ba kayong magpakatao, tulad ng itinuro ko sa inyo?”

Veritas Editorial

Picture of Rev. Fr. Anton CT Pascual

Rev. Fr. Anton CT Pascual

FILIPINO’s RUNNING OUT OF PATIENCE

 85,077 total reads

 85,077 total reads Kapanalig, hindi makakausad ang bansa kung ang mga mamamayan nito ay hirap na hirap maka-survive, habang ang mga inaasahang lider na pinagkakatiwalaang mamuno

Read More »

SCRIPTED NONSENSE

 168,103 total reads

 168,103 total reads Kapanalig, ano ang napapansin niyo sa pagpapatuloy ng impeachment trial ni Vice President Sara Duterte? Sa simula pa lamang ng impeachment trial, pinapalutang

Read More »

Battered woman syndrome

 262,436 total reads

 262,436 total reads Mga Kapanalig, dalawang linggo mula ngayon magsisimula ang 18-Day Campaign to End Violence against Women. Taun-taon ito ginugunita mula November 25 hanggang December

Read More »

Implikasyon ng eleksyon sa Amerika

 324,120 total reads

 324,120 total reads Mga Kapanalig, hindi pumabor sa kasalukyang administrasyon ni US President Donald Trump ang kinalabasan ng katatapos lamang na midterm elections doon.  Mayorya ng

Read More »

Salat sa malasakit

 365,826 total reads

 365,826 total reads Mga Kapanalig, pasintabi po sa maselang tema ng ating editoryal ngayon.  Lamán ng mga balita kamakailan ang 26 na labî ng aso at

Read More »

Watch Live

RELATED TOPICS

Huwebes, Nobyembre 5, 2026

 23,306 total reads

 23,306 total reads Huwebes ng Ika-31 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) Filipos 3, 3-8a Salmo 104, 2-3. 4-5. 6-7 Ang may pusong tapat sa D’yos ay

Read More »

Miyerkules, Nobyembre 4, 2026

 25,828 total reads

 25,828 total reads Paggunita kay San Carlos Borromeo, obispo Filipos 2, 12-18 Salmo 26, 1. 4. 13-14 Panginoo’y aking tanglaw, siya’y aking kaligtasan. Lucas 14, 25-33

Read More »

Martes, Nobyembre 3, 2026

 27,911 total reads

 27,911 total reads Martes ng Ika-31 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) o kaya Paggunita kay San Martin de Porres, namanata sa Diyos Filipos 2, 5-11 Salmo

Read More »

Lunes, Nobyembre 2, 2026

 26,430 total reads

 26,430 total reads Paggunita sa Lahat ng mga Pumanaw na Kristiyano Mga Pagbasa para sa Unang Misa 2 Macabeo 12, 43-46 Salmo 103, 8 at 10.

Read More »

Linggo, Nobyembre 1, 2026

 27,531 total reads

 27,531 total reads Dakilang Kapistahan ng Lahat ng mga Banal Pahayag 7, 2-4. 9-14 Salmo 23, 1-2. 3-4ab. 5-6 Panginoon, ang bayan mo ay dumudulog sa

Read More »

SUPPORT OUR MISSION

BECOME A KAPANALIG MEMBER AND EUCHARISTIC ADVOCATE!

CATHOLINK

THE PHILIPPINES CATHOLIC CHURCH ONLINE DIRECTORIES

Scroll to Top