Facebook-f Twitter Instagram Youtube

MARTES, SETYEMBRE 12, 2023

SHARE THE TRUTH

 4,816 total reads

Martes ng Ika-23 Linggo sa Karaniwang Panahon (I)

o kaya Paggunita sa Kamahal-mahalang Ngalan ng Birhen

Colosas 2, 6-15
Salmo 144, 1-2. 8-9. 10-11

Ang Diyos ay mapagmahal,
tana’y pinauunlakan.

Lucas 6, 12-19

Tuesday of the Twenty-third Week in Ordinary Time (Green)

or Optional Memorial of the Holy Name of Mary (White)

UNANG PAGBASA
Colosas 2, 6-15

Pagbasa mula sa sulat ni Apostol San Pablo sa mga taga-Colosas

Mga kapatid, yamang tinanggap ninyong Panginoon si Kristo Hesus, mamuhay kayo sa paraang karapat-dapat sa kanya. Manatili kayo sa kanya at isalig sa kanya ang inyong buhay. Magpakatibay kayo sa pananampalatayang itinuro sa inyo, at laging magpasalamat sa Diyos.

Mag-ingat kayo upang hindi mabihag ninuman sa pamamagitan ng walang kabuluhan at magdarayang aral at hindi nasasalig kay Kristo kundi sa sabi-sabi ng matatanda at sa mga tuntunin ng sanlibutan. Sapagkat ang buong kalikasan ng Diyos ay na kay Kristo nang siya’y maging tao at dahil sa inyong pakikipag-isa sa kanya, naging ganap ang inyong buhay. Sakop niya ang lahat ng kapangyarihan at kapamahalaan.

Dahil sa pakikipag-isa kay Kristo, kayo’y tinuli hindi sa laman kundi sa pagwawaksi ng masamang hilig ng laman. Ito ang pagtutuling mula kay Kristo. Nang kayo’y binyagan, nalibing kayong kasama ni Kristo at muling nabuhay na kasama niya dahil sa inyong pananalig sa kapangyarihan ng Diyos na muling bumuhay sa kanya. Kayong mga Hentil na dating patay dahil sa kasalanan ay muling binuhay ng Diyos na kasama ni Kristo. Pinatawad niya tayo sa ating mga kasalanan at pinawalang-bisa ang lahat ng kasulatan laban sa atin, pati mga pananagutang kaugnay nito. Pinawi niya ang lahat ng ito nang ipako siya sa krus. Sa pamamagitan ng kanyang kamatayan sa krus, nilupig niya ang mga pinuno at kapangyarihan ng sanlibutan. Ang mga ito’y parang mga bihag na kanyang ipinarada sa madla bilang katunayan ng kanyang pagtatagumpay.

Ang Salita ng Diyos.

SALMONG TUGUNAN
Salmo 144, 1-2. 8-9. 10-11

Ang Diyos ay mapagmahal,
tana’y pinauunlakan.

Ang kadakilaan ng Diyos ko at Hari, aking ihahayag,
di ko titigilan magpakailanman ang magpasalamat,
aking pupurihi’t pasasalamatan siya araw-araw,
di ako titigil ng pasasalamat magpakailanman.

Ang Diyos ay mapagmahal,
tana’y pinauunlakan.

Ang Panginoong D’yos ay puspos ng pag-ibig at lipos ng habag,
banayad magalit, ang pag-ibig niya’y hindi kumukupas.
Siya ay mabuti at kahit kanino’y hindi nagtatangi;
sa kanyang nilikha, ang pagtingin niya ay mamamalagi.

Ang Diyos ay mapagmahal,
tana’y pinauunlakan.

Magpupuring lahat sa iyo, O Poon, ang iyong nilalang;
lahat mong nilikha ay pupurihin ka’t pasasalamatan.
Babanggitin nilang tunay na dakila ang ‘yong kaharian,
at ibabalitang tunay kang dakila’t makapangyarihan.

Ang Diyos ay mapagmahal,
tana’y pinauunlakan.

ALELUYA
Juan 15, 16

Aleluya! Aleluya!
Hinirang tayo ni Kristo
upang mamungang totoo
bilang mabubuting tao.
Aleluya! Aleluya!

MABUTING BALITA
Lucas 6, 12-19

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Lucas

Noong panahong iyon, umahon si Hesus sa isang burol at magdamag doong nanalangin. Kinaumagahan, tinawag niya ang kanyang mga alagad, at pumili siya ng Labindalawa sa kanila, na tinawag niyang mga apostol: si Simon na pinangalanan niyang Pedro, at si Andres na kanyang kapatid; sina Santiago, Juan, Felipe, Bartolome, Mateo, Tomas, at Santiago na anak ni Alfeo, si Simon ang Makabayan; si Judas na anak ni Santiago, at si Judas Iscariote, na naging taksil.

Bumaba si Hesus, kasama sila, at tumayo sa isang patag na lugar. Naroon ang marami sa kanyang mga alagad at ang napakaraming tao buhat sa Judea at Jerusalem, at sa mga bayan sa baybaying-dagat ng Tiro at Sidon. Pumaroon sila upang makinig sa kanya at mapagaling sa kanilang mga karamdaman. Pinagaling din niya ang mga pinahihirapan ng masasamang espiritu. At sinikap ng lahat ng tao na mahipo siya sapagkat may taglay siyang kapangyarihang makapagpagaling ng lahat.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

PANALANGIN NG BAYAN
Ika-23 Linggo sa Karaniwang Panahon
Martes

Tinatawag tayo ng Diyos bilang kanyang hinirang upang sundin ang kanyang kalooban. Manalangin tayo nang may pananalig sa Diyos na nagnanais na ang kanyang bayan ay mamagitan para sa sandaigdigan.

Panginoon, dinggin mo ang aming panalangin.
o kaya
Ama, pakinggan mo kami kay Kristo.

Ang Simbahan, sa pamamagitan ng Santo Papa at ng mga obispo, nawa’y umakay sa atin sa kaganapan ng buhay Kristiyano, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga mambabatas nawa’y gabayan ang ating bayan para sa kasiguruhan ng kinabukasan at kaunlaran ng ating bayan, manalangin tayo sa Panginoon.

Tayo nawa’y magsumikap at maging tapat sa ating bokasyon na itinakda ng Diyos para gampanan natin, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga matatanda, maysakit, at nalulumbay nawa’y matagpuan ang presensya ng Diyos sa kanilang mga pagsubok at paghihirap, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga yumao nawa’y mamahinga sa kapayapaan ng Kaharian ng Diyos, manalangin tayo sa Panginoon.

Makapangyarihang Diyos, narito kaming nananalangin upang gawin ang kalooban mo. Tanggapin mo nawa kami sa pamamagitan ng iyong bugtong na Anak, siya na nabubuhay at naghahari magpakailanman. Amen.

Law of Love

Rev. Msgr. Wilfredo Andrey Sunday, October 25, 2026 8:00 am

 991 total reads

30th Sunday A

Ex 22:20–26
This covenant law protects three vulnerable groups: resident aliens, fatherless families, and needy borrowers. Aliens (Heb: gerim) were non-Israelites living in the country. Though distinct and without equal status (Ex 20:10), they were entitled to fair treatment and concern (23:9; Lev 19:33; Deut 24:17). They are often named alongside widows and orphans, who, lacking male providers, depended on the community. Yahweh promised them special protection, guaranteeing their rights (Is 1:17). Without land or clan protection, aliens shared a status like that of widows and orphans (Jer 7:6). The law forbids mistreating these groups (vv20ff). Israel’s own experience as “displaced persons” in Egypt grounds its duty to treat aliens fairly (v20). Yahweh himself defends widows and orphans, who have no male protector. As in the covenant code (21:23ff), punishment matches the offense: the guilty person will die, leaving his own wife and children vulnerable.

The next section addresses hardship within Israel (vv24ff). Loans to needy Israelites must be interest-free, since interest would worsen their disadvantage. The law does not prohibit interest on loans to wealthy or landed people, or to aliens, though this rule appears to have changed over time (Deut 23:20tt). Lenders commonly accepted pledges as security, but humanitarian limits applied. A large cloak (v25), often a poor person’s nighttime blanket, had to be returned by evening if pledged. Yahweh’s compassion sets the standard (v26). These early laws show a clear concern for human welfare.

1 Thes 1:5–10
Today’s reading highlights two Pauline themes: modeling and conversion. Paul sees his life as integral to his mission: he imitates Christ (1 Cor 11:1), especially in sharing his suffering (Col 1:24). As the Thessalonians suffer for the gospel, they imitate Paul (v. 6; 2 Thes 3:9). Their combination of affliction and joy unites them with Christ through “fellowship in his suffering” and the Spirit-filled “power of his resur-rection” (Phil 3:10). They, in turn, become examples for other Christians (v. 7), just as Judean churches modeled endurance (2:14). Their conversion demonstrates God’s word so clearly that Paul need add nothing (v. 😎.

The second theme is conversion (vv. 9–10). Other churches report that the Thessalonians have “turned to God,” an early expression of Christian metanoia. The Hebrew idea, shub, means a complete turnabout. Hearing God’s word, they turned from their gods to the one God.

Idols (v. 9) were images believed to embody or host deities. Paul calls them empty “no gods” (1 Cor 8:4f). Turning from these idols—the sinful extreme—means committing to the “living” and “true” God: living, unlike dead pagan gods, and true because faithful to his promises. Through this Spirit-led turnabout, the Thessalonians became models for other churches.
The passage ends with urgency about the Lord’s return. Jesus, raised as Son of God (v. 10; Rom 1:4), will return as Son of Man to deliver the just from the final tribulation.

Mt 22:34–40
Jesus’ teaching on the greatest commandment appears in all three Synoptic Gospels (Mk 12:28–34; Lk 10:25–28). It illuminates the New Testament’s view of Jewish law and shows how Jesus’ teaching surpassed the Pharisees’ extensive legislation and casuistry. Mentioning the Pharisees and Sadducees (v. 34) links this passage to the preceding dispute with the Sadducees (22:23–33).
A lawyer approaches Jesus (v. 35). Though Matthew does not use “lawyer” elsewhere for a “scribe,” both terms refer to someone skilled in the Hebrew Torah. The question (v. 36) is a genuine challenge, posed to test Jesus. With more than six hundred commandments, Jews needed to determine their relative importance.

Jesus’ response combines two separate Hebrew-scripture verses (vv. 37ff). His quotation from the Shema (Deut 6:4f), a sacred ethical precept and affirmation of monotheism, is uncontroversial. Loving God requires commitment of will (heart), life (soul), and mind. Matthew replaces Deuteronomy’s and Mark’s “strength” with “mind,” associating it with the heart, understood in Hebrew thought as the seat of knowledge and will rather than emotion. Love of God thus demands total covenantal fidelity, without competing loyalties.

Jewish teaching linked love of God and neighbor, but Jesus makes the connection inseparable, pairing two verses not previously joined. His quotation from Leviticus (19:18), initially referring to fellow Israelites, becomes central to his teaching (Mt 19:19) and later epistolary writings (Rom 13:8–10; Gal 5:14; Jas 2:8). Jesus extends “neighbor” beyond ethnic and national boundaries, both to those treated as neighbors (Lk 17:11–19) and those who act as neighbors (Lk 10:29–37). Comparing love of neighbor with love of self also affirms legitimate self-love within Christianity.

Jesus moves beyond the questioner’s narrow legal perspective: love of God and neighbor is the overarching principle by which all other laws are embraced and judged. Rather than treating one commandment as simply the greatest, he says that all Scripture—the Law and the Prophets—must be interpreted through it (v. 40), giving the law of love supreme importance.

The commandment of love is an inspiring and challenging summary of what it means to be a Christian. There is no aspect of human conduct that it does not embrace. May our love of God and our neighbor remain inseparable. Amen.

Homily October 25, 2026

Most Rev. Broderick Pabillo, D.D. Sunday, October 25, 2026 7:00 am

 1,311 total reads

30th Sunday in Ordinary Time Cycle A

Prison Awareness Sunday

Ex 22:20-26 1 Thess 1:5-10 Mt 22:34-40

Naghahanap ang mga komokontra kay Jesus ng dahilan na may ibintang sa kanya at siraan siya. Noong nakaraang Linggo sinubok nila kung masisilo siya tungkol sa usapin ng buwis, kung naaayon ba sa kautusan na magbigay ng buwis sa Cesar o hindi. Nabigo sila. Hindi nila inaasahan ang sagot ni Jesus na ibigay kay Cesar ang kay Cesar at sa Diyos ang sa Diyos. Ngayon naman, ang sinubok si Jesus ng mga Pariseo, ang mga tao na tumutupad ng batas ni Moises. Ang tanong sa kanya ng dalubhasa sa batas ay kung alin ang pinakamahalagang utos sa kautusan. Siguro tinitingnan niya kung alam ni Jesus ang kautusan. May mga 613 na mga utos sa kautusan. Napakarami noon. Hind iyan maalaala ng mga tao. Kaya ang pinag-didiskusyunan ng mga tao ay, alin ang mahahalagang utos. Hindi man maalaala at magawa ang lahat ng mga batas, at least man lang masundan nila ang mahahalagang batas lalo na ang pinakamahalagang utos.

Ang sagot ni Jesus ay alam ng maraming masunurin na mga Hudyo: “Ibigin mo ang Panginoon mong Diyos nang buong puso, nang buong kaluluwa, at nang buong pag-iisip.” Ito ay bahagi ng Bibliya na inuulit ng mga Hudyo tatlong beses araw-araw, ang tinatawag na Shema Israel. Pinapahiwatig nito ang katangian ng relihiyon ng mga Hudyo – ang pagkilala at pagsamba sa iisang Diyos lamang.
Pero may pagbabago na dinagdag si Jesus. Isang utos lang ang tinatanong sa kanya, ang pinakamahalaga, pero ang sagot niya ay dalawa. Idinugtong niya ang mga salitang, “ibigin mo ang iyong kapwa gaya ng iyong sarili.” Nasa Banal na Kasulatan din ito. Idinugtong niya ito kasi ayon sa kanya ang pangalawang utos na ito ay tulad ng nauna. Hindi pwedeng paghiwalayin ang pag-ibig sa Diyos at pag-ibig sa kapwa. Sinulat ni San Juan sa kanyang liham sa Bagong Tipan na hindi natin maaaring ibigin ang Diyos na hindi natin nakikita na hindi natin minamahal ang kapwang nakikita natin. Ang nagsasabing mahal niya ang Diyos at kinapopootan ang kanyang kapwa ay sinungaling. Wala ang katotohanan sa kanya.

Napapatunayan na mahal natin ang Diyos sa ating pagmamahal sa kapwa, lalo na sa kapwa na hindi pinapansin at isinasantabi. Madaling mahalin ang kapwang maganda. Nakakatawag sila ng pansin. Ang kapwang mayaman, ang kapwang mabait sa atin, ang kapwang may posisyon ay madaling igalang at pagbigyan. Pero ang iba ay madaling pabayaan at pagsamantalahan pa nga. Kaya narinig natin sa ating unang pagbasa ang sinabi ng Batas ng Panginoon: “Huwag ninyong aapihin ang mga taga-ibang bansa… huwag ninyong aapihin ang mga babaeng balo, ang mahihirap at mga ulila.” Madaling pabayaan at pagsamantalahan pa nga ang mga ito kasi wala naman silang kalaban-laban. Pero hindi! Kung hindi man natin sila pinapansin, naririnig sila ng Diyos. Ang Diyos ang maghihiganti.

Hindi lang na huwag natin silang aapihin; dapat ay pagbibigyan at tutulungan natin sila. Kung mangungutang ang ating kapwang mahihirap, pahiramin natin sila na hindi na humihingi ng tubo. May mga tao na napipilitang mangutang dala ng matinding pangangailangan – pambili ng gamot para sa anak, pambili ng pagkain, at tutubuan pa natin sila! Pinagkakakitaan pa natin ang kapwa natin na nangangailangan! Iba iyong nangutang sa atin para pampuhunan sa kanilang business. Dahil sa ating pera, kumikita sila. Makatarungan lang na may kita rin tayo sa pera natin na pinagkakitaan nila. Pero huwag na nating pagkakitaan ang matinding pangangailangan ng iba.

Ang ating pag-ibig ay naipapakita natin sa pagbibigay ng nararapat sa minamahal natin. Ano ang nararapat sa Diyos? Ang ating pagsamba. Siya ay dakila sa lahat. Sa kanyang nanggaling ang lahat – kilalanin at sambahin natin siya kung mahal natin siya. Ginagawa natin ito sa pagdakila sa kanya, sa pagpasalamat sa kanya, sa pagdarasal sa kanya. Bibigyan natin siya ng panahon. Ang araw ng Linggo ay ang araw ng pagsamba. Hindi lang tayo nagsisimba kasi may hinihingi tayo. Nagsisimba tayo kasi dinadakila at pinasasalamatan ang Diyos.

Ano naman ang pagmamahal sa ating kapwa? Ang pakikiisa at pagtulong sa kanila. Huwag nating gamitin ang kapwa; paglingkuran natin sila. Hanapin natin ang ikabubuti ng iba at hindi lang ang pakikinabang natin sa kanila.

Maganda at tinuturuan tayo ni Jesus na huwag paghiwalayin ang pag-ibig sa Diyos sa pag-ibig sa kapwa. Hindi natin mayayakap ang Diyos. Hindi naman natin siya matutulungan kasi wala naman siyang pangangailangan. Ang mayayakap natin ay ang ating kapwa; ang matutulungan natin ay ang ating kapwa. At maliwanag na sinabi ni Jesus na anumang ginawa natin sa iba, lalo na sa mga mahihirap, ay ginagawa natin sa kanya. Siya ang maggagantimpala. Kaya ang pagkain sa nagugutom, ang pagbisita sa may sakit at nasa bilangguan ay paglilingkod kay Jesus. Pero kung pinababayaan natin ang mahihirap, siya ang ating pinababayaan. May parusa din dito. Hindi lang tayo pinaparusahan sa kasamaan na ating ginagawa. May parusa din sa kabutihan na hindi natin ginawa.

Isang sektor ng kapwa na ating pinababayaan ay ang mga bilanggo. Kinukulong sila dahil sa may masama daw silang ginawa. Hinihiwalay sila sa lipunan. Hindi ibig sabihin nito na kakalimutan na natin sila at pababayaan. Sinabi ni Jesus, “ako ay nasa bilangguan at dinalaw mo ako. Halina sa kaharian na inihanda para sa inyo.” Hindi lahat ng nasa bilangguan ay masasamang tao. Marami ang nandoon dahil sa sila ay biktima ng pagsasamantala. Kaya ngayon ay Prison Awareness Sunday. Pinapaalaala sa atin na pansinin ang mga nabibilanggo. Kapwa tao pa rin natin sila at makakaambag sila sa lipunan kung bibigyan lang ng pagkakataon. Kaya ang mga bilangguan natin ay dapat maging rehabilitation centers, at hindi lang lugar ng pagpaparusa at lalo na hindi lugar ng paghihiganti. Mayroon tayong second collection ngayon para sa prison ministry ng simbahan. May mga grupo na pumupunta sa mga piitan upang dalawin ang mga bilanggo, upang magmisa doon at mabigyan din sila ng sabon o personal na kailangan nila, lalo na ang hindi na dinadalaw. Sa ating second collection nakikiisa tayo sa magandang gawaing ito. Sinabi ni Jesus, ako ay nasa bilangguan ang inyong dinalaw. Pumasok kayo sa kaharian ng langit.

IT IS NEVER TOO LATE.

Rev. Fr. Jerico Habunal Saturday, October 24, 2026 10:17 am

 6,364 total reads

Gospel Reading for October 24, 2026 – Luke 13: 1-9

IT IS NEVER TOO LATE.

Some people told Jesus about the Galileans whose blood Pilate had mingled with the blood of their sacrifices. He said to them in reply, “Do you think that because these Galileans suffered in this way they were greater sinners than all other Galileans? By no means! But I tell you, if you do not repent, you will all perish as they did! Or those eighteen people who were killed when the tower at Siloam fell on them– do you think they were more guilty than everyone else who lived in Jerusalem? By no means! But I tell you, if you do not repent, you will all perish as they did!”

And he told them this parable: “There once was a person who had a fig tree planted in his orchard, and when he came in search of fruit on it but found none, he said to the gardener,‘For three years now I have come in search of fruit on this fig tree but have found none. So cut it down. Why should it exhaust the soil?’ He said to him in reply, ‘Sir, leave it for this year also, and I shall cultivate the ground around it and fertilize it; it may bear fruit in the future. If not you can cut it down.’”

————

As long as we live, no matter how old we have become, there is always hope. God always gives us chances and even the capability to change our ways according to how we are meant to be. Being made in his image and likeness, we are meant to project such image and likeness of being good, kind, compassionate, forgiving and everything that characterizes LOVE.

When we try to be what we are meant to be, some of us think we have to exert much effort, as if it is not worth the try. But it becomes this only when we got so used to being the opposite of who we are meant to be. Nevertheless, we need to cultivate and fertilize our lives through constant communication with God in prayer, the sacraments, and in doing charitable works.

The efforts, even if they be great, is worth more than our life on earth is, because it is what will bring us everlasting life with God.

IT IS NEVER TOO LATE.

Lord God, we thank you for always giving us the chance to attain eternal life with you. Amen.

Veritas Editorial

Picture of Rev. Fr. Anton CT Pascual

Rev. Fr. Anton CT Pascual

MADALDAL KULANG SA GAWA

Saturday, October 24, 2026 7:00 am 7:00 am

 51,453 total reads

 51,453 total reads Kapanalig, magaling itong si Department of Interior and Local Government secretary Jonvic Remulla. Sa press release lalu na sa pagsasalita sa media, magaling

Read More »

MAY MAPAPARUSAHAN KAYA?

Thursday, October 22, 2026 12:46 pm 12:46 pm

 136,819 total reads

 136,819 total reads Kapanalig, taon-taon kapag isinumite ng Office of the President sa pamamagitan ng Department of Budget and Management sa Kongreso ang panukalang National Expenditure

Read More »

Troublemaker

Wednesday, October 21, 2026 7:00 am 7:00 am

 183,555 total reads

 183,555 total reads Mga Kapanalig, nang tanungin ang kanyang opinyon tungkol sa umano’y pagtanggap ng pera mula sa China at Hong Kong ng isang kompanyang iniuugnay

Read More »

Hindi sapat ang balde

Tuesday, October 20, 2026 7:00 am 7:00 am

 231,426 total reads

 231,426 total reads Mga Kapanalig, bumili na raw tayo ng mga timba, balde, at iba pang imbakan ng tubig bilang paghahanda sa paparating na Super El

Read More »

Hindi punchline ang mga taong may kapansanan

Monday, October 19, 2026 7:00 am 7:00 am

 332,915 total reads

 332,915 total reads Mga Kapanalig, hindi nakatutuwang pagtawanan ang mga taong may kapansanan o persons with disability. Siguradong narinig na ninyo ang tungkol sa episode ng

Read More »

Watch Live

LISTEN LIVE TO DZRV846 E-RADIO PORTAL

RELATED TOPICS

Martes, Oktubre 27, 2026

 972 total reads

 972 total reads Martes ng Ika-30 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) Efeso 5, 21-33 Salmo 127, 1-2. 3, 4-5 Mapalad ang sumusunod na taong may takot

Read More »
Sunday, October 25, 2026 12:00 am

Lunes, Oktubre 26, 2026

 2,871 total reads

 2,871 total reads Lunes ng Ika-30 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) Efeso 4, 32 – 5, 8 Salmo 1, 1-2. 3. 4 at 6 Lahat kayong

Read More »
Saturday, October 24, 2026 12:00 am

Linggo, Oktubre 25, 2026

 5,435 total reads

 5,435 total reads Ika-30 Linggo sa Karaniwang Panahon (A) Exodo 22, 20-26 Salmo 17, 2-3a 3bk-4. 47 at 51ab Poong aking kalakasan, iniibig kitang tunay. 1

Read More »
Friday, October 23, 2026 12:00 am

Sabado, Oktubre 24, 2026

 6,833 total reads

 6,833 total reads Sabado ng Ika-29 na Linggo sa Karaniwang Panahon (II) o kaya Paggunita kay San Antonio Maria Claret, obispo o kaya Paggunita sa Mahal

Read More »
Thursday, October 22, 2026 12:00 am

Biyernes, Oktubre 23, 2026

 7,798 total reads

 7,798 total reads Biyernes ng Ika-29 na Linggo sa Karaniwang Panahon (II) o kaya Paggunita kay San Juan Capistrano, pari Efeso 4, 1-6 Salmo 23, 1-2.

Read More »
Wednesday, October 21, 2026 12:00 am

SUPPORT OUR MISSION

BECOME A KAPANALIG MEMBER AND EUCHARISTIC ADVOCATE!

CATHOLINK

THE PHILIPPINES CATHOLIC CHURCH ONLINE DIRECTORIES

Scroll to Top