Homiliya para sa Martes sa Ika-15 Linggo ng KP, 15 Hulyo 2025, Exod. 2:1-15 at Mat 11:20-24
Sa mga kuwentong napapanood ko noong bata pa ako sa mga pelikulang Tagalog sa “Pinilakang Tabing” o “Mga Aninong Gumagalaw”, mabilis akong nagsawa. Kasi dalawang klase lang parati ang mga karakter: mga tipong bida at mga tipong kontrabida. Kapag bida, tipong mabait at inaapi, pero sa bandang huli papanigan din ng tadhana; susuwertihin. Kapag kontrabida, pag masama, sobrang sama naman. Malupit, mataray, mga tipong Bella Flores, pero mamalasin din sa bandang huli. Nakakasawa dahil mga tipo ng kuwento na masyadong predictable. E maliit pa ako, alam ko naman na hindi ganyan sa totoong buhay.
Kaya gustong-gusto ko ang paraan ng pagkukuwento ng manunulat ng Book of Exodus. Bida si Moises at ang mga Hebreong alipin na inaapi sa Egipto. Pero hindi naman lahat ng taga-Egipto ay kontrabida ang dating. Mayroon din sa kanilang mabait at makatao. Katulad ng dalawang komadrona sa kuwento na hindi sumunod sa utos ng hari na patayin ang mga batang lalaking isinisilang ng mga babaeng Hebreo. At siyempre nandiyan din ang kuwento ng prinsesang nagligtas sa sanggol na nasa loob ng basket na inanod sa ilog at napulot niya at inampon pa niya bilang sariling anak at tinawag niyang Moises.
Hindi rin laging bida ang mga Hebreong alipin sa kuwento niya. Nandiyan ang magkababayang Hebreo, parehong alipin at api, pero nag-aaway. At isinubo pa sa alanganin at isinuplong sa otoridad si Moises, gayong nagmamalasakit lang ito sa kanila.
Sa ebanghelyo, parang ganyan din ang punto ni Hesus. Dahil doon namalagi si Hesus sa mga bayang katulad ng Chorazin, Bethsaida at Capernaum, ibig bang sabihin mas maswerte sila? Matinding sumpa ang bibitawan laban sa kanila dahil daw wala namang pagbabagong nangyari sa kanila, sa kabila ng mga pangaral na narinig nila at mga kababalaghan na nasaksihan nila sa pamamalagi ni Hesus sa piniling nila.
Minsan dahil siguro sa kapapanood natin sa mga mumurahing telenobela, sa di natin namamalayan, pumapasok din sa ating kamalayan ang ganitong mentalidad na para bang tayo ang bida at lahat ng ibang tao ay kontrabida. Na tayo ay Kristiyanong bansa at lahat ng hindi Kristiyano ay masama. Na Tayo ay Katoliko at palasimba at lahat ng hindi nagsisimba ay makasalanan. Na tayo ay maliligtas at ang ang hindi binyagan ay hindi.
Magandang paalala ang narinig nating alleluia verse mula sa Salmo 95: “Kung sa araw na ito’y inyong marinig ang tinig ng Diyos, huwag ninyong hahayaan magmatigas ang inyong puso.” Sa totoong buhay hindi totoong dalawang klase lang ang tao: bida at kontrabida, suwerte at malas. Lahat tayo ay makasalanan, pero lahat din tayo ay may pag-asa, tinatawag na maging mga anak ng Diyos.
