MIYERKULES, NOBYEMBRE 16, 2022

SHARE THE TRUTH

 687 total reads

Miyerkules ng Ika-33 Linggo sa Karaniwang Panahon (II)
o kaya Paggunita kay Santa Margarita ng Escosia
o kaya Paggunita kay Santa Gertrudes, dalaga

Pahayag 4, 1-11
Salmo 150, 1-2. 3-4. 5-6

Banal ka, Poong Maykapal,
D’yos na Makapangyarihan.

Lucas 19, 11-28

Wednesday of the Thirty-third Week in Ordinary Time (Green)
or Optional Memorial of St. Margaret of Scotland, Queen (White)
or Optional Memorial of St. Gertrude, Virgin (White)

UNANG PAGBASA
Pahayag 4, 1-11

Pagbasa mula sa aklat ng Pahayag

Akong si Juan ay nakakita ng isang bukas na pinto sa langit.

At muli kong narinig ang tinig na gaya ng isang trumpeta, na ang sabi, “Umakyat ka rito, at ipakikita ko sa iyo ang darating na mga pangyayari.” Walang anu-ano’y kinasihan ako ng Espiritu, at nakita ko sa langit ang isang trono, at ang nakaluklok doon. Ang mukha niya’y maningning na gaya ng mahahalagang batong haspe at kornalina. May isang bahagharing kakulay ng esmeralda sa palibot ng trono. Nakapaligid dito ang dalawampu’t apat pang trono. Nakaluklok ang dalawampu’t apat na matatanda; puti ang kanilang kasuutan at may koronang ginto ang bawat isa. Mula sa trono’y gumuguhit ang kidlat, kasabay ng malalakas na ugong at nakatutulig na kulog. May pitong nagniningas na sulo sa harap ng trono; ito ang pitong espiritu ng Diyos. Sa harap ng trono, may tila dagat na salaming sinlinaw ng kristal.

Nakapaligid sa trono, sa bawat panig nito, ang apat na nilalang na buhay na punung-puno ng mga mata sa harap at likod. Katulad naman ng baka ang pangalawa. May mukhang katulad ng tao ang pangatlo. At katulad ng agilang lumilipad ang pang-apat. Tig-aanim na pakpak ang apat na nilalang na buhay; at tadtad ng mga ang bawat isa, sa loob at labas. Walang tigil ang pag-awit nila araw-gabi:

“Banal, banal, banal, ang Panginoong Diyos na Makapangyarihan sa lahat,
Ang Diyos sa nakaraan, sa kasalukuyan, at siyang darating.”

At habang umaawit sila ng papuri, parangal, at pasasalamat sa nakaluklok sa trono, ang nabubuhay magpakailanman, ang dalawampu’t apat na matatanda nama’y nagpapatirapa sa harap ng trono, at sinasamba ang nakaluklok doon, ang nabubuhay magpakailanman. Iniaalay nila ang kanilang korona sa harap ng trono, at sinasabing:

“Aming Panginoon at Diyos! Karapat dapat kang tumanggap ng papuri, paggalang, at kapangyarihan;
Pagkat ikaw ang lumalang sa lahat ng bagay,
At ayon sa iyong kagustuhan, sila’y nilalang mo at pinananatili.”

Ang Salita ng Diyos.

SALMONG TUGUNAN
Salmo 150, 1-2. 3-4. 5-6

Banal ka, Poong Maykapal,
D’yos na Makapangyarihan.

Sa banal na templo, ang Diyos ay awitan,
purihin sa langit ang lakas na taglay;
Siya ay purihin sa kanyang ginawa,
Siya ay purihin, sapagkat dakila.

Banal ka, Poong Maykapal,
D’yos na Makapangyarihan.

Purihin sa tugtog ng mga trompeta,
awitan sa saliw ng alpa at lira!
Sa tugtog ng tambol, magsayaw, purihin,
mga alpa’t plauta, lahat ay tugtugin!

Banal ka, Poong Maykapal,
D’yos na Makapangyarihan.

Ang Diyos ay purihin sa tugtog ng pompiyang,
sa lakas ng tugtog siya’y papurihan;
purihin ang Poon ng mga nilalang!

Banal ka, Poong Maykapal,
D’yos na Makapangyarihan.

ALELUYA
Juan 15, 16

Aleluya! Aleluya!
Hinirang tayo ni Kristo
upang mamungang totoo
bilang mabubuting tao.
Aleluya! Aleluya!

MABUTING BALITA
Lucas 19, 11-28

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Lucas

Noong panahong iyon, isinaysay ni Hesus ang isang talinghaga sa mga nakarinig ng una niyang pangungusap. Ginawa niya ito sapagkat malapit na siya sa Jerusalem, at ang akala ng mga tao ay itatatag na ang kaharian ng Diyos. Sabi niya: “May isang mahal na taong nagtungo sa malayong lupain upang gawing hari at magbalik pagkatapos niyon. Bago siya umalis, tinawag niya ang sampu sa kanyang mga alipin. Binigyan niya ang mga ito ng tig-iisang salaping ginto at sinabihan sila, ‘Ipangalakal ninyo iyan hanggang sa pagbabalik ko.’ Poot na poot naman sa kanya ang kanyang mga kababayan, kaya’t pagkaalis niya, nagsugo sila ng mga kinatawan upang sabihin sa kinauukulan: ‘Ayaw naming maging hari ang taong ito!’

“Ngunit ginawa ring hari ang taong iyon. Umuwi siya pagkatapos, at ipinatawag ang mga aliping binigyan niya ng salaping ginto, upang malaman kung gaano ang tinubo ng bawat isa. Lumapit sa kanya ang una at ang sabi, ‘Panginoon, ang salapi ninyong ginto ay nagtubo ng sampu.’ ‘Magaling,’ sagot niya. ‘Mabuting alipin! Yamang naging matapat ka sa kakaunting bagay, pamamahalain kita sa sampung bayan.’ Lumapit ang ikalawa at ang sinabi, ‘Panginoon, ang inyong salaping ginto ay nagtubo ng lima.’ At sinabi niya sa kanya, ‘Mamamahala ka sa limang bayan.’ Lumapit ang isa pang alipin at nagsabi, ‘Panginoon, heto po ang inyong salaping ginto. Binalot ko po sa panyo at itinago. Natatakot po ako sa inyo, sapagkat napakahigpit ninyo; kinukuha ninyo ang hindi sa inyo, at inaani ang hindi ninyo inihasik.’ Sinagot siya ng kanyang panginoon, ‘Masamang alipin! Sa salita mong iyan kita hahatulan. Alam mo palang ako’y mahigpit. Sinabi mo, kinukuha ko ang hindi sa akin at inaani ko ang hindi ko inihasik. Bakit hindi mo inilagay sa bangko ang aking salapi? Pagbabalik ko, sana’y may tinubo ang puhunang ito.’ At sinabi niya sa mga naroroon, ‘Kunin ninyo sa kanya ang salaping ginto, at ibigay sa may sampu.’ ‘Panginoon, siya po’y mayroon nang sampung salaping ginto!’ wika nila. ‘Sinasabi ko sa inyo: ang bawat mayroon ay bibigyan pa, ngunit ang wala, kahit ang kakaunting nasa kanya ay kukunin pa. Tungkol naman sa mga kaaway kong aayaw na ako’y maghari sa kanila – dalhin ninyo dito at patayin sa harapan ko!’”

Pagkasabi nito, nagpauna si Hesus patungong Jerusalem.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

PANALANGIN NG BAYAN
Ika-33 Linggo sa Karaniwang Panahon
Miyerkules

Natitipon bilang mga anak ng Diyos Ama na tagapagbigay ng lahat ng kabutihan, may pagpipitaan tayong manalangin sa kanya.

Panginoon, dinggin mo ang aming panalangin.
o kaya
Ama ng kabutihan, basbasan mo kami.

Ang Simbahan nawa’y hindi matakot sa mga pagsubok kaugnay ng mga pagbabago at magamit niya sa matuwid na pamamaraan ang mga biyayaang ipinagkaloob sa kanya, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang lahat ng tao nawa’y makibahagi sa kayamanan ng lupa nang may katarungan, pagkakaisa, at kapayapaan, manalangin tayo sa Panginoon.

Tayo nawa’y magkaroon ng malalim na pagpapahalaga sa simpleng buhay upang lubos nating madama ang patuloy na pagdaloy ng pag-ibig ng Diyos sa ating mga maliliit na gawang kabutihan, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga doktor, mga nars, at yaong mga nasa propesyon ng pag-aalaga nawa’y gamitin ang kanilang mga biyaya sa paghahatid ng pag-ibig at habag ni Kristo sa mga dukha, nalulumbay, maysakit, at ma nasa bilangguan, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga pinagpalang yumao nawa’y makasama sa walang hanggang kaligayahan ng Panginoon, manalangin tayo sa Panginoon.

Ama naming nasa Langit, tulungan mo kaming manatiling tapat sa maliliit na bagay ng buhay upang mapagkatiwalaan mo kami sa mga higit na dakilang bagay kapag pumasok kami sa iyong Kaharian. Hinihiling namin ito sa pamamagitan ni Kristong aming Panginoon. Amen.

WHEN POWER REJECTS ACCOUNTABILITY

 8,193 total reads

I listened patiently to President Donald Trump’s speech before the UN General Assembly yesterday. One part that particularly disturbed me was his attack on the International Criminal Court (ICC). He called it an anti-American tribunal, declared that the United States would never allow its service members to be investigated by it, and urged all ICC member states to withdraw from the institution.

I could not help thinking of the ongoing ICC proceedings involving former Philippine President Rodrigo Roa Duterte.

Whatever our political sympathies, the fundamental question is this: Should any head of state, president, or military commander be beyond accountability for the exercise of power, especially when that power involves decisions over human life and death?

The ICC is not an organ of the United Nations, but an independent international court established under the Rome Statute to prosecute genocide, crimes against humanity, war crimes, and the crime of aggression. Its mandate is to help ensure that even those who wield the highest political and military authority can be held accountable for serious international crimes.

The ICC proceedings against former President Duterte, whose trial is scheduled to begin on November 30, bring this question very close to home. He is entitled to the presumption of innocence and to a fair trial. The same principle of accountability, however, raises questions about the actions of leaders everywhere, including those of the most powerful nations.

There is something deeply ironic about a president addressing the United Nations while urging its member states to abandon an international institution established to address some of the gravest crimes against humanity. It is especially striking when one recalls the central role the United States played in the founding of the United Nations itself.

Trump’s remarks raise a fundamental question about the future of international justice: Can a system of accountability function when powerful states reject the authority of institutions that may scrutinize their own actions?

The question is not whether the ICC is beyond criticism. Like every institution entrusted with the administration of justice, it must itself be accountable, impartial, and faithful to due process.

The deeper question is whether the international community can sustain a system of justice in which the same standards apply to the powerful and the powerless alike.

A SPEECH THAT LEFT ME DEEPLY DISTURBED

 8,193 total reads

Yesterday, I watched President Donald Trump deliver his speech before the United Nations General Assembly. It was rather long, but I listened patiently to the end. In fact, I even took the trouble of transcribing the whole speech so that I could study it more carefully.

With a little help from AI, I did a simple word count. I wanted to know how often he used the first-person pronouns “I” and “we,” the latter referring at times to himself and his administration, and at other times to the American nation. I counted 64 instances of “I” and 101 of “we,” not including other forms such as “my,” “me,” “our,” and “us.”

As I listened, I also had the UN Charter in mind. After all, he was addressing an organization founded precisely to save succeeding generations from the scourge of war, to uphold the sovereign equality of nations, to promote human rights, and to settle international disputes by peaceful means.

With some AI assistance, I tried to examine how the main points of his speech squared with these fundamental principles. I was particularly struck by his repeated assertions of American military supremacy, his threats of annihilation against Iran, and his insistence on America’s right to use its military might to secure its national interests.

But beyond the actual words, it was the tone of the speech that disturbed me most. The repeated self-congratulation, the language of domination, the threats of overwhelming military force, and the apparent confidence that the world’s problems could be settled through the exercise of superior power left me with a deeply unsettling feeling.

I found myself wondering: What happens to the international order when the leader of the world’s most powerful country speaks of peace primarily in the language of power?

The UN was founded on the conviction that might does not make right, that even the most powerful nations must be accountable to international law, and that peace cannot be secured simply by threatening to annihilate one’s enemies.

I finished listening to the speech with a sense of foreboding. Not merely because of what President Trump said, but because of the enormous power at his disposal.

When so much destructive power is concentrated in the hands of one leader, the whole world has reason to be concerned about how that power is exercised.

May God help us preserve the fragile peace of our world.

SO CHARISMATIC

 9,630 total reads

Gospel Reading for September 24, 2026 – Luke 9: 7-9

SO CHARISMATIC

Herod the tetrarch heard about all that was happening, and he was greatly perplexed because some were saying, “John has been raised from the dead”; others were saying, “Elijah has appeared”; still others, “One of the ancient prophets has arisen.” But Herod said, “John I beheaded. Who then is this about whom I hear such things?” And he kept trying to see him.

————

“And he kept trying to see him.”

Was Herod trying to see Jesus because he thought John the Baptist, whom he had beheaded, had been raised in Jesus? Was his conscience bothering him?

Or maybe Jesus was SO CHARISMATIC that, after hearing so much about him, Herod kept wanting to see him. Perhaps, if Herod had become a follower of Jesus, he would have repented for what he did to John and even separated from Herodias, the woman he was living with.

Jesus, being the Son of God, is truly someone extraordinary. As we read the stories about him and reflect on his teachings, we cannot help but be deeply grateful to God for allowing us to know him through his Son—to know who he truly is and who he will always be.

Lord Jesus, may we always have that deep desire to know you well and love you well, so that we may also love others well. Amen.

Veritas Editorial

Picture of Rev. Fr. Anton CT Pascual

Rev. Fr. Anton CT Pascual

Nagmamahal, Judith

 112,483 total reads

 112,483 total reads Mga Kapanalig, dumating na ba sa inyo si Judith? Kung hindi ninyo siya kilala, si Judith ang buwan-buwan na dumadalaw sa atin para

Read More »

Mas malusog na Pilipino?

 145,813 total reads

 145,813 total reads Mga Kapanalig, dumarami ang mga Pilipinong overweight at obese. Ayon sa Food and Nutrition Research Institute, 16% ng mga batang edad 5 hanggang

Read More »

Mas mabigat kaysa teknikalidad

 177,957 total reads

 177,957 total reads Mga Kapanalig, sa Ebanghelyo ni San Mateo, matutunghayan natin ang pagtuligsa ni Hesus sa mga tagapagturo ng kautusan at sa mga Pariseo. Mababasa

Read More »

Sense of entitlement!

 244,019 total reads

 244,019 total reads Kapanalig, laganap sa ating bayan.. sa ating mga Pilipino, lalu na sa mga lider ng bansa ang ‘culture of superiority’, maging sa loob

Read More »

SIMPLENG LOHIKA

 256,060 total reads

 256,060 total reads Kapanalig, simpleng lohika lamang ang kailangan ng mga Senador-judges para pagbotohan kung iko-convict o hindi si Vice-President Sara Duterte. Ito ang kasagutan ni

Read More »

Watch Live

RELATED TOPICS

Lunes, Setyembre 28, 2026

 643 total reads

 643 total reads Kapistahan ni San Lorenzo Ruiz at mga Kasama, mga martir Sirak 2, 1-18 Salmo 115, 1. 2-3. 4-5. 6-7. 8-9. Mahalaga sa Maykapal

Read More »

Linggo, Setyembre 27, 2026

 2,462 total reads

 2,462 total reads Ika-26 na Linggo sa Karaniwang Panahon (A) Ezekiel 18, 25-28 Salmo 24, 4kb-5. 6-7. 8-9 Poon, iyong gunitain wagas mong pag-ibig sa ‘kin.

Read More »

Sabado, Setyembre 26, 2026

 4,022 total reads

 4,022 total reads Sabado ng Ika-25 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) o kaya Paggunita kay San Cosme at San Damian, mga martir o kaya Paggunita sa Mahal na

Read More »

Biyernes, Setyembre 25, 2026

 5,377 total reads

 5,377 total reads Biyernes ng Ika-25 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) Mangangaral 3, 1-11 Salmo 143, 1a at 2abk. 3-4 Ang Poon ay papurihan, siya ang

Read More »

Huwebes, Setyembre 24, 2026

 6,401 total reads

 6,401 total reads Huwebes ng Ika-25 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) Mangangaral 1, 2-11 Salmo 89, 3-4. 5-6. 12-13. 14 at 17 Poon, amin kang tahanan

Read More »

SUPPORT OUR MISSION

BECOME A KAPANALIG MEMBER AND EUCHARISTIC ADVOCATE!

CATHOLINK

THE PHILIPPINES CATHOLIC CHURCH ONLINE DIRECTORIES

Scroll to Top