8,408 total reads
May mga sandaling pakiramdam natin ay “lugi” tayo sa buhay—ibinigay ang lahat pero tila walang napala, parang ang pag-asa ay naiwan na rin sa daan; ngunit tulad ng dalawang alagad patungong Emaus, sa gitna ng ating paglayo at pagdilim ng kalooban, may isang tahimik na nakikisabay sa ating hakbang—nakikinig sa ating kwento, unti-unting nagpapaliwanag, at sa huli’y nagpapakilala sa simpleng paghahati ng tinapay; kaya sa bawat pagkadismaya, alalahanin: hindi ka nag-iisa sa paglalakbay, sapagkat sa bawat hakbang mo, may kasama kang hindi kailanman umaalis.
