953 total reads
Mga Kapanalig, napagsabihan na ba kayo nito: “kung ayaw mong ma-traffic, umalis ka nang maaga.” Pero paano kung umalis ka nga nang maaga, stranded ka pa rin sa kalsada?
Ganito ang sinapit ng maraming biyahero sa North Luzon Expressway nitong mga nakaraang linggo. Dahil sa matindi at tuluy-tuloy na pag-ulan dala ng habagat, umapaw ang mga ilog at nagdulot ng malawakang pagbaha. Kabilang dito ang bayan ng San Simon sa Pampanga, kung saan matatagpuan ang bahagi ng NLEx. Hindi tuloy makausad ang mga motorista at nagdulot ito ng halos sampung kilometrong haba ng trapiko sa magkabilang direksyon ng expressway.
Grabeng perwisyo ang idinulot nito sa parehong pribado at pampasaherong motorista! Inabot ng mahigit sampung oras ang ilang mga pampublikong bus papunta sa kani-kanilang mga destinasyon. Maging ilang opisyal ng pamahalaan gaya nina Senador Robin Padilla at Senador Lito Lapid ay hindi nakaligtas.
Hindi biro ang oras na nasayang. Oras sana ito para sa pamilya, pahinga, o trabaho. Hindi na ito maibabalik o mapapalitan. Hindi rin biro ang panganib sa kanilang mga sasakyan. Napilitan silang ilusong ang mga ito sa baha.
Dahil dito, hinimok ni Senador Joel Villanueva ang NLEx Corporation na pansamantalang alisin o ibalik ang toll fee na ibinayad ng mga motoristang lubhang naapektuhan ng pagbaha. Sinalungat naman ito ni Palace Press Officer Claire Castro na nagsabing baka lalo lamang dumami ang sasakyang papasok sa NLEx at lumala ang trapiko kapag libre ang toll.
Pero paano kung walang ibang ruta? Paano kung baha rin ang mga alternatibong daan? Paano kung sapat lamang ang perang pampagasolina para sa normal na tagal ng biyahe sa NLEx? Sa mahal ng gasolina ngayon, marami ang umaasa sa expressway para mapabilis ang kanilang biyahe at maiwasan ang dagdag na konsumo sa gasolina. Kaya gustuhin mang umiwas sa trapiko at baha, hindi kaya ng lahat na pumili ng ibang ruta.
Kalaunan, nagpatupad ang NLEX Corporation ng toll waiver sa pagitan ng Pulilan at San Fernando. Samantala, nagpatuloy ang pagbaha at trapiko hanggang Setyembre 3. Sa buong linggong iyon, may iilang lanes pa ring hindi madaanan dahil sa lalim ng baha at may mga oras pa na isinasara ang mga entry at exit points. Humingi ng paumanhin ang NLEx Corporation at nangakong gagawa ng mas pangmatagalang mga hakbang.
Pero huli na ang lahat para bumawi. Libu-libong tao na ang naperwisyo, ilang araw na ang nagdaan, at marami na ang nasayang bago pa maipatupad ang mga hakbang na ito. Nakalulungkot isiping tila kailangan pang umabot sa ganito bago magkaroon ng mas konkretong tugon. Hindi lang din NLEx Corporation ang may pananagutan sa mga naabala. May tungkulin din ang pamahalaan na magplano at maghanda para maiwasan ang ganitong mga problema. Dahil pinagdudugtong ng NLEx ang iba’t ibang lungsod at lalawigan, kailangang magkaagapay ang NLEx Corporation at pamahalaan sa pagbuo ng pangmatagalang solusyon. Magkaiba man ang kanilang papel, iisa ang dapat nilang isaalang-alang: ang kapakanan ng mga taong kanilang pinaglilingkuran.
Mga Kapanalig, ang solidarity o pakikiisa ay responsibilidad ng lahat, para sa lahat. Inaanyayahan tayo ng Galacia 6:2 na “makibahagi sa pasanin ng isa’t-isa.” Sa ganitong diwa, nararapat lamang na magtulungan ang NLEX Corporation at pamahalaan upang hindi ang ordinaryong mamamayan ang sumasalo sa bigat ng ganitong mga problema. Hindi biro ang presyo ng toll fees, pero kinakaya ito ng mga motoristang pinipiling dito dumaan kapalit ng mas mabilis, maayos, at ligtas na biyahe. Kaya bawat pisong ibinabayad dito ay nararapat na masuklian ng kaligtasan, maayos na serbisyo at operasyon, at higit sa lahat, agarang pananagutan at pagkilos—mula sa NLEX Corporation at sa pamahalaan.
Sumainyo ang katotohanan.
