MARTES, ENERO 31, 2023

SHARE THE TRUTH

 2,315 total reads

Paggunita kay San Juan Bosco

Hebreo 12, 1-4
Salmo 21, 26b-27. 28 at 30. 31-32

Magpupuri kailanpaman
ang tinawag ng Maykapal.

Marcos 5, 21-43

Memorial of St. John Bosco, Priest (White)

Mga Pagbasa mula sa
Martes ng Ika-4 na Linggo sa Karaniwang Panahon (I)

UNANG PAGBASA
Hebreo 12, 1-4

Pagbasa mula sa sulat sa mga Hebreo

Mga kapatid, yamang naliligid tayo ng makapal na saksi, iwaksi natin ang kasalanan, at ang anumang balakid na pumipigil sa atin, at tayo’y buong tiyagang magpatuloy sa takbuhing nasa ating harapan. Ituon natin ang ating paningin kay Hesus na siyang pinagmulan ng ating pananampalataya, at siya ring nagpapasakdal nito. Dahil sa kagalakang naghihintay sa kanya, hindi niya ikinahiya ang mamatay sa krus, at siya ngayo’y nakaluklok sa kanan ng trono ng Diyos.

Isip-isipin ninyo kung gaano ang tiniis niyang paglaban ng mga makasalanan upang hindi kayo manlupaypay o panghinaan ng loob. Hindi pa humahantong sa pagdanak ng iyong dugo ang pakikitunggali ninyo sa kasalanan.

Ang Salita ng Diyos.

SALMONG TUGUNAN
Salmo 21, 26b-27. 28 at 30. 31-32

Magpupuri kailanpaman
ang tinawag ng Maykapal.

Sa harap ng masunuring mga lingkod mong hinirang,
ang handog na panata ko ay doon ko iaalay.
Magsasawa sa pagkain yaong mga nagdarahop,
aawit ng pagpupuri ang sa Diyos ay dudulog;
buhay nila ay uunlad, sasagana silang lubos.

Magpupuri kailanpaman
ang tinawag ng Maykapal.

Sa dakilang Panginoon, ang lahat ay magbabalik,
ang lahat ng mga lahi ay sasambang may pag-ibig.
Mangangayupang lahat ang palalo’t mayayabang,
ang lahat ng mga tao ay yuyuko sa Maykapal,
ang narito sa daigdig na nilikhang mamamatay.

Magpupuri kailanpaman
ang tinawag ng Maykapal.

Maging lahing susunod pa ay sasamba’t maglilingkod,
ay mayroong mangangaral sa kanila tungkol sa Diyos.
Sa lahat ng sisilang pa’y ganito ang ihahayag,
“sa hinirang niyang bansa ay Panginoon ang nagligtas.”

Magpupuri kailanpaman
ang tinawag ng Maykapal.

ALELUYA
Mateo 8, 17

Aleluya! Aleluya!
Inako ni Hesukristo
ang sakit ng mga tao
upang matubos n’ya tayo!
Aleluya! Aleluya!

MABUTING BALITA
Marcos 5, 21-43

Ang Mabuting Balita ng Panginoon ayon kay San Marcos

Noong panahong iyon, muling tumawid si Hesus sa ibayo ng Lawa ng Galilea, nakasakay sa bangka. Nasa baybay pa siya ng lawa ay pinagkalipumpunan na siya ng maraming tao. Dumating ang isang lalaking nagngangalang Jairo, isang tagapamahala ng sinagoga. Pagkakita kay Hesus, siya’y nagpatirapa sa kanyang paanan, at ang samo: “Agaw-buhay po ang anak kong dalagita. Kung maaari, sumama kayo sa akin at ipatong ninyo sa kanya ang inyong kamay upang siya’y gumaling at mabuhay!” Sumama naman si Hesus. At sinundan siya ng napakaraming taong nagsisiksikan, anupa’t halos maipit na siya.

May isang babae roon na labindalawang taon nang dinudugo, at lubhang nahihirapan. Marami nang manggagamot ang tumingin sa kanya, at naubos na sa kapapagamot ang kanyang ari-arian, ngunit hindi siya napabuti kahit kaunti bagkus ay lalong lumubha. Narinig niya ang sinasabi ng mga tao tungkol kay Hesus, kaya’t nakipagsiksikan siya hanggang sa makalapit sa likuran ni Hesus. At hinipo niya ang damit nito. Sapagkat sinabi niya sa sarili, “Mahipo ko lang ang kanyang damit ay gagaling na ako.” Biglang tumigil ang kanyang pagdudugo at naramdaman niyang magaling na siya. Naramdaman naman ni Hesus na may kapangyarihang lumabas sa kanya, kaya’t bumaling siya sa mga tao at nagtanong, “Sino ang humipo sa akin?” Sumagot ang kanyang mga alagad, “Nakikita po ninyong nagsisiksikan ang napakaraming tao, bakit itinatanong ninyo kung sino ang humipo sa inyo?” Subalit patuloy na luminga-linga si Hesus, hinahanap ang humipo sa kanya. Palibhasa’y alam ng babae ang nangyari, siya’y nanginginig sa takot na lumapit kay Hesus, nagpatirapa, at ipinagtapat ang buong katotohanan. Sinabi sa kanya ni Hesus, “Anak pinagaling ka ng iyong pananalig sa akin. Umuwi ka na’t ipanatag mo ang iyong kalooban. Lubusan ka nang magaling sa iyong karamdaman.”

Samantalang nagsasalita pa si Hesus, may ilang dumating mula sa bahay ni Jairo. “Patay na po ang anak ninyo,” sabi nila. “Bakit pa ninyo aabalahin ang Guro?” Hindi pinansin ni Hesus ang kanilang sinabi, sa halip ay sinabi sa tagapamahala, “Huwag kang mabagabag, manalig ka.” At wala siyang isinama kundi si Pedro at ang magkapatid na Santiago at Juan. Nang dumating sila sa bahay ng tagapamahala, nakita ni Hesus na gulung-gulo ang mga tao; may mga nananangis pa at nananaghoy. Pagpasok niya ay kanyang sinabi, “Bakit kayo nagkakagulo at nananangis? Hindi patay ang bata; natutulog lamang!” Ngunit pinagtawanan siya ng mga tao. Pinalabas niya ang lahat, maliban sa ama’t ina ng bata at sa tatlong alagad, at sila’y pumasok sa kinaroroonan ng bata. Hinawakan niya ito sa kamay at sinabi, “Talita kumi,” na ang ibig sabihi’y “Ineng, sinasabi ko sa iyo, magbangon ka!” Pagdaka’y bumangon ang bata at lumakad. Siya’y labindalawang taon na. At namangha ang lahat. Mahigpit na ipinagbilin ni Hesus na huwag ipaalam ito kaninuman; at iniutos niyang bigyan ng pagkain ang bata.

Ang Mabuting Balita ng Panginoon.

PANALANGIN NG BAYAN
Ikaapat na Linggo sa Karaniwang Panahon
Martes

Kalakip ang buong pananalig habang nananalangin tayo nang may pananampalataya sa Diyos Ama na tutugunin niya ang ating mga mithiin nang may nag-uumapaw na kabutihang-loob, iluhog natin sa kanya ang ating mga pangangailangan.

Panginoon, dinggin Mo ang aming panalangin.
o kaya
Panginoon ng buhay, akayin Mo kami.

Ang Simbahang Katolika sa buong daigdig nawa’y maging simbolo ng nagpapagaling na gawain ni Kristo sa pamamagitan ng kanyang pag-aaruga sa mga may karamdaman sa pangangatawan, isip, at diwa, manalangin tayo sa Panginoon.

Tayong lahat nawa’y makilahok at makiisa sa mga nagnanais na mapanatili ang kalusugan at kalinisan ng ating kapaligiran, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga doktor at mga nars, at yaong mga nag-aalaga ng mga maysakit nawa’y maipakita nila ang habag at kahinahunan ni Kristo sa pangangalaga lalo na sa mga maliliit nating mga kapatid, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang siyensya sa panggagamot nawa’y dagling makatagpo ng lunas sa mga di-karaniwang karamdaman na nagiging hadlang sa mga nagdurusa nito upang magkaroon sila ng isang ganap at aktibong pamumuhay, manalangin tayo sa Panginoon.

Ang mga nagluluksa sa kamatayan ng kanilang anak nawa’y makatagpo ng kasiyahan sa pamamagitan ng kanilang pananampalataya sa habag ng aming mananakop, manalangin tayo sa Panginoon.

Makalangit na Ama, tulungan mo kami na patuloy na manalig sa iyo at sumampalataya sa nagpapagaling na kapangyarihan ng iyong Anak na siyang naghihilom ng aming mga sugat sa buhay. Hinihiling namin ito sa pamamagitan ni Kristong aming Panginoon. Amen.

AN INCUMBENT CONGRESSMAN

 30,713 total reads

Kapanalig, kung normal na sa bansa natin ang corruption na kinasasangkutan mismo ng mga halal na opisyal at pinuno ng mga ahensiya ng pamahalaan, tila normal na o kalakaran na rin na ma-oospital muna bago makulong o kaya magkakasakit ang isang opisyal ng gobyerno kapag nadakip na at ikinulong.

Kaya walang nangyayaring malaking pagbabago, tila naging kultura na ang katiwalian at korapsyon sa alinmang sangay ng pamahalaan, sa halos lahat ng local government units., sa hudikatura… sa lehislatura… at sa ehekutibo. Sa harap ng katotohanang ito Kapanalig, ginagawa na ring sistema ng mga inaakusahan ng katiwalian., nang plunder na magsakit-sakitan. Para ano Kapanalig? Bakit? Para makuha ang ating simpatya, upang makuha ang ating suporta.

Nasaksihan na natin ang paulit-ulit na drama ng pagkakasakit sa tuwing aarestuhin o makukulong na. Ginawa na ito ni dating Pangulong Joseph Estrada, nahatulan na guilty sa kasong pandarambong, dahil sa humanitarian reason, ipina-house na lamang. Si dating pangulong Gloria Macapagal Arroyo, nagkasakit din nang ikukulong na., hindi tulad ni Erap, si GMA na-hospital arrest naman.

Lahat na lang nagkakasakit, si dating Senador Bong Revilla, nagkasakit din nang makulong sa kasong pandarambong. Si incumbent Senator Marcoleta, nagkasakit din, dinala sa PNP ospital., nadiskubre ng Sandiganbayan, nagsakit-sakitan lang. Kakaiba naman si dating Ako Bicol partly-list representative Zaldy Co, nagbitiw na congressman nang madawit sa flood control projects dahil magpapagamot, nakatakas sa Pilipinas at hindi na mahuhuli nang mga otoridad para litisin sa kasong plunder.

Habang ang sinasabing kasabwat ni Co, si dating house speaker Martin Romualdez, bago maglabas ng arrest warrant ang Sandiganbayan, nagpaospital na., ang dahilan, tumaas ang blood pressure dahil arrestuhin na at ikukulong.

Kapanalig, likas at ugali nating mga Pilipino na maunawain., mapagpatawad., ang gawing ito ang pinagsasamantalahan ng mga korap na pulitiko, mga tiwaling opisyal ng gobyerno. Kasi tayong mga Pilipino, lantaran nang winawalanghiya, lantaran nang niloloko, lantaran nang niyuyurakan ang dangal., sa pamamagitan lang ng drama-draman, sa pamamagitan lang pagsakit-sakitan., sa pamamagitan lang ayuda., tayo ay magpapatawad, tayo ay nagiging makakalimutin., nakalimutan na natin ang ginawang kahayupan, ang ginawang mali ng mga korap na pulitiko., nang mga ganid na opisyal ng pamahalaan. Ang masakit na gawi nating mga Pilipino, ang loyalty! Kahit sandamukal na ebidensiya ang iharap sa ating parokyanong pulitiko, pilit pa rin nating ipinagtatanggol.

Ang nakakatawa at nakakainis Kapanalig, ang lakas ng loob ng mga walanghiyang opisyal na ito ng pamahalaan sa pagnanakaw sa pera nating mga Pilipino. Da-dramahan na naman tayo, magsasakit-sakitan na naman kapag nabuko ang ginawang kabulastugan. Kapanalig, paloloko na naman ba tayo? Maaawa na naman ba tayo?

Kapanalig, hindi ba naaantig ang ating konsensiya sa sinasabi ni Pasig City Mayor Vico Sotto, “Parang nakarating na tayo sa punto kung saan mas nakakagulat pa kapag may makasalubong kang “honest” kaysa corrupt”.

Sana man lang Kapanalig, matuto tayo sa sinasabi ng Luke 12:48 – “From everyone who has been given much, much will be demanded; and from the one who has been entrusted with much, much more will be asked.”

Sumainyo ang Katotohanan.

THE MOST RADICAL TEACHING OF JESUS

 6,466 total reads

“Love your enemies, do good to those who hate you, bless those who curse you, pray for those who mistreat you.” (Lk 6:27–28)

I have always thought that this must be the most radical of all the teachings of Jesus. It asks for something that seems almost contrary to our instincts. We naturally love those who love us, defend ourselves against those who hurt us, and return hostility with hostility. Jesus asks us to break that cycle.

Perhaps this is also the deepest foundation of the late Pope Francis’ persistent insistence on mercy. Mercy is not weakness. It is the strength to refuse to become like the one who has hurt us. It is the freedom to stop evil from reproducing itself through us.

Pope Leo XIV speaks often of building a civilization of love, picking up a vision already articulated by his predecessors. But there is something profoundly Augustinian about it as well: the contrast between two ways of building a city, two ways of imagining human greatness.

Genesis 11 gives us the image of Babel. “Come, let us build ourselves a city and a tower…and make a name for ourselves.” It is civilization built on power, uniformity and self-glorification. Everyone speaks the same language, everyone is enlisted in the same project, everyone looks upward—but toward human greatness rather than toward God. And it ends not in communion but in dispersion.

Perhaps humanity had to learn the hard way that true unity cannot be built by making everyone speak the same language. The City of God is built by learning to live with many languages, cultures, peoples and differences—and discovering within that plurality a higher language capable of creating communion: the language of love.

That is why the command of Jesus to love our enemies is so radical. He is not simply teaching us to be nice to difficult people. He is proposing a higher form of humanity.

In an age that is returning so easily to the language of power, domination, retaliation and “making a name for ourselves,” the Gospel proposes another way of building the human city: not Babel, but the New Jerusalem; not uniformity, but communion; not domination, but mercy.

Perhaps a civilization of love begins precisely there: when hatred reaches us, and we refuse to pass it on.

FLOODS AND THE DREADED LEPTOSPIROSIS

 6,463 total reads

I cannot think of leptospirosis merely as a statistic. Whenever I hear about another case, I remember Dion Angelo De la Rosa, one of our altar servers, and the painful story of how a disease acquired from contaminated floodwater can suddenly turn into a life-threatening illness.

Yesterday, Fr. Rommel Brebaño, our Diocesan BEC Coordinator, updated me about what they have been seeing on the ground. He was alarmed by the rate at which people in flooded communities are contracting leptospirosis—and by the deaths being reported. What makes the situation even more disturbing is hearing from residents who go to their Barangay Health Centers after exposure to floodwater, only to be told: ubos na po ang gamot.

I decided to check whether what they are observing locally is reflected in the official figures. Unfortunately, it is.

As of early September, Central Luzon had already recorded 435 leptospirosis cases since August, with health authorities saying that most of the patients had been exposed to floodwaters during the weeks of prolonged flooding. At Jose B. Lingad Memorial General Hospital here in Pampanga, more than 60 leptospirosis patients from different parts of Central Luzon were confined at the same time just a few days ago.

Nationally, the DOH has recorded 6,253 cases so far this year. Even more alarming is the sudden rise following the floods: in just the two-week period from August 2 to 15, 824 cases were recorded—a 77-percent increase from the preceding period. Central Luzon is now among the regions under intensified monitoring.

And this morning comes another grim figure. San Lazaro Hospital has recorded 22 deaths from leptospirosis as of September 7. Almost three-fourths of these deaths were associated with pulmonary hemorrhage—bleeding in the lungs, one of the most dreaded complications of severe leptospirosis.

Leptospirosis is caused by Leptospira bacteria, commonly spread through water or soil contaminated by the urine of infected animals, especially rats. Floodwater provides an almost perfect vehicle for transmission. The bacteria can enter the body through wounds and abrasions, including tiny breaks in the skin that we may not even notice.

At first, the disease can deceptively resemble an ordinary flu: fever, headache, chills, muscle pains—often severe pain in the calves—vomiting, abdominal pain and redness of the eyes. Symptoms may develop days or even weeks after exposure. But untreated infection can progress rapidly and damage the kidneys, liver and lungs, producing jaundice, kidney failure, hemorrhage and respiratory failure.

This is why early consultation and treatment are so important. The DOH itself advises people exposed to floodwater—even those without obvious wounds—to seek assessment at a health center or YAKAP clinic to determine whether post-exposure prophylaxis with doxycycline is indicated.

Here is what I find difficult to understand.

The DOH says there is no national shortage of medicine. It reported having distributed some 1.2 million doxycycline capsules to affected areas, with another 2.6 million available in regional health offices. Even earlier, DOH-Central Luzon reported distributing more than 200,000 doxycycline capsules in our region. The Health Secretary himself has assured the public that there is an adequate buffer supply.

And yet, on the ground, we are hearing: “Wala na pong gamot.”

If the medicine exists in government warehouses but is unavailable when a flood victim presents himself at a barangay health center, then the problem is no longer simply one of supply. It is a problem of access, distribution and public-health delivery.

And when the consequence of that failure can be kidney failure, pulmonary hemorrhage, dialysis—or death—then we cannot treat it as a minor logistical problem.

There is something scandalous about this.

Centuries have passed since the Black Death swept through Europe and wiped out entire communities at a time when people knew almost nothing about bacteria, antibiotics, epidemiology or modern public health. We live in a very different age. We know what causes leptospirosis. We know how it is transmitted. We know how to reduce the risk after exposure. We know how to treat it when detected early. We have antibiotics. We have laboratories. We have hospitals. We have an entire government health system.

People should not be dying simply because the medicine did not reach them in time.

I therefore appeal urgently to the Department of Health, especially DOH-Central Luzon: please look beyond the figures in the warehouses and verify the situation at the barangay level, particularly in communities that have remained flooded for days or weeks.

Please make sure that medicines actually reach the health centers where they are needed. Establish easily accessible leptospirosis consultation and prophylaxis points in heavily flooded communities. Make the public know where medicines are available. And where barangay stocks have run out, replenish them immediately.

Flooding is already a calamity. It should not be allowed to become a preventable epidemic.

The poor have already had to wade through filthy floodwaters because they often have no other choice. They should not have to wade through another flood afterward—a flood of bureaucracy, unavailable medicines and inaccessible health care—just to stay alive.

Veritas Editorial

Picture of Rev. Fr. Anton CT Pascual

Rev. Fr. Anton CT Pascual

AN INCUMBENT CONGRESSMAN

 30,714 total reads

 30,714 total reads Kapanalig, kung normal na sa bansa natin ang corruption na kinasasangkutan mismo ng mga halal na opisyal at pinuno ng mga ahensiya ng

Read More »

Fashion show sa baha

 78,487 total reads

 78,487 total reads Mga Kapanalig, ano ang datíng kapag ang mga pulitiko na nakikiramay sa mga binaha ay nakasuot ng mamahaling damit? Ang Pampanga ay ang

Read More »

Perwisyo sa NLEx

 100,690 total reads

 100,690 total reads Mga Kapanalig, napagsabihan na ba kayo nito: “kung ayaw mong ma-traffic, umalis ka nang maaga.” Pero paano kung umalis ka nga nang maaga,

Read More »

Pagod na pagod

 137,184 total reads

 137,184 total reads Mga Kapanalig, pagod na pagod na raw si Senador Juan Miguel Zubiri sa sobrang siksik na schedule niya tuwing pumapasok sa Mataas na

Read More »

Kahirapan sa bansa

 356,341 total reads

 356,341 total reads Mga Kapanalig, tinatayang anim na milyong Pilipino ang nakaahon na sa kahirapan.  Ayon iyan sa Philippine Statistics Authority (o PSA). Bumagsak sa 9.7%

Read More »

Watch Live

RELATED TOPICS

Lunes, Setyembre 14, 2026

 533 total reads

 533 total reads Kapistahan ng Pagtatampok sa Krus na Banal Mga Bilang 21, 4b-9 o kaya Filipos 2, 6-11 Salmo 77, 1-2. 34-35. 36-37. 38 Hindi nila

Read More »

Linggo, Setyembre 13, 2026

 1,857 total reads

 1,857 total reads Ika-24 na Linggo sa Karaniwang Panahon (A) Sirak 27, 33 – 28, 9 Salmo 102, 1-2. 3-4. 9-10. 11-12 Ang ating mahabaging D’yos

Read More »

Sabado, Setyembre 12, 2026

 3,247 total reads

 3,247 total reads Sabado ng Ika-23 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) o kaya Kamahal-mahalang Ngalan ng Mahal na Birhen o kaya Paggunita sa Mahal na Birheng Maria tuwing

Read More »

Biyernes, Setyembre 11, 2026

 4,609 total reads

 4,609 total reads Biyernes ng Ika-23 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 1 Corinto 9, 16-19. 22b-27 Salmo 83, 3. 4. 5-6. 12 Ang templo mo’y aking

Read More »

Huwebes, Setyembre 10, 2026

 5,329 total reads

 5,329 total reads Huwebes ng Ika-23 Linggo sa Karaniwang Panahon (II) 1 Corinto 8, 1b-7. 11-13 Salmo 138, 1-3. 13-14ab. 23-24 Poon, ako ay samahan sa

Read More »

SUPPORT OUR MISSION

BECOME A KAPANALIG MEMBER AND EUCHARISTIC ADVOCATE!

CATHOLINK

THE PHILIPPINES CATHOLIC CHURCH ONLINE DIRECTORIES

Scroll to Top